Κι ενώ η Πάτρα αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα με τις θεατρικές της δομές, υπάρχει μελέτη που είναι ταμπουριασμένη εδώ και χρόνια στα συρτάρια.

Είναι γνωστό ότι η πόλη (ο δήμος δηλαδή) έχει αναγκαστεί φέτος να δημιουργήσει (ακόμα βέβαια δεν έχουν ξεκινήσει οι εργασίες) ένα υπαίθριο ανοικτό δημοτικό θέατρο για να φιλοξενήσει τις παραστάσεις που είναι να έρθουν στο Διεθνές Φεστιβάλ δίπλα από αθλητικές εγκαταστάσεις (Παμπελοποννησιακό Στάδιο). 

Η μελέτη για έναν μεγάλο ανοικτό θέατρο που θα μπορεί να φιλοξενεί παραστάσεις και συναυλίες,  έχει την προέλευση της από τα χρόνια της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας 2006 και έχει δημιουργηθεί για συγκεκριμένο χώρο που θεωρείται ιδανικός για την διαμόρφωση ενός μεγάλου υπαίθριου θεάτρου.

Ο χώρος αυτός δεν είναι άλλος από αυτός του πρώην σκουπιδότοπου στον Ριγανόκαμπο, εκεί όπου εδώ και σχεδόν μία εικοσαετία πλέον υπάρχει ο καταυλισμός των Ρομά, ένας από τους χειρότερους καταυλισμούς σε συνθήκες διαβίωσης, σε πανελλήνια κλίμακα.

Ιδανική μορφολογία και ακουστική

Η διαμάχη μεταξύ του δήμου και της ΕΤΑΔ για την παραχώρηση του χώρου (150 στρέμματα συνολικά) και την διαμόρφωση του ανατολικού πάρκου της Πάτρας, είναι γνωστή.

Όμως σύμφωνα με τους κατοίκους του ανατολικού διαμερίσματος ο χώρος αυτός έχει μία τέτοια μορφολογία και μια αντίστοιχη θέση που θα ήταν ιδανικός για την εγκατάσταση ενός δημοτικού υπαίθριου θεάτρου που θα έδινε μία διαφορετική πνοή σε όλη την περιοχή. 

Όπως υποστηρίζουν μέλη των συλλόγων της περιοχής και της συντονιστικής επιτροπής αγώνας για την απομάκρυνση του καταυλισμού των Ρομά και την παραχώρηση του χώρου στην πόλη, το σημείο που βρίσκεται ο πρώην σκουπιδότοπος είναι ιδανικός αφού έχει μία φοβερή ακουστική κάτι που θα διευκόλυνε τις παραγωγές και τους ηθοποιούς, ενώ βρίσκεται σε ένα σημείο με μια φοβερή θέα, τον Πατραϊκό και το περίφημο Πατρινό ηλιοβασίλεμα.

Το θέατρο αυτό, με βάση την μελέτη που υπάρχει και που ποτέ δεν προχώρησε, θα ήταν χωρητικότητας 5.000 θεατών (ή και παραπάνω), θα έδινε δηλαδή μία οριστική λύση στο κενό ενός μεγάλου υπαίθριου θεάτρου που έχει η πόλη και που θα εξακολουθήσει να έχει και τα επόμενα χρόνια.

Πρόσφορο έδαφος για μεγάλες παραγωγές

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το Ρωμαϊκό Ωδείο που φέτος είναι κλειστό λόγω της αναστύλωσης και συντήρησης του έχει χωρητικότητα λιγότερες από 1.000 θέσεις (ακόμα και όταν ολοκληρωθεί το έργο δεν θα ξεπερνάει τις 3.000), ενώ όλα τα υπόλοιπα ανοικτά θέατρα που σχεδιάζονται να γίνουν είναι μικρά (το μεγαλύτερο είναι αυτό του Εργοστασίου Τέχνης με 800 θεατές).

Οπότε η δημιουργία του, με την κατάλληλη διαμόρφωση του χώρου, θα έδινε πρόσφορο έδαφος στο να έρθουν μεγάλες παραγωγές ξανά στην Πάτρα, όχι μόνο από την Ελλάδα και από το εξωτερικό. Κάτι που έχουμε να δούμε εδώ και χρόνια στην Πάτρα. Είναι γνωστό άλλωστε ότι σπάνια μια μεγάλη παραγωγή από το εξωτερικό έρχεται σε ένα χώρο 1.000 ή και 2.000 θέσεων. 

Αφήστε που ένα θέατρο στον πρώην σκουπιδότοπο του Ριγανόκαμπου θα έδινε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση στην προσπάθεια που κάνουν οι σύλλογοι, η πόλη και ο δήμος για την αναβάθμιση του ανατολικού διαμερίσματος. Μια προσπάθεια που από τη στιγμή που ο καταυλισμός είναι ακόμα εκεί θα λέγαμε ότι δεν έχει καν ξεκινήσει…