Στενά πεζοδρόμια, καβαλημένα από αυτοκίνητα ή μηχανάκια ή ακόμα και πεζοδρόμια που έχουν εξαφανιστεί από την φθορά του χρόνου. Αυτά είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το σκηνικό σε πολλές περιοχές της Πάτρας, κυρίως στο κέντρο ή παράπλευρα αυτού.

Μια από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι ο δρόμος της Σολωμού, μια από τις μεγαλύτερες οδούς σε μήκος που ενώνει την  περιοχή της Τριών Ναυάρχων με αυτή του Σκαγιοπουλείου και του Σκαγιοπουλείου με την Ελευθερίου Βενιζέλου.

Ένα μεγάλο κομμάτι της οδού είναι στενό, τα πεζοδρόμια είναι αδιάβατα για άτομα με κινητικά προβλήματα που κινούνται με καροτσάκι ή ακόμα και για μητέρες που έχουν στο καρότσι το μωρό τους, ενώ και ένας πεζός δυσκολεύεται να περάσει. 

Σαν μην έφτανε αυτό υπάρχουν και σημεία της οδού που είναι στην κυριολεξία εστίες μόλυνσης, όπως για παράδειγμα ο οικοπεδικός αυτός χώρος της φωτογραφίας που προφανώς κάποτε ήταν κτίριο το οποίο έχει κατεδαφιστεί. Η δυσοσμία για όσους περνούν από το σημείο είναι έντονη.

Όμως το κύριο χαρακτηριστικό της Σολωμού είναι στα στενά της πεζοδρόμια που είναι σχεδόν αδιάβατα για τους πεζούς, σε ένα μεγάλο κομμάτι της, παρόλο που είναι ένας δρόμος με αρκετή κίνηση. Κι παρόλα αυτά οι περισσότεροι από τους περαστικούς περπατούν στο οδόστρωμα. 

Κι ξέρετε κάτι; Το κακό είναι όλα αυτά τα στοιχεία χαρακτηρίζουν τις περισσότερες από τις οριζόντιες και κάθετους οδούς που διέπουν το κομμάτι Ψηλαλώνια  (ή και Τριών Ναυάρχων ανάλογα με το ύψος)- Σκαγιοπούλειο.  Σε μια περιοχή πυκνοκατοικημένη, μια ανάσα από το κέντρο.