Ο Πέτρος Ιακωβίδης μίλησε στην εκπομπή Ακόμα δεν είδες τίποτα και αναφέρθηκε στη ζωή του μέχρι σήμερα, από την πρώτη μέρα που αποφάσισε να ασχοληθεί με το τραγούδι.

«Ξεκίνησα να τραγουδάω από 13 ετών, οπότε από πολύ μικρός έκανα γιορτές μέσα σε μαγαζιά. Πάντα μου άρεσε που τραγουδούσα κι έβγαινε ο κόσμος να διασκεδάσει. Κοιμόμουν και μετά ήμουν με την οικογένεια μου στην Καβάλα. Δεν μου λείπει κάτι, το μόνο που έχει αλλάξει είναι ότι θα έβγαινα εγώ έξω να διασκεδάσω, ενώ τώρα τραγουδάω» είπε και συνέχισε μιλώντας για τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη που νιώθει για τον πατέρα του.

«Ο δάσκαλος μου στο μπουζούκι, το πρώτο όργανο που άρχισα να μαθαίνω, ήταν μαέστρος σε νυχτερινά μαγαζιά. Ο δάσκαλός μου συνεννοήθηκε με τον πατέρα μου και τον Νίκο Κουρκούλη και μου ανακοίνωσαν πως ξεκινάω να τραγουδάω» είπε και συνέχισε: «Ό,τι έχω κάνει μέχρι σήμερα, το οφείλω στον πατέρα μου, έπαιξε σημαντικό ρόλο. Ο πατέρας μου δέχτηκε το παιδί του να κάνει το όνειρό του. Δεν μου είπε ποτέ ‘θα κάνεις αυτό που αρέσει σε μένα’ ή ΄γιατί δεν γίνεσαι γιατρός’. Ο πατέρας μου μέχρι την Β’ λυκείου ήταν κάθε βραδύ μαζί μου στο μαγαζί που τραγουδούσα».
«Όλοι οι άντρες ψάχνουν μια γυναίκα σαν την μητέρα τους»

Αναφερόμενος στην προσωπική του ζωή και την οικογένειά του, δεν έκρυψε τη μεγάλη αγάπη που τρέφει για τη μητέρα του:

«Θέλω όταν κάνω οικογένεια να είμαι κι εγώ σαν τον πατέρα μου. Δεν είμαι μαμάκιας, αλλά όλοι οι άντρες ψάχνουν μια γυναίκα σαν την μητέρα τους. Όταν βρίσκεις μια γυναίκα που σε ηρεμεί και σου βγάζει σιγουριά μέσα στο σπίτι όπως η μητέρα σου, είναι αυτό που χρειάζεται ένας άντρας. Για να είναι ένας άντρας επιτυχημένος, πρέπει να έχει μια γυναίκα να τον ‘κρατάει’ και να του δίνει δύναμη. Ακόμα και σήμερα αν έχω νευρά, όταν έρθει η μητέρα μου να με πάρει αγκαλιά, μόνο που θα τη μυρίσω θα μου φύγουν τα νεύρα. Λόγω της δουλειάς μου υπάρχουν πράγματα που είναι δύσκολο να τα δεχθεί μία σύντροφος. Μια γυναίκα πρέπει να καταλάβει ότι υπάρχουν πολλές στιγμές μέσα στη μέρα που τρέχω σαν τρελός και δεν έχω καθόλου χρόνο. Δεν είμαι ζηλιάρης, αλλά όταν κάνεις μια τέτοια δουλειά είναι δύσκολο».

Αλήθεια, ο Πέτρος Ιακωβίδης αγαπάει περισσότερο την ερμηνεία ενός τραγουδιού ή τη δημιουργία του; Ο ίδιος απαντά με ειλικρίνεια: «Νιώθω περισσότερο ο εαυτός μου όταν τραγουδάω απ' όταν γράφω ένα τραγούδι. Το ‘Πόσο’ του Κωνσταντίνου Αργυρού όταν το άκουσα έτοιμο είπα ''θα μου άρεσε να το πω κι εγώ''. Το ‘Παραδόθηκα σε σένα’ ήταν να το πω εγώ. Το έβαλα στη Νατάσα Θεοδωρίδου να το ακούσει και κάποια στιγμή το είπε ξαφνικά στη σκηνή. Έστειλα στη Νατάσα Θεοδωρίδου να ακούσει ένα τραγούδι που θα βγάλω μετά το Πάσχα και μου είπε ‘τυχερός είσαι, αν δουλεύαμε μαζί θα στο έπαιρνα’».

Όσο για την έμπνευσή του, ο Πέτρος Ιακωβίδης παραδέχτηκε: «Όλα τα τραγούδια που έχω γράψει είναι εμπνευσμένα από ιστορίες που έχουν συμβεί είτε σε εμένα είτε σε κάποιον φίλο μου».

Στη συνέχεια μίλησε για την αγάπη και εκτίμηση που τρέφει για τη Νατάσα Θεοδωρίδου με την οποία έχει συνεργαστεί κατά το παρελθόν: «Δεν νομίζω πως αν ένας καλλιτέχνης βγει και πει, ναι έχω κοπέλα θα χάσει κάτι ή θα αλλάξει κάτι στην δουλειά του. Δεν μου αρέσει όταν βγάζεις τα προσωπικά σου προς τα έξω. Έχω παρατηρήσει πως σε μια συνέντευξη θα ασχοληθούν το 70% με τα προσωπικά κάποιου. Εγώ θέλω να απασχολώ με τη δουλειά μου. Σε μια σχέση δεν είσαι μονός, μπορεί η κοπέλα να μην θέλει να γνωρίζουν ποια είναι, δεν διάλεξε να είναι αναγνωρίσιμη. Έχουν γράψει ψέματα για μένα. Με τη Νατάσα Θεοδωρίδου είμαστε οικογένεια και μας είχαν βγάλει πως είμαστε ζευγάρι».

Το ίδιο φίλο του όμως θεωρεί και τον Νίκο Οικονομόπουλο με τον οποίο συνεργάζεται η αδελφή του. Συγκεκριμένα είπε: «Ο Νίκος είναι μέσα στους πέντε καλυτέρους τραγουδιστές, όχι μόνο της γενιάς του, αλλά γενικά. Είναι ένας άνθρωπος που δεν θέλει να του λες ψέματα, θα σε αφήσει να κάνεις τα πάντα, φτάνει να του το πεις. Χαίρομαι πάρα πολύ που ο Νίκος αγαπάει την αδελφή μου, τη στηρίζει και τη βοηθάει».