Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρακολουθούμε την προβολή τηλεοπτικών σποτ που έχουν δημιουργηθεί από διάφορους οργανισμούς με στόχο -όπως αναφέρεται- την αντιμετώπιση του αυξανόμενου προβλήματος του σχολικού εκφοβισμού.

Η προσπάθεια αυτή σε όσους δουλεύουμε πολλά χρόνια στην πρόληψη των εξαρτητικών συμπεριφορών μας φέρνει στην μνήμη ανάλογα εγχειρήματα τις περιόδους 1980-1990, μια εποχή που η πρόληψη είχε ταυτιστεί με εκφοβιστικού τύπου εκστρατείες. Σύριγγες, νεκροί από χρήση ναρκωτικών και εξαθλιωμένοι χρήστες κοσμούσαν πρωτοσέλιδα εφημερίδων. Πρώην χρήστες είχαν αναλάβει να ενημερώνουν μαθητές σχολείων για να τους ευαισθητοποιήσουν κατά των ναρκωτικών. Αυτές οι πρακτικές αποδείχτηκαν όχι μόνο αναποτελεσματικές αλλά και επικίνδυνες γιατί αρκετές φορές οδηγούσαν στα αντίθετα αποτελέσματα. Αυτά τα αποτελέσματα οδήγησαν τους επιστημονικούς φορείς και τους φορείς πρόληψης να προσανατολιστούν σε προγράμματα που συμβάλλουν στη ενίσχυση της προσωπικότητας των νέων και στην διαμόρφωση ενός ασφαλούς και θετικού σχολικού και κοινωνικού περιβάλλοντος. Διπλά λοιπόν ξαφνιαζόμαστε και αγωνιούμε όταν βλέπουμε να επανέρχονται μέθοδοι που έχουν απορριφθεί ως ανεπιτυχείς.

Όπως προκύπτει από την βιβλιογραφία η παρακολούθηση βίαιων σκηνών αυξάνει την επιθετικότητα των παιδιών αντί να την μειώνει, καθώς ταυτίζονται συνήθως με τον ήρωα. Η τηλεοπτική βία επιδρά στα παιδιά τα οποία γίνονται ανεκτικά και όχι αρνητικά στην επιθετικότητα των άλλων.

Το φαινόμενο της προβολής βίαιων και επιθετικών σκηνών στην τηλεόραση η οποία αποτελεί καθημερινότητα στην εποχή μας , όχι μόνο δεν δρα προληπτικά αλλά εξοικειώνει τους παρατηρητές, εκφοβίζει τα θύματα και ηρωοποιεί τους θύτες των περιστατικών σχολικού εκφοβισμού. Έχει δε αποδειχτεί ότι περίπου με τον ίδιο τρόπο επιδρά σε έναν βαθμό και στους ενήλικους.

Μετά από 36 χρόνια συμμετοχής στα προγράμματα πρόληψης έχουμε πειστεί ότι κοινωνικά φαινόμενα που συνδέονται με διαμόρφωση αρνητικών συμπεριφορών δεν αντιμετωπίζονται με απειλές, εκφοβισμούς και απλές ενημερώσεις. Συνδέονται άρρηκτα με τον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας και αν δεν το δούμε από αυτή την οπτική γωνία θα διαιωνίζουμε το πρόβλημα και δεν θα το αντιμετωπίζουμε .

Υπάρχουν έμπειροι Φορείς από τον χώρο της Παιδείας, της Πρόληψης, των Πανεπιστημίων, που θα μπορούσαν να συμβουλεύσουν όσους θέλουν να προσφέρουν στην αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού. Ας τους αξιοποιήσουν λοιπόν και ας μην γίνονται πειραματισμοί αποδεδειγμένα αποτυχημένοι.

Το Δίκτυο των Κέντρων Πρόληψης αλλά και των υπόλοιπων Φορέων που λειτουργούν περισσότερο από 30 χρόνια στην ελληνική κοινωνία αποδείχτηκε από τις έρευνες του ΕΠΙΨΥ ότι την 20ετία 1998-2018 είχε συμβάλλει στην μείωση του σχολικού εκφοβισμού από το 28,9% στο 19,1 % με την εφαρμογή των προγραμμάτων πρόληψης. Δυστυχώς το Υπουργείο Υγείας και ο ΟΚΑΝΑ θέλουν να καταργήσουν τα Κέντρα Πρόληψης και να αντιμετωπίσουν τα κοινωνικά προβλήματα με τηλεοπτικά σποτ .

Πρέπει να αγωνιστούμε ώστε όχι μόνο να συνεχιστούν οι καλές πρακτικές πρόληψης στην χώρα μας αλλά και να ενισχυθούν. Η Κίνηση «ΠΡΟΤΑΣΗ» θα βρίσκεται μπροστά σε αυτούς τους αγώνες.