Ουδέν νεότερο από το μέτωπο…

Αυτός θα μπορούσε να είναι ο τίτλος για το τι γίνεται στο θέμα της ανάπλασης της παραλιακής ζώνης της Πάτρας, μετά από τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που ολοκληρώθηκε εδώ και πάνω από 1,5 χρόνο.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά οι τρεις εταιρείες που μοιράστηκαν το δεύτερο βραβείο του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού που έκανε η δημοτική αρχή για το θέμα της ανάπλασης της παραλιακής ζώνης, δεν έχουν ακόμα προχωρήσει στην κατάρτιση της οριστικής μελέτης για το έργο.

Κι να είχε όμως προχωρήσει είναι αμφίβολο αν θα προλάβαινε να ενταχθεί στο νέο ΕΣΠΑ ή σε κάποια από τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης που έχει εκπονήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς μια τέτοια ανάπλαση είναι σχεδόν απίθανο να βρει χρηματοδότηση μέσα από το πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων.

Οπότε μόνο μέσα από ένα ευρωπαϊκό κονδύλι θα προχωρήσει η ανάπλαση της παραλιακής ζώνης, δηλαδή όλης αυτής της επικράτειας που έχει παραχωρηθεί στον Δήμο για 30 χρόνια ξεκινώντας από το ύψος του Γλαύκου και φτάνοντας έως τον ποταμό Μειλίχο, στην Αγυιά.

Ο μεγάλος προβληματισμός, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, είναι ότι είναι αμφίβολο πλέον αν υπάρχει ένα πρόγραμμα που να εξασφαλίσει ένα τόσο μεγάλο κονδύλι για όλη αυτή την περιοχή της παραλιακής ζώνης.

Το σενάριο που βγαίνει και πάλι στο προσκήνιο

Οπότε ενδέχεται να βγει στο προσκήνιο και πάλι το σενάριο της διχοτόμησης ή της τριχοτόμησης της ανάπλασης, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση του έργου μέσα από τρία ξεχωριστά προγράμματα.

Κάτι που όμως θα φέρει καθυστερήσεις στην υλοποίηση του. Δυσκολίες επίσης υπάρχουν, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, και στο θέμα της κατάρτισης της οριστικής μελέτης, σε ότι αφορά ζητήματα της νομοθεσίας και τον τρόπο που έχει επιλεχθεί για την διαδικασία.

Το έργο για να μπορέσει να διεκδικήσει το ευρωπαϊκό κονδύλι και να ενταχθεί σε πρόγραμμα θα πρέπει οι τρεις εταιρείες που κέρδισαν το βραβείο να φτιάξουν μια μορφή κοινοπραξίας. Κάτι που και πάλι δεν είναι εύκολο.