Νέες καταγγελίες για κακοποιητικές συμπεριφορές απέναντι σε παιδιά που φιλοξενούνταν σε δομές της «Κιβωτού του Κόσμου» είδαν το Σάββατο το φως της δημοσιότητας.

Αρχικά στον ΣΚΑΪ μίλησαν ο πατέρας και η θεία ενός 9χρονου παιδού που τους τελευταίους εννέα μήνες φιλοξενείται στη δομή της Καλαμάτας μεταφέροντας ότι το παιδί τους είχε πει «ζω σε κόλαση».

«Το παιδί μου είπε "μπαμπά με έχουν χτυπήσει, φοβάμαι να κάτσω εδω"» είπε αρχικά ο πατέρας του 9χρονου παιδιού για μια συζήτηση που έγινε ενώπιον κοινωνικών λειτουργών. «Μου είπε "με έχει χτυπήσει παιδαγωγός με μια άλλη» συνέχισε ο πατέρας του παιδιού καταγγέλοντας ότι «με έβγαλαν με κλωτσιές έξω, δώσαμε κατάθεση στην αστυνομία και εδώ και 9 μήνες δεν έχουμε πάρει ούτε μια απάντηση».

«Τον Ιανουάριο του 2022 το παιδί ξέσπασε στην αγκαλιά μου. Μου είπε "θεία δεν μπορώ να κάτσω άλλο εδώ πάρε με έχω φάει ξύλο, μας βάζουν να καθαρίζουμε τουαλέτες» συμπλήρωσε από την πλευρά της η θεία του 9χρονου.

Στο MEGA μίλησε ο Αλέξανδρος που ζούσε στις δομές της Κιβωτού του Κόσμου μεταφέροντας ότι έχει ζήσει τιμωρίες στα 6-7 χρόνια που πέρασε σε δύο δομές».

Σύμφωνα με τον ίδιο «συνήθως τιμωρίες έτρωγαν τα παιδιά, τα οποία δεν καθόντουσαν ήρεμα, δεν ήταν φρόνιμα ή αντιδρούσαν ενάντια στους παιδαγωγούς και σε αυτά που έλεγαν να τηρήσουμε. Μερικές φορές μας έλεγαν να κάνουμε κάτι και άμα το αρνιόμασταν, μπορεί να τρώγαμε καμιά τιμωρία».

Για την απομόνωση που φέρεται να υποστήριξαν κάποια παιδιά ότι τους επέβαλαν εργαζόμενοι της δομής, ο Αλέξανδρος είπε πως, έχω ακούσει από παιδιά τα οποία ήταν σε δομή. «Είχαν κλειδώσει εάν δεν κάνω λάθος 3-4 άτομα, νομίζω τρία, τα οποία – απ΄ ό,τι μου είπαν τα ίδια τα παιδιά κιόλας – είχαν πάρει την απόφαση να φύγουν από της Κιβωτού για δικούς τους συγκεκριμένους λόγους. Αποφάσισαν να φύγουν ένα βράδυ αργά. Μετά ξαναγύρισαν πίσω, πριν ξυπνήσουν και τα υπόλοιπα παιδιά αλλά τους έπιασαν και τους είχαν κλειδώσει στα δωμάτια γι’ αυτό το συγκεκριμένο που έκαναν».

Ο ίδιος υποστήριξε, επίσης, ότι «πολλές φορές σε μία από τις δύο δομές, όταν ο πατέρας Αντώνιος ήταν μπροστά, κανένας δεν έκανε το παραμικρό σε κανένα από τα παιδιά, ήταν όλοι «κύριοι». Πίσω από την πλάτη του γίνονταν κάποια περιστατικά, τα οποία, και εμείς να πηγαίναμε και να τα λέγαμε, υπήρχε περίπτωση ο πατήρ… όχι να μην μας πιστέψει… Μερικές φορές δεν μπορούσαμε να του μιλήσουμε. Δεν μπορούσαμε να του μιλήσουμε γιατί είχαν κάνει ήδη οι άλλοι να νιώθουμε άσχημα ότι εμείς φταίγαμε και ήμασταν με τον φόβο ότι και να πάμε να μιλήσουμε, θα κατηγορηθούμε»