Την ανάγκη για να συνεχίσει την λειτουργία του το τμήμα της ψυχολογικής στήριξης της Κοινωνικής Μέριμνας του Πανεπιστημίου Πατρών, εκφράζουν οι φοιτητές και τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Το όλο θέμα είχε βγει στο προσκήνιο από τα μέσα της περασμένης άνοιξης και αφορά όχι μόνο το Πανεπιστήμιο Πατρών, αλλά όλα τα ακαδημαϊκά ιδρύματα της επικράτειας. Τα προγράμματα ψυχολογικής στήριξης που είχαν ξεκινήσει την λειτουργία τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας και χρηματοδοτούνταν μέσω του ΕΣΠΑ, λήγουν τον ερχόμενο Οκτώβριο.

Ουσιαστικά λήγουν με την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς. Το Πανεπιστήμιο Πατρών μετά από ενέργειες της πρυτανικής αρχής και με πόρους του ακαδημαϊκού ιδρύματος, μπόρεσε να εξασφαλίσει την λειτουργία ενός μέρους του τμήματος έως στο τέλος της τρέχουσας χρονιάς.

Ουσιαστικά όμως δεν αλλάζει κάτι. Πάνω από 1.000 φοιτητές με την έναρξη της νέας χρονιάς κινδυνεύουν να χάσουν την ψυχολογική τους στήριξη, κάτι που με βάση τα δεδομένα που υπάρχουν, δεν αποτελεί κάποια μορφή πολυτέλειας, αλλά ένα είδος ανάγκης για την ψυχική τους υγεία.

Οι ανάγκες αυτές ξεπερνούν τον αρχικό σκοπό της δημιουργίας του τμήματος ψυχολογικής στήριξης. Είχε δημιουργηθεί για να στηρίξει τους φοιτητές κατά τη διάρκεια της καραντίνας, του εσωκλεισμού και της κοινωνικής αποστασιοποίησης.

Κλεισμένα τα ραντεβού έως στο τέλος του έτους

Όμως αυτή δεν ήταν παρά μόνο η μία διάσταση του ζητήματος.

Όπως αποδείχτηκε από την ανταπόκριση που είχε το τμήμα αυτό από τους φοιτητές, δεκάδες σπουδαστές αντιμετωπίζουν προβλήματα που σχετίζονται με κατάθλιψη, με κρίσεις πανικού κτλ και αναζητούν να βρουν τρόπους για να ανακαλύψουν τον εαυτό τους.

Η ψυχοθεραπεία και οι ατομικές συνεδρίες τους βοηθούν πάνω σε αυτό. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα ραντεβού για συνεδρίες είναι κλεισμένα έως στο τέλος του χρόνου. Εφόσον το τμήμα δεν θα μπορέσει να συνεχίσει την λειτουργία του οι φοιτητές θα στραφούν στον ιδιωτικό τομέα, κάτι που σημαίνει ότι η πλειοψηφία αυτών που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα και τους πόρους θα σταματήσει τις συνεδρίες.

Έτσι, σύμφωνα με την ακαδημαϊκή κοινότητα είναι ανάγκη να βοηθήσουν και οι φορείς της περιοχής, αλλά και η πολιτεία, στο να βρεθεί τρόπος για να διατηρηθεί ζωντανό το συγκεκριμένο τμήμα.