Την Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2024 πραγματοποιήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως στην Ναύπακτο, η μηνιαία Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, στην οποία ο Μητροπολίτης κ. Ιερόθεος παρουσίασε στους Ιερείς δύο θέματα:

Κατ’ αρχάς συνέχισε τα θέματα από τις εγκυκλίους του αγίου Καλλινίκου, παρουσιάζοντας τις ένδεκα εγκυκλίους του Αγίου που διαβάστηκαν στους Ιερούς Ναούς κατά την Πρωτοχρονιά. Ανέφερε τις θεματικές προτάσεις και τα βασικά σημεία των εγκυκλίων, τα οποία έδειχναν πως ένας άγιος Ιεράρχης μιλούσε στον λαό της Εκκλησίας για τις σημαντικές εορτές της Περιτομής, του Μ. Βασιλείου και της Πρωτοχρονιάς.

Κατόπιν ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο θέμα που συζητείται έντονα αυτές τις ημέρες, δηλαδή στην νομοθέτηση πολιτικού γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων και στα σοβαρά πνευματικά και πολιτιστικά θέματα που θα προκύψουν, αν ψηφισθεί από την Βουλή σχετικός νόμος.

Μετά την ενημέρωση εκδόθηκε ομόφωνα ψήφισμα για το σοβαρό αυτό θέμα. Το ψήφισμα έχει ως εξής:

Η διδασκαλία της Εκκλησίας για τον γάμο αναλύεται στην Δογματική της και έχει διατυπωθεί θαυμάσια στα τελούμενα και στις ευχές κατά το μυστήριο του γάμου, που ιερουργείται στους Ιερούς Ναούς. Εκεί φαίνεται ευδιάκριτα τόσο η θεολογία όσο και η ποιμαντική του γάμου ως αρχής της οικογένειας, η οποία συνδέεται με την Εκκλησία, τον Ιερό Ναό, το Βάπτισμα, το Χρίσμα και το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας.

Υπάρχει αλληλεξάρτηση μεταξύ των Μυστηρίων, όπως σαφέστατα φαίνεται στο Ευχολόγιο της Εκκλησίας.

Η Εκκλησία δεν μπορεί να δεχθεί άλλη μορφή γάμου και οικογενείας, πολλώ δε μάλλον την μορφή γάμου ομοφυλοφίλων, αφού η Εκκλησία με την όλη αγωγή της, θεραπεύει τα πάθη και δεν τα καλύπτει, ούτε τα εγκρίνει, διότι, πέραν των άλλων, με την νομοθέτηση γάμου ομοφυλοφίλων αλλάζει ριζικά το πνευματικό και πολιτιστικό πρότυπο της οικογένειας.

Αυτή η διδασκαλία της Εκκλησίας καλύπτεται από τον περίφημο ορισμό του Μοδεστίνου, Ρωμαίου νομοδιδασκάλου του 3ου αιώνος, σύμφωνα με τον οποίο: «γάμος εστιν ένωσις ανδρός και γυναικός και συγκλήρωσις του βίου παντός, θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία».

Αυτή είναι η ακρίβεια, η δε οικονομία ασκείται σε ορισμένα όρια και με ορισμένες προϋποθέσεις, όταν μάλιστα υπάρχει μετάνοια.

Η Πολιτεία οφείλει να τηρεί το Σύνταγμα, το οποίο στο άρθρο 21 είναι σαφέστατο: «Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντηρήσεως και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους».

Επομένως, αναμένουμε από την Πολιτεία να ενδιαφερθεί κυρίως για την προστασία της παραδοσιακής οικογένειας, η οποία είναι το θεμέλιο της κοινωνίας και του Έθνους και η οποία συνδέεται με την γέννηση παιδιών και την καλή ανατροφή τους, που είναι σήμερα το κατ’ εξοχήν εθνικό θέμα.

Αυτό σημαίνει ότι η Πολιτεία πρέπει πρωτίστως να ενδιαφερθεί για το μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα, την υπογεννητικότητα, καθώς, επίσης, να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την βοήθεια των πολυτέκνων οικογενειών».