Ο Σάκης Κλήρης στο patrasevents - «Στην καθημερινότητα μας χρειάζεται η τρέλα, με την καλή έννοια»

Η κλασική κωμωδία των Τσιφόρου-Βασιλειάδη, «Η γυναίκα μου τρελάθηκε», παίζεται για πρώτη φορά στην Πάτρα, στις Γραμμές Τέχνης, από την ομάδα «Θεατρόφιλοι». Με αφορμή την πρεμιέρα που έγινε στις 8 Μαΐου, συζητάμε με τον Σάκη Κλήρη —που εδώ αναλαμβάνει τον διπλό ρόλο σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή— για το πώς μια ιστορία που ξέρουμε τόσο καλά, καταφέρνει ακόμα και σήμερα να βγάζει άφθονο γέλιο.

Το έργο των Τσιφόρου-Βασιλειάδη είναι ταυτισμένο με μεγάλες μορφές του κινηματογράφου (Μαίρη Αρώνη, Λάμπρος Κωνσταντάρας, Γιάννης Βογιατζής κ.α.). Τι ήταν αυτό που σας έκανε, ως ομάδα, να καταπιαστείτε με τη συγκεκριμένη κωμωδία σήμερα;

Κατ’ αρχάς μας άρεσε πολύ το έργο και όχι μόνο. Ήταν πρόκληση για εμάς να ανεβάσουμε την ταινία σε θεατρική παράσταση. Ούτε που μας πέρασε από το μυαλό να υποδυθούμε τους μεγάλους ηθοποιούς. Πραγματικά θα ήταν ιεροσυλία. Βασιζόμενοι στη διασκευή του συγγραφέα Μάνου Παντελίδη, ξεφύγαμε από την φάκα της μίμησης και δώσαμε ένα διαφορετικό χρώμα και ύφος στο παίξιμο μας.

Ο Σάκης Κλήρης στο patrasevents - «Στην καθημερινότητα μας χρειάζεται η τρέλα, με την καλή έννοια»

Πού εντοπίζονται οι βασικές αλλαγές της διασκευής;

Εντοπίζονται στις πιο ανάλαφρες καταστάσεις που του δώσαμε, στις εναλλαγές των σκηνών μεταξύ τους, στο ερμηνευτικό και πιο σπιρτόζικο αποτέλεσμα για να μπορεί να φέρει την υπόθεση ακόμα και στο σήμερα.

Σας βλέπουμε σε μια διπλή πρόκληση: σκηνοθέτης και ταυτόχρονα πρωταγωνιστής. Πόσο δύσκολο είναι να αποστασιοποιείστε από τον ρόλο σας για να δείτε τη συνολική εικόνα της παράστασης;

Αχ αυτή η διπλή πρόκληση! Ήταν όμορφα στην αρχή, μέχρι να φανεί πώς δεν ήταν εύκολος ο δρόμος. Δεν ήταν τελικά πρόκληση, αλλά ένας συνεχόμενος αγώνας για να αφομοιώσει ο καθένας το ρόλο του κι εγώ συγχρόνως να κατευθύνω αλλά και να αυτοσκηνοθετηθώ. Όμως το αποτέλεσμα με δικαίωσε. Και δεν το λέω εγώ, αλλά το κοινό που παρακολουθεί και το εκφράζει με κάθε τρόπο. Η αγάπη του και η αποδοχή του μάς δίνει την δύναμη να κάνουμε κάθε φορά ένα βήμα μπροστά.

Το έργο παίζει με τα όρια λογικής και τρέλας. Πιστεύετε ότι τελικά αυτή η «τρέλα» της καθημερινότητας είναι που μας κάνει πιο ανθρώπινους;

Το πιστεύω απόλυτα. Στην καθημερινότητα μας χρειάζεται η τρέλα, με την καλή έννοια. Η τρέλα είναι αυτή που σε απελευθερώνει από τα στεγανά και σε ξεμπλοκάρει. Εξάλλου, η τέχνη έχει σαν βάση την αγάπη, την φαντασία και την τρέλα. Διαφορετικά δεν θα έχεις αποτέλεσμα.

Οι «Θεατρόφιλοι» είναι μια θεατρική ομάδα με συνέπεια. Τι κλίμα επικράτησε στις πρόβες και πώς βγαίνει αυτή η χημεία πάνω στη σκηνή;

Ομάδα χωρίς χημεία δεν γίνεται να προχωρήσει. Είμαστε πολύ δεμένη ομάδα και όλοι προσπαθήσαμε για το καλύτερο. Διαφορετικά θα επικρατήσει το εγώ και τότε δεν υπάρχει καλό αποτέλεσμα. Μόνο με όρεξη, αγάπη και ομαδικότητα προχωράς. Εμείς είχαμε όλα αυτά και για αυτό είμαστε πολύ χαρούμενοι.

Τι θα θέλατε να πάρει μαζί του ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση, εκτός βέβαια από το γέλιο;

Πέρα από το γέλιο και την διασκέδαση, το κοινό ανάλογα με τις ανάγκες του παίρνει και κάτι. Εμείς δίνουμε τα συστατικά, που είναι αυτοσκοπός μας και το κοινό εισπράττει.

Αν έπρεπε να περιγράψετε την παράσταση με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;

Ζήλια, Ψέματα, Παράνοια.