ΠΛΟΚΗ σε μέσες άκρες....
"Μάνα είναι μόνο μια; Ε, η Φαύστα δε το δένει και κόμπο. Το 4χρονο σπλάχνο της καταλήγει μέσα στα σπλάχνα ενός θαλάσσιου κήτους! Αυτά τα σπλάχνα γίνονται η νέα κατοικία του παιδιου, που ζει και βασιλευει -όχι και με όλα τα κομφορ- εν αγνοία των γονιών.
Η Φαύστα όμως δε θα βάλει και μαυρη πλερέζα. Έχει να ασχοληθεί... Έχει το κέντημα. Ελα μου όμως που τα πνιγμένα τα ξεβράζει η θάλασσα. Η κακούργα η ψαρούκλα που κατάπιε τη κορουλα καταλήγει μετά από χρόνια στη κουζίνα της Φαύστας. Χρατς χρουτσ πετσοκοβουνε το ψάρι και φτου ξελευθερία η η κορη!
Αλλά Αλί και τρισαλτρισαλί, δε προλαβαινει η Φαύστα να κατουρηθεί απ τη συγκίνηση και τα χάχανα της βγαίνουν απ τη μυτη. Το παιδι ξαναχανεται! Απ τη Σκύλλα στη Χάρυβδη. Η Φαύστα εκεί, σταθερή αξία. Εδώ δε τα μπηξε τότε στη Σκυλλα, στη Χάρυβδη θα τα μπηξει?
Πάει για κέντημα, πιανει βελόνα, αφου στη τραγωδία αυτή εκολησε η βελόνα. "