Θλίψη προκάλεσε η είδηση του θανάτου του σπουδαίου και κοσμογυρισμένου πατρινού μουσικού Ανδρέα Παπαγιαννάκη που είχε συνδέσει το όνομα του με μία ολόκληρη εποχή για την μουσική και την νυχτερινή ζωή της Πάτρας.

Ο Ανδρέας Παπαγιαννάκης ήταν ένας εξαίρετος μουσικός, ο οποίος μας ταξίδευε για δεκαετίες με την φωνή και την κιθάρα του, σε πολιτείες και σε μελωδίες, από Frank Sinatra, Louis Armstrong μέχρι Πάριο και Βοσκόπουλο.

Τον θυμόμαστε από τότε που η μουσική και η διασκέδαση στον τόπο μας ήταν αγνή και αυθεντική. Ένα κομμάτι της ιστορίας της Πάτρας, ένας κοσμογυρισμένος μουσικός, με μια κιθάρα στην πλάτη και αστείρευτη ενέργεια, αποκαλούμενος “ο άνθρωπος ορχήστρα”.

Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψάλει την Δευτέρα 4/7 στον Ι.Ν. του Αγίου Μηνά στις 5.00 το απόγευμα (περιοχή Λευκά). Η κόρη του, Δώρα Παπαγιαννάκη, προχώρησε σε μία συγκινητική ανάρτηση στο facebook για το... φευγιό του:

«Ο λατρεμένος μου μπαμπάς, έφυγε πολύ ήσυχος, σήμερα, σχεδόν στον ύπνο του, ενώ τον κοιτούσα και του κρατούσα το χέρι.

Να ξέρετε ότι αυτός ο τρελάρας, εκρηκτικός, εξαίρετος μουσικός, που με χιούμορ όλους σας πείραζε και για όλους είχε κάτι όμορφο να πει, ο άνθρωπος ορχήστρα..

Ήταν το πιο μικρό – μεγάλο – γλυκό παιδί που έχω συναντήσει. Και το μεγαλύτερο παλικάρι. Πάλευε μέχρι λίγο πριν το τέλος, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, φρόντιζε τα πάντα, ήταν ανεξάρτητος, όπως από τα 13 χρόνια του.

Μου στάθηκε σαν πατέρας και μάνα και τον αγάπησα όσο εκατό παιδιά μαζί. Γιατί ήταν ο καλύτερος πατέρας που θα μπορούσα να έχω και ο καλύτερος φίλος μου. ΄Έζησα πολύ μαζί του, έμαθα πολλά από εκείνον, ταξίδεψα και τραγούδησα άπειρες ώρες μαζί του και χαίρομαι για όλα.

Έζησε μια ζωή γεμάτη αγάπη, εμπειρίες, ταξίδια, χειροκρότημα και μουσική. Σας ευχαριστώ όσους μας έχετε σταθεί και όσους μας σκεφτήκατε κ μας σκέφτεστε ακόμα.

Η καρδιά μου έχει διαλυθεί σε βαθμό που δε μπορώ να περιγράψω, αλλά, μαζί μας θα είναι, θα ζει μέσα από εμάς… Όποιος θέλει να τον αποχαιρετίσει, ας μου στείλει inbox για λεπτομέρειες.

Εδώ, μόνο ευχάριστα. Έτσι θα ήθελε και αυτός ο Τροβαδούρος του Παλατιού, όπως τον έλεγε ο μπαμπάς του».