Η φασκομηλιά (Salvia officinalis) έχει χαρακτηριστεί ως πολυφάρμακο στην αρχαιότητα, ως ιερό βότανο από τους Λατίνους, ως αντίδοτο κατά της πανούκλας και ως «ακατανίκητη πανάκεια» από τη μεσαιωνική ιατρική. Οι Κινέζοι το χρησιμοποιούσαν στην παραδοσιακή ιατρική και κατά τον 17ο αιώνα αντάλλασσαν ποσότητες φασκόμηλου με τριπλάσια ποσότητα της καλύτερης ποιότητες τσαγιού.

Η φασκομηλιά είναι γνωστή και ως χαμοσφακιά, μηλοφασκιά, λουσφάκι, φάσκος, αγριοφασκιά, αλιφασκιά, ελελίφασκος.

Στις πολύτιμες ιδιότητές της ανήκουν η ενίσχυση μνήμης, η αντιική, αντιβακτηριακή, αντιμυκητιακή, αντισηπτική και αντιφλεγμονώδης δράση. Επίσης του αποδίδεται αντιοξειδωτική, καρδιοτονωτική, σπασμολυτική και αντιδιαβητική δράση, όπως αναφέρει το ygeiamou.

Η δρόγη (συνήθως φύλλα) της Slavia officinalis αποτελεί παραδοσιακό φαρμακευτικό προϊόν φυτικής προέλευσης για τη συμπτωματική θεραπεία της ήπιας δυσπεψίας (καούρα, φούσκωμα), την ανακούφιση της υπερβολικής εφίδρωσης, τη συμπτωματική θεραπεία των φλεγμονών στο στόμα ή το λαιμό και την ανακούφιση των φλεγμονών του δέρματος.