Όταν έρχεται η ώρα του δειλινού η Πάτρα γεμίζει από σκιές που άλλοτε χάνονται και άλλοτε δείχνουν πιο φωτεινές, στις αποχρώσεις του ήλιου που γέρνει και βασιλεύει πίσω από τη θάλασσα και τα βουνά.

Οι σκιές δίνουν μία άλλη διάσταση στην Πάτρα, ποιητική που κρατάει μέχρι να έρθει η νύχτα και να απλώσει το σκοτάδι της και το δικό της μυστήριο στις ζωές μας.

Οι σκιές του βασιλέματος τότε σβήνουν και γίνονται οι σκιές του φεγγαριού. Γιατί πάντοτε το κάθε φως, η κάθε λάμψη έχει τις δικές της σκιές. Όπως άλλωστε και οι άνθρωποι….

(οι φωτογραφίες είναι του Κώστη Πλέσσα).