Η Σοφία Αλιμπέρτη που ζει μόνιμα τα τελευταία χρόνια στην Πάρο, φιλοξένησε τη Φαίη Σκορδά στο νησί που της έχει κλέψει την καρδιά. Η Σοφία Αλιμπέρτη, σε μια σπάνια τηλεοπτική εμφάνιση μας ξεναγεί στην Πάρο μέσα από τα δικά της μάτια και μιλάει για ανθρώπους και γεγονότα-σταθμούς στη ζωή της. Μια ανθρώπινη κουβέντα δύο γυναικών για εμπειρίες, σχέσεις και βιώματα.

«Πιο καταπιεσμένος άνθρωπος από μένα όσον αφορά στο τραγούδι δεν υπάρχει. Είχαν έναν άντρα που μόλις άνοιγα το στόμα μου μού έλεγε «σταμάτα σε παρακαλώ», τον ενοχλούσε στ’ αφτιά του.και τώρα τρώω μπούλινγκ από τον μικρό.

Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω στην τηλεόραση. Ειλικρινά δεν ξέρω. Υπάρχουν κάποιες στιγμές που μου λείπει η επικοινωνία μου με τον κόσμο. Τελικά ήρθα στην Πάρο. Θα μπορούσα να επιστρέψω πίσω από τις κάμερες».

«Βεβαίως είχα σχέσεις που δεν μάθατε ποτέ. Και βέβαια είχα. Μάλιστα είχα μια σχέση επτά χρόνια και δεν μαθεύτηκε ποτέ. Μόνο όταν τελείωσε. Πράγματα; που έχω ζήσει δεν το έχει πάρει κανείς χαμπάρι.

Μόνιμα στην Πάρο μένω τα τελευταία τρία χρόνια. Από το 2014 πάω κι έρχομαι σιγά σιγά για να δω πώς είναι η καθημερινότητά μου εδώ, δεν βαριέμαι. Δεν μου λείπει καθόλου η Αθήνα επίσης. Συνηθίζω να λέω ότι εδώ και το τίποτα έχει ποιότητα, ενώ στην Αθήνα το τίποτα μεταφράζεται σε άγχος και στρες. Πριν ζούσα στην Αθήνα, δεν κυκλοφορούσα και πολύ και γι’ αυτό πίστευαν ότι είμαι στην Πάρο.

Σταμάτησα την τηλεόραση γιατί ήθελα να ζήσω. Έχασα τον εαυτό μου και μην ξεχνάς ότι είμαι στην τηλεόραση από 12 ετών».

«Τότε με την περιβόητη μεταγραφή γινόταν της τρελής. Φοβήθηκαν και τα παιδιά γιατί δεν ξέραμε ποιος παρακολουθεί πάνω ένα μήνα το σπίτι. Πήρα την αστυνομία, δεν μπορούσε να κάνει κάτι. Μία μέρα αποφάσισα να τον χτυπήσω με το αυτοκίνητο, προκειμένου να έρθει η αστυνομία και να μάθω τα στοιχεία του. Ήμουν απεγνωσμένη! Ένα μήνα να ζεις με αυτόν τον φόβο, να μην ξέρεις ποιος είναι έξω από το σπίτι σου; Δεν τον χτύπησα όμως, τη γλίτωσε. Δεν τον πρόλαβα».

«Όταν μπήκα στην εμμηνόπαυση αισθάνθηκα για πρώτη φορά στη ζωή μου μια απίστευτη αίσθηση γαλήνης και ελευθερίας. Αυτό, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, εγώ δεν το αλλάζω με τίποτα. Για πρώτη φορά νιώθω ότι ανήκω εγώ σε εμένα. Δεν με παρασύρει καμία ορμόνη και κανένα συναίσθημα. Όχι, δεν υπάρχει ερωτική επιθυμία».