Γνώμες
Στις 2 Ιουλίου 1987 , η Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Βρετανικού Κοινοβουλίου πρότεινε στο Φόρεϊν Όφις και την Κυβέρνηση, λύση «Συνομοίας» για την Κύπρο και οικονομική αναβάθμιση των κατεχομένων.
Εν αναμονή ευέλικτου αντικαταστάτη του μ. Σπύρου Κυπριανού…
Το μαχαίρωμα που άφησε πίσω της η προεδρία Γιώργου Βασιλείου στην καρδιά των δικαίων της Κύπρου και των συμφερόντων των Ελλήνων προσφύγων, είναι ιστορικά τρομακτικό και ανεπούλωτο. Οι ενέργειες του στο εθνικό θέμα χαρακτηρίζονται από εγωισμούς, περιφρόνηση για την απελευθέρωση και την επιστροφή των προσφύγων, αλαζονεία, ντουλοπρεπή υπακοή και καθοδήγηση από τους Βρετανούς…
1988
Πριν από τις συναντήσεις του με τη Βρετανίδα Πρωθυπουργό, Μάργκαρετ Θάτσερ, το Φόρεϊν Όφις της υπέδειξε μεταξύ άλλων:
«Αναφορικά με τις κατηγορίες Σπ. Κυπριανού ότι η Βρετανία υποστήριζε τον Γ. Βασιλείου στην Προεδρία, μπορούσε να του λεχθεί ότι μόνο αυτό ήταν αλήθεια. Να πίεζε τον Γ. Βασιλείου να προβεί σε δημόσια δήλωση ότι αναγνώρισε το νόμιμο ενδιαφέρον της Τουρκίας στην Κύπρο , και ότι η ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων μπορούσε ν' αντιμετωπιστεί με ένα σύστημα διεθνών εγγυήσεων, με 5.000 τουρκικά στρατεύματα να μείνουν στο νησί μαζί με αντίστοιχο αριθμό ελληνικών …».
Στις 5.9.1989 ο Γ. Βασιλείου δήλωσε :
« ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΡΩ ΜΙΑ ΛΥΣΗ που ν' ανταποκρίνεται στις ανάγκες των Τουρκοκυπρίων και των Ελληνοκυπρίων, αλλά που ικανοποιεί και τις στρατηγικές ανάγκες της Τουρκίας. Θέλω να παρουσιαστώ στον κόσμο ως ο καλύτερος φίλος της Τουρκίας. Δεν είμαι εχθρός της Τουρκίας».
(Βιβλίο «7 Προεδρικά Πορτραίτα», Κώστα Ν. Χατζηκωστή).
Φόρεϊν Όφις: Η λύση που θέλουν Ντενκτάς και Άγκυρα, «Μόνον αν οι Ε/κ δεθούν τη Διζωνική και τουρκικές εγγυήσεις…».
Ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Τ. Οζάλ, 10.12.1988: «Η κυβέρνησή μου… υποστηρίζει ως λύση μια διζωνική, δικηγορική ομοσπονδία με την πολιτική ισότητα των δύο πλευρών… διαμοιρασμός εξουσίας… έναν νέο συνεταιρισμό με τους Τ/κ… με τη συνολική λύση να προκύψει από τους δύο λαούς».
Ηλίθιο καλωσόρισμα στη Λευκωσία!
Το απαρτχάιντ ψήφισμα 649, στις 12 Μαρτίου 1990, καλωσόρισε την επομένη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στη Λευκωσία! Ικανοποιημένος εφόσον δεν αναφέρεται σε «αυτο-διάθεση» και «δυο λαούς» που απαιτούσε ο Ντενκτάς, εξίσου ικανοποιημένοι οι Τουρκοκύπριοι, με τον Ραούφ Ντενκτά να δηλώνει ότι ήταν ένα ισορροπημένο ψήφισμα και Τούρκους αναλυτές ικανοποιημένους ότι δεν αναφερόταν στην Κυπριακή. Δημοκρατία…
Ο Γλαύκος Κληρίδης ισχυρίστηκε ότι το ψήφισμα έβαλε τον Ντενκτά στη γωνία, το ΑΚΕΛ (υποστηρικτής της ΔΔΟ, όπως ο Κληρίδης), αν και όχι πλήρως ικανοποιημένος, βρήκε ότι… ανταποκρίθηκε στους στόχους της ελληνοκυπριακής πλευράς, η ΕΔΕΚ δήλωνε ότι παρουσίαζε το Κυπριακό ως δικοινοτική διαφορά και το ΔΗΚΟ εξέφραζε γενική απογοήτευση (βλέπε αφίσα).
Η διζωνική απέκλεισε την επιστροφή των προσφύγων
Τον Μάρτιο του 1990, ο Γκ. Φεϊζέλ (Αναπληρωτής Ειδικός Αντιπρόσωπος του ΓΓ), έλεγε ότι οι Έλληνες εκτοπισμένοι έπρεπε να εγκαταλείψουν την επιστροφή, και διερωτήθηκε πώς θα ξεπερνούσαν. Μήπως μια εδαφική αναπροσαρμογή υπέρ της περιοχής Μόρφου που ήταν αρκετή;..
