Η παράνομη στάθμευση και το παρκάρισμα πάνω στον παραλιακό ποδηλατόδρομο, που ακόμα βέβαια δεν έχει καν ολοκληρωθεί, είναι η μια πτυχή του προβλήματος.

Η άλλη έχει να κάνει με την επικινδυνότητα που φαίνεται ότι έχει ο ποδηλατόδρομος, ειδικότερα σε ορισμένα σημεία του, που σύμφωνα με ποδηλάτες αντιστοιχούν σε καρμανιόλες και ενδέχεται να προκαλέσουν ακόμα και θανατηφόρα τροχαία.

Ένα από αυτά τα σημεία είναι το τμήμα του ποδηλατοδρόμου επί της Όθωνος Αμαλίας, στο ύψος της Νόρμαν εκεί που βρίσκονται οι ράγες του τρένου.

Το οδόστρωμα στο σημείο αυτό έχει «τούμπια» και άνετα ένας ποδηλάτης μπορεί να βρεθεί στο έδαφος ή να σφηνωθεί η ρόδα του στις ράγες.

Επίσης, αρκετοί οδηγοί έρχονται με μεγάλη ταχύτητα πίσω από τις μπάρες του τρένου, με ότι αυτό συνεπάγεται για τους ποδηλάτες. Όμως δεν είναι το μοναδικό επικίνδυνο σημείο αυτού του παραλιακού ποδηλατοδρόμου.

Επικίνδυνο, σύμφωνα με ποδηλάτες, είναι και το σημείο στο ύψος του Υπεραστικού ΚΤΕΛ, όπου στρίβουν τα λεωφορεία, ενώ λίγα μέτρα πιο πέρα ο ποδηλάτης μπορεί να βρεθεί από την στροφή ανάμεσα στα διερχόμενα οχήματα χωρίς καν να το καταλάβει.

Λίγο πιο πέρα στο ύψος του σταθμού του ΟΣΕ και της Τριών Συμμάχων όταν ο ποδηλατόδρομος ισιώνει, εκεί γίνεται ήδη ένας χαμός από τα παράνομα σταθμευμένα οχήματα. Αυτό βέβαια έχει να κάνει με την τροχαία και την νοοτροπία μας. 

Όμως δεν αναιρεί κάτι από τα παραπάνω. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ποδηλατών εξίσου επικίνδυνα θα είναι τα σημεία στις μπάρες στο ύψος της Γούναρη, στην κλίση της Όθωνος Αμαλίας προς την Ακτή Δυμαίων (δεν έχει φτάσει το έργο ακόμα εκεί) και φυσικά στον τερματισμό της στο ύψος της Παπαφλέσσα (θα μπορεί ένα ποδήλατο κατεβαίνοντας από εκεί ή από την Τριών Ναυάρχων να περάσει από την Ακτή Δυμαίων προς τον ποδηλατόδρομο, αλήθεια;).


Το ίδιο ερωτηματικό βέβαια ισχύει και για όλο το δίκτυο των ποδηλατοδρόμων που υποτίθεται ότι θα ήταν κάθετοι για να συνδέονται με τον παραλιακό. Και εδώ σύμφωνα με αρκετούς ποδηλάτες, είναι το στρατηγικό λάθος του όλου έργου.

Ο ποδηλατόδρομος, από την στιγμή που είναι μέσα στην αστική ζώνη και έχει σκοπό να μετατρέψει το ποδήλατο σε βασικό μεταφορικό μέσο της Πάτρας, σωστά φτιάχτηκε εκτός της λιμενικής ζώνης.

Το μεγάλο λάθος ήταν ότι φτιάχτηκε σε αυτή την πλευρά. Ο ποδηλατόδρομος έπρεπε να δημιουργηθεί στην άλλη πλευρά, έτσι ώστε να ενώνεται με τις κάθετες οδούς και κατά επέκταση με το αστικό δίκτυο της πόλης, χωρίς να υπάρχει τόσο μεγάλος κίνδυνος για τους ποδηλάτες. 

Σε μία τέτοια περίπτωση θα υπήρχαν και τα περιθώρια για τον ανάδοχο για να μην μειωθεί τόσο το πλάτος της Όθωνος Αμαλίας, "τρώγοντας" κάτι από τα πεζοδρόμια. 

Την πρόταση για την κατασκευή του έργου στην αντίθετη πλευρά του παραλιακού δρόμου είχε επισημάνει εξ’ αρχής ο Ποδηλατικός Όμιλος Πατρών, όμως, κανείς δεν τον άκουσε…

(Οι φωτογραφίες είναι του Οδυσσέα Ξεριζωτή).