Είναι μοντελιστής του μηχανοκίνητου μοντελισμού και για να μπορέσει να φτιάξει το διόραμα του που το βασικό του στοιχείο είναι τα τραίνα και οι σιδηροδρομικές γραμμές, έχει ταξιδέψει σε πολλά μέρη του κόσμου.

Ειδικά της Ευρώπης, βλέποντας εκεί από κοντά το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις με τα σύγχρονα ηλεκτροκίνητα τραίνα.

Η άποψη του Νίκου Μπαλαφούτη – χωρίς βέβαια να είναι ειδικός, αλλά ως ένας άνθρωπος που έχει ασχοληθεί με το όλο θέμα και λατρεύει το τραίνο είναι κάθετα υπέρ της υπόγειας χάραξης της γραμμής για την Πάτρα.

Τον ρωτήσαμε για να πει την άποψη του ως ένας ερασιτέχνης - με τον " έρως" που κρύβει η έννοια της λέξης αυτής για το συγκεκριμένο αντικείμενο που δεν είναι άλλο από τα τραίνα.

«Όταν διάβασα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και η σχετική επιτροπή δεν χρηματοδοτεί το έργο της υπόγειας χάραξης και τον ερχομό του σύγχρονου ηλεκτροκίνητου τρένου στον αστικό ιστό της πόλης με την μορφή cut and cover, μου έκανε τρομερή εντύπωση.

Γνωρίζω ότι στην Ευρώπη πρώτη προτεραιότητα στα συγκοινωνιακά ζητήματα είναι το τρένο και η ένωση των σιδηροδρομικών γραμμών σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό δίκτυο που θα επικοινωνεί τα διάφορα μέρη με το σύγχρονο ηλεκτροκίνητο τρένο.

Προτιμούν το τρένο από τα αεροπλάνα, από τα πλοία, από το οδικό δίκτυο για πολλούς και διάφορους λόγους που έχουν να κάνουν και με την προώθηση της "πράσινης" μετακίνησης. Είναι λοιπόν απορίας άξιον που δεν χρηματοδοτείται αυτό το έργο.

Πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνει ένας σωστός και οργανωμένος συντονισμός μεταξύ του δήμου, της περιφέρειας και όλων των τοπικών φορέων με την κυβέρνηση, έτσι ώστε να πιέσουν από κοινού την Ευρώπη για να βρεθούν τα αντίστοιχα χρηματοδοτούμενα προγράμματα.

Νομίζω ότι υπάρχουν περιθώρια, χωρίς όμως να είμαι σε θέση να γνωρίζω περισσότερες λεπτομέρειες. Eν ανάγκη ας μπει και ιδιώτης που θα μπορούσε να βοηθήσει στην χρηματοδότηση ενός τέτοιου έργου». 

Η επιφανειακή χάραξη σε διπλή γραμμή

Πάντως, αυτό που γνωρίζει, έχοντας δει από κοντά τα σύγχρονα ηλεκτροκίνητα τρένα, σε πόλεις της Γερμανίας ή της Αυστρίας (ζούσε άλλωστε εκεί για χρόνια), όπου το τρένο αποτελεί βασικό μέσο μεταφοράς, είναι ότι η επιφανειακή χάραξη για αυτού του είδους τα τρένα είναι ένα ζήτημα για τους κατοίκους των περιοχών από τους οποίους διέρχεται το τρένο.

«Υπάρχουν περιοχές στην Γερμανία που ανοίγεις το παράθυρο του σπιτιού σου και βλέπεις στην κυριολεξία το τρένο να περνάει σε λίγα μέτρα απόσταση. Σίγουρα επηρεάζει την ποιότητα ζωής των κατοίκων, αν και αυτό είναι ένα θέμα υποκειμενικό που εξαρτάται και από την κάθε περιοχή.

Στην Πάτρα όμως θεωρώ ότι η επιφανειακή χάραξη για την διέλευση του σύγχρονου ηλεκτροκίνητου τρένου θα καταστρέψει πράγματι την παραλιακή αστική ζώνη και θα δημιουργήσει προβλήματα. Είναι έτσι διαμορφωμένη η παραλιακή ζώνη που το σύγχρονο τρένο θα δημιουργήσει ένα φράγμα προς την θάλασσα. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για διπλή επιφανειακή χάραξη ηλεκτροκίνητου τρένου.

Κατά την άποψη λοιπόν ο δήμος και όχι μόνο ο δήμος, αλλά και γενικότερα ένα μεγάλο μέρος του τεχνικού κόσμου καλά κάνουν και επιμένουν για την υπόγεια χάραξη».

Όσο τις τεχνικές δυσκολίες που μπορεί να κρύβει ένα τέτοιο έργο και κατά πόσο μπορεί να γίνει πραγματικότητα ο ίδιος απαντάει: «Τα πάντα γίνονται με την τεχνολογία. Αρκεί να υπάρχει θέληση…».