ΔΥΟ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ – ZWEI STAATSANWALTE – TWO PROSECUTORS
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Σεργκέι Λόζνιτσα
Ηθοποιοί: Αλεξάντρ Κουζνέτσοφ, Αλέξαντερ Φιλιπένκο, Ανατόλι Μπέλι
Φωτογραφία: Ολεγκ Μούτου
Μοντάζ: Ντανιέλιους Κοκανάουσκις
Μουσική: Κρίστιαν Βέρμπικ
Χώρα: Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Ρουμανία, Λευκορωσία (Έγχρωμη)
Διάρκεια: 117΄
Πρώτη προβολή: Δευτέρα Ώρα 7.00 μμ.
Δεύτερη προβολή: Τρίτη Ώρα 9.30 μμ.
Διακρίσεις: Υποψηφιότητα για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών 2025
Βραβείο FIPRESCI καλύτερης ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Valladolid 2025
Υποψηφιότητες.
Σοβιετική Ένωση, 1937. Μετωπική όσο και καφκική καταγγελία του (σταλινικού) ολοκληρωτισμού. Χωρίς να εκπλήσσει, είναι γραμμένη με πικρό χιούμορ και σκηνοθετημένη με στιβαρό ακαδημαϊσμό.
Φορμαλιστική, αλλά και πολιτικά θαρραλέα, η νέα ταινία του Ουκρανού δημιουργού μιλά για τον τρόμο του Στάλιν κι αναφέρεται στον Πούτιν. Πρεμιέρα στο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Καννών.
Tο σχόλιο της ταινίας, για έναν αυταρχικό ηγέτη κι ένα σύστημα - παγίδα που προοδευτικά αφανίζει έναν λαό, είναι τόσο δυνατό και θαρραλέο, ερχόμενο από έναν Ουκρανό σκηνοθέτη, σε μια νέα εποχή αυταρχικότητας στη Ρωσία, που διεισδύει σιγά-σιγά στο μυαλό κι αποκτά διάσταση θαυμαστή. Μια επίκαιρη ταινία που, με αριστοτεχνικά δουλεμένη αισθητική, δίνει σύγχρονο νόημα στον πολιτικό τρόμο.
Χιλιάδες επιστολές κρατουμένων, που έχουν φυλακιστεί άδικα από την κυβέρνηση, καίγονται σε ένα κελί φυλακής. Σχεδόν από θαύμα, μία από αυτές φτάνει στον προορισμό της: στο γραφείο του νεοδιορισμένου τοπικού εισαγγελέα, Αλεξάντερ Κορνιέφ. Ο Κορνιέφ κάνει τα πάντα για να συναντήσει τον κρατούμενο - θύμα πρακτόρων της μυστικής αστυνομίας, της NKVD. Αφοσιωμένος μπολσεβίκος με ακεραιότητα, ο νεαρός εισαγγελέας υποψιάζεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Η αναζήτηση δικαιοσύνης θα τον οδηγήσει μέχρι το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα στη Μόσχα.
Ουκρανός σκηνοθέτης ο οποίος είχε εντυπωσιάσει με το βραβευμένο στο Φεστιβάλ Καννών "Το Πρόσωπο της Ομίχλης" (2012), ο Σεργκέι Λόζνιτσα υπέγραψε από τότε μόνο μια ταινία μυθοπλασίας, το "A Gentle Creature", και μια σειρά εξαιρετικών ντοκιμαντέρ. Όλα τους ιστορικού ενδιαφέροντος, άλλα επικεντρωμένα στην περίοδο της Σοβιετικής Ένωσης και άλλα στην πολυετή ρωσο-ουκρανική διαμάχη γύρω από την Κριμαία και το Ντομπάς.
Επιστρέφοντας τώρα σε μια φανταστική ιστορία, ο Λόζνιτσα δεν απομακρύνεται ούτε από τα πραγματικά γεγονότα ούτε από τα σταθερά σημεία ενδιαφέροντός του. Εμπνεόμενος από ένα λογοκριμένο για χρόνια διήγημα του εξόριστου στη Σιβηρία Γκεόργκι Ντεμίντοφ, επιστρέφει στο 1937 και την εποχή των Μεγάλων Εκκαθαρίσεων του Στάλιν. Τότε που οι κρατικές φυλακές ξεχείλιζαν κατασκευασμένους αντιφρονούντες, πολλοί από τους οποίους απέστελλαν επιστολές διαμαρτυρίας προς τις αρχές, υπερασπιζόμενοι την αθωότητά τους. Κι ενώ τα γράμματά τους καίγονταν συστηματικά από τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους, ένα απ’ αυτά θα φτάσει τυχαία στα χέρια του Αλεξάντερ Κόρνεφ, ενός νεαρού ιδεαλιστή εισαγγελέα, ο οποίος αποφασίζει να ερευνήσει την υπόθεση.
Ακολουθεί η δαιδαλώδης διαδρομή ενός εκτός (ιστορικού) τόπου και χρόνου ήρωα ανάμεσα στους αχανείς γραφειοκρατικούς διαδρόμους. Περιγράφεται με όρους χαμηλότονου πολιτικού δράματος, στα όρια του θρίλερ, γραμμένου με πικρό χιούμορ και σκηνοθετημένου με στιβαρό ακαδημαϊσμό. Η εξέλιξη της πλοκής του δεν μας εκπλήσσει, ο χαρακτήρας του αθώου Κόρνεφ πλησιάζει επικίνδυνα την καθαρότητα του συμβόλου και η καταγγελία του –σταλινικού, αλλά και κάθε είδους– ολοκληρωτισμού είναι μετωπική. Μια υπόγεια ειρωνεία, όμως, της προσδίδει καφκικές διαστάσεις και τη διασώζει από τον εύκολο ουμανιστικό διδακτισμό.
