Εξαιρετικά επιτυχημένη ήταν η εκδήλωση του ΙΣΠ την Τετάρτη 22 Μαΐου για την παρουσίαση των δύο ιατρικών συγγραμμάτων του συναδέλφου Δημήτρη Αλ. Σιάγκρη, τ. Διευθυντή Παθολογίας ΕΣΥ του ΠΓΝΠ και Διδάκτορα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών.

Τα συγγράμματα φέρουν τους τίτλους:

“Θέματα Κλινικής Παθολογίας και Διαφορικής Διαγνωστικής” και

“Θέματα Παθολογίας και Διαφορικής Διαγνωστικής στην Κλινική πράξη”, από τις «Ιατρικές Εκδόσεις Γιάννης Β. Παρισιάνος».

Η εκδήλωση τέθηκε υπό την αιγίδα του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών και της Ιατρικής Εταιρείας Δυτικής Ελλάδας και Πελοποννήσου (ΙΕΔΕΠ).

Προλόγισαν τον συγγραφέα:

Η κ. Άννα Μαστοράκου, Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών και Αντιπεριφερειάρχης Δημόσιας Υγείας Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας.
Ο κ. Στυλιανός Ασημακόπουλος, Αναπληρωτής Καθηγητής Παθολογίας-Λοιμώξεων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών και Αντιπρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Δυτικής Ελλάδας και Πελοποννήσου.
Η κ. Χρυσούλα Λαμπροπούλου-Καρατζά, Ομότιμη Καθηγήτρια Παθολογίας της Ιατρικής Σχολής
Όλοι οι συνάδελφοι που πήραν το λόγο, ανέδειξαν ότι η συγγραφή των δύο συγγραμμάτων Παθολογίας περιποιεί τιμή για την ιατρική κοινότητα, το Πανεπιστήμιο Πατρών και την πόλη μας, και πόσο σημαντική είναι η ανεκτίμητη αξία των δασκάλων Ιατρικής που κωδικοποιούν την απέραντη γνώση που έχει παραχθεί τα τελευταία χρόνια στην ιατρική επιστήμη. Η αίθουσα του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών πλημμύρισε από συναδέλφους που ήλθαν να τιμήσουν τον άνθρωπο, τον δάσκαλο, τον επιστήμονα Δ. Σιάγκρη. Καθολικό αίτημα όλων ήταν τα δύο συγγράμματα να συμπεριληφθούν στα βιβλία που χορηγούνται δωρεάν στους φοιτητές Ιατρικής των Πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της χώρας, και ιδίως του Πανεπιστημίου Πατρών.

Ο συγγραφέας Δημήτρης Σιάγκρης ανέφερε ότι: “τα δύο συγγράμματα Παθολογίας αριθμούν περίπου 2.000 σελίδες και είναι το αποτέλεσμα της επίμοχθης προσπάθειας για μία πρακτική παρουσίαση της απέραντης ύλης της Παθολογίας με σκοπό την ενεργοποίηση της γνώσης και την έμπρακτη αξιοποίησή της, μέσω της κοινωνικής προσφοράς. Η συμπεριφορά του ιατρού προς τον ασθενή, πρέπει να του εμπνέει εμπιστοσύνη και να ανταποκρίνεται στις συναισθηματικές του ανάγκες. Ελπίζοντας ότι οι νέοι ιατροί, οι νέοι συνάδελφοι θα επιθυμούν να αγκαλιάσουν τη γνώση, ακριβώς γιατί τους υποδεικνύει τον τρόπο που πρέπει να αγκαλιάζουν τη ζωή, προστατεύοντας την από κάθε μορφής θάνατο”.