Το θέμα της παράνομης στάθμευσης στην Πάτρα είναι γνωστό.

Παρεμφερές όμως είναι και το θέμα της διέλευσης οχημάτων μέσα από πεζόδρομους του ιστορικού κέντρου της Πάτρας από όπου εκεί περνάνε ανυποψίαστοι πεζοί, ακόμα και παιδιά.

Οδηγοί επαγγελματικών οχημάτων που καβαλούν τους πεζόδρομους για να διευκολυνθούν στην δουλειά τους, οδηγοί δικύκλων που περνάνε από εκεί για να κόψουν δρόμο και οδηγοί που απλά βολεύονται στο να παρκάρουν εκεί, γλιτώνοντας από τον κόπο για να αναζητήσουν μία θέση στάθμευσης.

Ακόμα και στις περιπτώσεις που έχουν στηθεί κολωνάκια στην είσοδο των πεζόδρομων κάποιοι τα έχουν βγάλει από εκεί, έστω και αν αυτά είναι τσιμεντένια και είναι αρκετά δύσκολο στο να μετακινηθούν.

Το παράδειγμα της Ρήγα Φεραίου, σε διάφορες διασταυρώσεις του μεγάλου αυτού πεζοδρόμου είναι το πλέον χαρακτηριστικό. Τα κολωνάκια που είχαν μπει στο ύψος της Σαχτούρη δεν βόλευαν κάποιους.

Το ίδιο στην Κανάρη, ενώ παρόμοιο σκηνικό έχουμε δει στην άλλη πλευρά της Ρήγα Φεραίου ή και στην Παντανάσσης. Το ερώτημα προκύπτει αυτόματα. Τι θα γίνει όταν πεζοδρομηθεί η Μαιζώνος;

Τι θα γίνει όταν πεζοδρομηθούν και άλλοι δρόμοι και σημεία όπως για παράδειγμα η Αλεξάνδρου Υψηλάντου ή η Σισσίνης; Είναι ένα ερώτημα ρητορικό. Το σίγουρο είναι εν όψει των αναπλάσεων και των παρεμβάσεων ότι αυτή η πόλη πρέπει να αλλάξει νοοτροπία.