Ο Τάσος Λέκκας είναι ένας ηθοποιός ο οποίος έγινε γνωστός στο ευρύτερο κοινό, μέσω της συμμετοχής του στη καθημερινή σειρά του Alpha TV, “Αυτή η νύχτα μένει”.

Ο ίδιος έχει κερδίσει τις εντυπώσεις, αφού είναι ιδιαίτερα φυσικός στο ρόλο που υποδύεται και καταφέρνει με τον τρόπο του, να δώσει μία ξεχωριστή νότα στη πλοκή της σειράς.

Κατάγεται από την Πάτρα και είναι 27 χρονών. Γεννήθηκε στην Πάτρα, και όλα τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στη περιοχή Περιβόλα. Ο Τάσος Λέκκας, από πολύ μικρή ηλικία ήξερε ότι θέλει να ασχοληθεί με την υποκριτική και έτσι, έκανε το όνειρό του πραγματικότητα.

Αφού τελείωσε το σχολείο, πέρασε στην Δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε λίγα χρόνια μετά.

Έχει ασχοληθεί κυρίως με το θέατρο και μερικές από τις πιο γνωστές παραστάσεις που έχει συμμετάσχει είναι οι: “H νύχτα των μυστικών”, “Ο θάνατος του εμποράκου”, “Το τρίτο στεφάνι” και “Το σπίτι με τα κόκκινα γιασεμιά”. Φέτος, τον απολαμβάνουμε στη σειρά “Αυτή η νύχτα μένει” από το Alpha T..V. 


Tα δύσκολα παιδικά χρόνια

Ο ηθοποιός μίλησε στο «Στούντιο 4» για τα δύσκολα παιδικά χρόνια που είχε και η ιστορία του συγκίνησε την παρουσιάστρια, Νάνσυ Ζαμπέτογλου.

«Η μαμά μου έκανε ό,τι μπορούσε. Υπήρξαν κι άνθρωποι, γείτονες, φίλοι της που μας βοηθούσαν. Οι γονείς του παιδικού μου φίλου, του Γιώργου, που μένουμε δίπλα, ήταν πάντα βοηθητικοί. Η αδερφή της μάνας μου επίσης. Μπορεί να μας έδιναν ρούχα που δεν κάνανε στον κολλητό μου.

Κάποια γειτόνισσα μπορεί να μας έδινε φαγητό. Εμείς δυσκολευόμασταν οικονομικά γιατί η μητέρα μου δεν είχε σταθερές δουλειές. Φυλούσε παιδάκια» είπε αρχικά ο Τάσος Λέκκας.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, η Νάνσυ Ζαμπέτογλου δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της και στο τέλος συγκινήθηκε έντονα. Στην πορεία της συζήτησης, πρόσθεσε: «Ενώ υπήρχε όλη αυτή η δυσκολία, δεν είχαμε μιζέρια. Είχαμε χαρά μέσα στο σπίτι. Παίρναμε βιβλία και διαβάζαμε. Μου έλεγε ότι έχουμε τόσα π.χ. 10 ευρώ.

Να πάρουμε φαϊ ή ένα βιβλίο; Έλεγα εγώ λίγο φαϊ κι ένα βιβλίο. Χτίσαμε έτσι μια βιβλιοθήκη. Με πήγαινε με μια ομπρελίτσα στο θέατρο και πλήρωνε 40 ευρώ. Ήταν πολλά. Με πήγαινε να κάνω θέατρο, που δεν ήθελα να γίνω γιατρός, και κοινωνικά θα έλεγε να γίνεις γιατρός να κάνεις λεφτά. Ηθοποιός με οριακά 99% ανεργία».