Από την περίοδο έναρξης της πανδημίας, επανήλθε στο προσκήνιο, με πολύ δυναμικό τρόπο, η έμφυλη βία. Από τη λεκτική, συναισθηματική, ψυχολογική κακοποίηση, την ενδοοικογενειακή βία και τις γυναικοκτονίες, αλλά και τα όσα τρομακτικά αποκαλύπτονται καθημερινά, εδώ και μερικές εβδομάδες, με θύμα της 12 χρονη από την Αττική.

Επειδή ορισμένοι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τους γνωστούς προπαγανδιστικούς μηχανισμούς τους, πρέπει κατ’ αρχήν να καταστήσουμε σαφές με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι η αυστηροποίηση των ποινών για το έγκλημα του βιασμού ανηλίκων υπερψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής.

Τι πρέπει να κάνουμε, λοιπόν, ως οργανωμένο κράτος, αλλά και ως κοινωνία;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει υγιής πολίτης που να μην συμφωνεί ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να εξαντλεί κάθε όριο αυστηρότητας, για όλους όσοι εμπλέκονται σε τέτοιες φρικιαστικές και νοσηρές καταστάσεις, καθώς υπάρχει, πλέον, το νομικό πλαίσιο, βάσει του οποίου καθορίζονται και οι ποινές, οι οποίες θα πρέπει να εκτίονται καθ’ ολοκληρία.

Από την πλευρά της πολιτείας, ο ρόλος της, πρέπει να είναι πολύπλευρος:

-Να συμβάλει στην αφύπνιση της κοινωνίας, ώστε  αρρωστημένες πράξεις- καταστάσεις, να μη μένουν στο «σκοτάδι», αλλά να έρχονται άμεσα στο φως και να καταγγέλλονται στις αρμόδιες υπηρεσίες.

-Nα ενεργοποιηθούν, στοχευμένες παρεμβάσεις και να υλοποιηθούν προγράμματα για την παροχή βοήθειας (σε όλα τα επίπεδα) για τα θύματα. Γιατί δεν αρκούν οι πομπώδεις δηλώσεις καταδίκης από κυβερνητικά στελέχη, ενώ οι κοινωνικές δομές του κράτους, που πρέπει να αναπτυχθούν και σε τοπικό επίπεδο είναι ανύπαρκτες.

Ωστόσο, παρά την αυξανόμενη συνειδητοποίηση που φέρνει η οδυνηρή συχνότητα αυτών των φαινομένων, αυτή δεν έχει μεταφραστεί ακόμη σε μέτρα που θα πάψουν να προδίδουν την εμπιστοσύνη στην Πολιτεία.

To ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, έχει ήδη «ανοίξει διάλογο» στην ψηφιακή πλατφόρμα του κόμματος, Digitalsociety.gr». «Είμαστε μαζί σου, για να διαμορφώσουμε τις ολιστικές πολιτικές- αφετηρία της εξάλειψης των γυναικοκτονιών» είναι το κεντρικό σύνθημα.

Η συγκεκριμένη καμπάνια διαβούλευσης, «φιλοξενεί» νομικούς, οργανώσεις, εμπλεκόμενες κρατικές με στόχο  να διαμορφωθεί ένα ενιαίο και ολιστικό πλαίσιο αντιμετώπισης που δεν θα αρκείται  μόνο το θέμα της απονομής δικαιοσύνης αλλά και τις απαραίτητες δομές για την στήριξη, την απομάκρυνση των θυμάτων από το κακοποιητικό

περιβάλλον, την στήριξη με εργασία κ.α.

Και μην ξεχνάμε ότι όσο υπάρχει οικονομική δυσπραγία και αυξάνουν οι κοινωνικές ανισότητες, η κάθε μορφής βία και κακοποίηση θα συνεχίζει να καλπάζει.