Like
Στο μικρό μοναστηράκι της Αγίας Μαρίνας Μαρίτσης η Μεγάλη Εβδομάδα έχει ένα χρώμα διαφορετικό. Μέσα στον παμπάλαιο Ναό που θυμίζει βυζάντιο ο προσκυνητής έρχεται σε επαφή με την χαμένη απλότητα και ταπεινότητα των εκκλησιών της παλαιάς Ελλάδας, της Ελλάδας που μεγάλωσε τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, που έθρεψε τους ήρωες της πατρίδας μας.
Στην απόλυτη σιωπή του όρους της Μόβρης, σε υψόμετρο 426 μέτρων στέκει το αρχαιότατο αυτό μοναστήρι που η ίδρυσή του χάνεται στις αρχές του 13ου μ.Χ. αιώνα.
Αμέσως μόλις εισέλθει στη μονή ο προσκυνητής αισθάνεται ότι βρίσκεται σε έναν τόπο αγιασμένο σε μια Ελλάδα άλλων εποχών.
Περνώντας έναν πανέμορφο προαύλιο χώρο γεμάτο λουλούδια και ασπρισμένα πεζούλια, μας υποδέχεται η ηγουμένη της μονής πάντα με αγάπη και με χαμόγελο. Αυτές τις μέρες το μοναστήρι έχει βάλει τα γιορτινά του, όλα περιποιημένα και όμορφα να υποδεχτούν τους ευλαβείς προσκυνητές.
Εισερχόμαστε μέσα στην πέτρινη εκκλησία, το καθολικό της μονής. Τα μόνα φώτα είναι αυτά στο αναλόγιο των ψαλτών μαζί τα λιγοστά κεράκια των προσκυνητών που φωτίζουν το επιβλητικό εσωτερικό του ναού με τις παμπάλαιες αγιογραφίες, το ξυλόγλυπτο τέμπλο και το πέτρινο δάπεδο που μας ταξιδεύει πίσω στο χρόνο. Ίσως να είναι έτσι ακριβώς όπως το 1819, όταν η μονή αναστηλώθηκε από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό μετά τις λεηλασίες που είχε υποστεί από τις τουρκικές επιδρομές.
Οι ακολουθίες ξεκινούν, όλα είναι ταπεινά και κατανυκτικά, ο επιτάφιος στολισμένος με λίγα άνθη από τον κήπο του μοναστηριού και η περιφορά γύρω από τον Ναό, μέσα σε κλίμα έντονης πνευματικότητας. Εδώ τα φώτα της πόλης, οι μπάντες, οι κοσμικότητες όλα μοιάζουν τόσο μακρινά. Η ψυχή κάθε ανθρώπου αναπαύεται σε τέτοια μέρη, ειδικά τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας που η πλούσια υμνολογία της εκκλησίας μας, μας οδηγεί στα βήματα του Χριστού στον μυστικό δείπνο, τα βασανιστήρια, τους χλευασμούς, τον φρικτό Γολγοθά, την Σταύρωση και την Ανάσταση.
Το Μέγα Σάββατο το βράδυ μέσα στην χαρμολύπη της ημέρας και την προσμονή της αναστάσεως φθάνουν νωρίς οι Χριστιανοί από τα κοντινά χωριά αλλά ακόμα και από την Πάτρα, με τις λαμπάδες στα χέρια, με την προσμονή να ακούσουν το Χριστός Ανέστη από το στόμα του Ιερέως. Εδώ δεν υπάρχουν κροτίδες και δυνατές ηλεκτρικές καμπανοκρουσίες, το Χριστός Ανέστη ακούγεται καθαρά μέσα στην ησυχία της ανοιξιάτικης νύχτας, τα κεριά υψώνονται και οι ψυχές αγάλλονται, και όλοι εισέρχονται ξανά μέσα στον Ναό για την λαμπρότερη Θεία Λειτουργία όλου του χρόνου, την αναστάσιμη Θεία Λειτουργία.
Από Πάτρα η πιο κλασική διαδρομή για να φτάσουμε στη Μονή οδικώς είναι από τον δρόμο που πάει για ΒΙ.ΠΕ. και στη συνέχεια περνάμε τα χωριά Καλαμάκι, Άνω Σουδενέικα, Ζησιμαίικα και μόλις περάσουμε το χωριό Πηγάδια στρίβουμε δεξιά (υπάρχει σχετική πινακίδα). Η διαδρομή από το κέντρο της Πάτρας είναι περίπου 50 λεπτά με 1 ώρα οδικώς.
Η Ιερά Μονή Μαρίτσης τηλέφωνο: 6976912984
Χάρτης Google: https://maps.app.goo.gl/
