Όποιος για την αιματηρή συμπλοκή στα Βορίζια δηλώνει έκπληκτος, αιφνιδιασμένος ή τρίβει τα μάτια του, να σηκώσει το χέρι.

Δεν πιστεύω πως κανένας λογικός άνθρωπος νομίζει ότι ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά το αποτέλεσμα μιας χρόνιας ανοχής απέναντι σε ένα “έθιμο” που έχει γίνει πληγή, τη βεντέτα.

Αυτή η σιωπηλή ανοχή, το “έτσι είναι εδώ”, από την τοπική κοινωνία και την πολιτεία, επέτρεψε να ριζώσει αυτή η κουλτούρα ανομίας.

Και για να συνεννοούμαστε:

Σε ποιο άλλο μέρος της Ελλάδας είναι παράδοση να ζεις με G3, Kalashnikov και Uzi κρεμασμένα δίπλα στα εικονίσματα;
Σε ποιο άλλο μέρος πυροβολούν σε γάμους και βαφτίσια και θεωρούν “λεβεντιά” να ξεπλένεις την τιμή με αίμα;

Όλη η υπόλοιπη Ελλάδα, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σταμάτησε να οπλοφορεί και συμμορφώθηκε με τους κανόνες του δικαίου.
Η Κρήτη λοιπόν δεν μπορεί να αποτελεί εξαίρεση για πάντα.

Οι δράστες θα συλληφθούν, γιατί πια δεν είμαστε στο 1957, όταν μπορούσαν να χαθούν για χρόνια στα βουνά.

Σήμερα κανείς δεν εξαφανίζεται. Υπάρχουν κάμερες, θερμικές κάμερες, κινητά, δορυφόροι, τεχνολογία που βλέπει παντού.

Η πολιτεία πρέπει να δράσει εδώ και τώρα με:

• Αλλαγή ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ στο νησί σε όλα τα επίπεδα και νέα, με αποστολή τη μηδενική ανοχή.
• Πλήρη αφοπλισμό του νησιού από άκρη σε άκρη. Έρευνα σε κάθε σπίτι, καταγραφή και κατάσχεση των όπλων.
• Σχέδιο για εθελοντική παράδοση των όπλων, με αμνηστία και αυστηρές ποινές για την αδήλωτη οπλοκατοχή μετά την εκπνοή της προθεσμίας.
• Μόνιμη αστυνόμευση από ειδικές δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ, όχι μόνο περιστασιακοί έλεγχοι μετά από παρόμοια συμβάντα.
• Εβδομαδιαίες αναφορές από ΕΛ.ΑΣ για λογοδοσία αν προχωράει η υλοποίηση του σχεδίου.
• Προστασία μαρτύρων και γραμμή ανώνυμης καταγγελίας.
• Γρήγορη απόδοση δικαιοσύνης.
• Στήριξη σε οικογένειες των θυμάτων, στις χαροκαμένες μανάδες και προγράμματα για την αποκατάσταση των παιδιών τους, για να σβήσει το μίσος από μέσα.
• Προγράμματα στα σχολεία, καμπάνιες που ξεκαθαρίζουν ότι η λεβεντιά δεν ταυτίζεται με τα όπλα.
Στη Βραζιλία, με μεγάλη καθυστέρηση, χρειάστηκε μία από τις μεγαλύτερες αστυνομικές επιχειρήσεις στην ιστορία της χώρας για να χτυπήσουν τις συμμορίες στις φαβέλες του Ρίο.
Στην Κρήτη ο πόλεμος είναι να ξεριζώσουμε μια νοοτροπία που χρόνια τώρα κανονικοποιεί τη βία και τη σιωπή.

Κι αυτή η μάχη είναι εξίσου δύσκολη και απολύτως αναγκαία. Ή τώρα, ή ποτέ.