Αποτέλεσμα και μαρτυρία του πόσο «χρήσιμο κεφάλαιο» υπήρξε ο μ. Γ. Βασιλείου για τους Βρετανούς (μετά τον «ανένδοτο» μ. Σπ. Κυπριανού), οι πιο κάτω αναφορές στα έγγραφα του ΟΗΕ:
1) Σελίδα 8 του εγγράφου S/11183, που ετοιμάστηκε στις 8.3.1990, 4 ημέρες πριν εκδοθεί το 649:
« Η διζωνικότητα της ομοσπονδίας πρέπει να προβάλλεται καθαρά από το γεγονός ότι κάθε ομόσπονδο Κράτος (Πολιτεία) θα διοικείται από μια κοινότητα, η οποία θα έχει σταθερά εγγυημένη καθαρή πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησία γης σ' αυτήν την περιοχή».
«Η διζωνικότητα της ομοσπονδίας θα πρέπει να αναδεικνύεται σαφώς από το γεγονός ότι κάθε ομόσπονδο κράτος θα διοικείται από μία κοινότητα, η οποία θα έχει σταθερά εγγυημένη σαφή πλειοψηφία του πληθυσμού και της γαιοκτησίας στην περιοχή της».
Ψήφισμα 716/91, αναφέρεται στην πολιτική ισότητα…
Ψήφισμα 750, 10.4.92, ξεκαθαρίζει
Αφού επαναβεβαιώνει στη δεύτερη παράγραφο τα ψηφίσματα 649/90 και 716/91 και αφού γράφει ότι η λύση που πρέπει να βασίζεται σε ένα κράτος με μία κυριαρχία κ.λπ., προχωρά και προσθέτει την προϋπόθεση ότι αυτό θ' αποτελείται από δύο πολιτικά ισοτιμίες κοινότητες, και παραπέμπει στην παράγραφο 11 της έκθεσης του Γ.Γ. του ΟΗΕ (S/23780) σε μια δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία…
Ιδού τι γράφει η παράγραφος 11:
«Αν και πολιτική ισότητα δεν σημαίνει ίση αριθμητική συμμετοχή σε όλα τα τμήματα της ομόσπονδης Κυβέρνησης και της διαχείρισης, θα πρέπει ν' αντικατοπτρίζεται μεταξύ άλλων με διάφορους τρόπους: Απαραίτητο όπως, έγκριση ή τροποποίηση του ομοσπονδιακού συντάγματος του Κράτους της Κύπρου, αυτό γίνεται με έγκριση αμφοτέρων των κοινοτήτων. αποτελεσματική συμμετοχή αμφοτέρων των κοινοτήτων σε όλα τα όργανα και αποφάσεις της ομόσπονδης Κυβέρνησης. Σε ασφαλιστικές δικλίδες, ούτως ώστε η ομοσπονδία Κυβέρνηση να μην έχει την εξουσία να υιοθετήσει μέτρα εναντίον των συμφερόντων της άλλης κοινότητας και στην ισότητα και τις αρμοδιότητες των δύο ομοσπονδιών κρατών».
Καθαρή πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησία γης
Στη δεύτερη παράγραφο 20: « Η διζωνικότητα της ομοσπονδίας αντικατοπτρίζεται στο γεγονός ότι το κάθε ομοσπονδιακό κράτος θα διαχωρίζεται από μια κοινότητα, η οποία θα έχει εγγυημένη καθαρή πλειοψηφία και ιδιοκτησία γης στην περιοχή της. Αντικατοπτρίζεται, επίσης, με το γεγονός ότι δεν επιτρέπεται στην ομοσπονδία Κυβέρνηση να καταπατήσει τις αρμοδιότητες των ομοσπονδιών κρατών, ούτε ένα ομοσπονδιακό κράτος να καταπατήσει τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες του άλλου κράτους».
Όλα αυτά τα ψηφίσματα … χαίρετίστηκαν ηλίθια και δουλοπρεπώς από τη Λευκωσία!
Τέτοια ήταν η αλαζονεία του ανθρώπου, που σε συνάντησή του στο Προεδρικό με μέλη της ΕΚΕΚΑ (Επιτροπή Κατεχομένων Εδαφών Αγγλίας) μετά το 649, εξοργισμένος από τις αντιδράσεις τους για την αποδοχή από μέρους του της ΔΔΟ, τους υπέδειξε ότι έπρεπε να του στήσουν άγαλμα για τις προσπάθειές του, όχι να τον επικρίνουν!!!
Ερωτηθείς κάποτε στο Λονδίνο ο «πατριάρχης της Διζωνικής», Γλ. Κληρίδης (λόγω ίδιας πολιτικής Κληρίδη/Βασιλείου για ΔΔΟ), ποιος ακολουθεί ποιου την πολιτική, απάντησε: « Είμαι κλωσσαρκά και ο Βασιλείου νεοσσός»! Τελικά τον πρόλαβε ο «νεοσσός»…
Η ΔΔΟ απορρίφθηκε από τον λαό στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Πρώτη το αναγνώρισε τότε στην ιστοσελίδα της Ομάδας Διεθνών Κρίσεων, ενώ κανένας Πρόεδρος της ΚΔ δεν ευαισθητοποιήθηκε ακόμη και δεν αναγνωρίσει τη λαϊκή απόφαση. Αντιθέτως, ο Τ. Ο Παπαδόπουλος έτρεξε να… διαβεβαιώσει τον Κόφι Ανάν ότι αυτό δεν ευσταθούσε…
Προηγούμενο:
Επικήδειος Γιώργου Βασιλείου και το ευδιάκριτο αποτύπωμά του – διά «Φόρεϊν Όφις»
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
