Από την μία υπάρχει ο προβληματισμός και ο σκεπτικισμός στην εστίαση για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί ύστερα από την πανδημία και την εμφάνιση της ενεργειακής κρίσης, αλλά και τις ανατιμήσεις στις πρώτες ύλες που κυριαρχούν στην αγορά.

Από την άλλη ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες εποχές η εστίαση μοιάζει να παραμένει στη συνείδηση των πολλών η εύκολη λύση της επιχειρηματικότητας – έτσι όπως τουλάχιστον την αντιλαμβάνονται αρχικά – ανοίγοντας ένα μαγαζί από τη στιγμή που δεν βρίσκουν κάτι άλλο να κάνουν.

Τα στοιχεία του Επιμελητηρίου Αχαΐας δείχνουν ότι η τάση αυτή που κυριαρχούσε στο θέμα της επιχειρηματικότητας και τα προηγούμενα χρόνια, παραμένει και στην εποχή της ενεργειακής κρίσης. Μέσα στο πρώτο τετράμηνο του νέου έτους έχουν εγγραφεί 186 επιχειρήσεις που περιλαμβάνονται στον τομέα των υπηρεσιών, άρα της εστίασης και του επισιτιστικού κλάδου.

Αυτό όμως από μόνο του δεν δείχνει ανάπτυξη, ούτε άνθιση της εστίασης, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΚΕΑΝΑ Γιάννη Σπυρόπουλο. «Αν το ψάξει κανείς θα δει ότι τα περισσότερα από αυτά τα καταστήματα είναι μικρά μαγαζιά take away ή τέλος πάντων επιχειρήσεις που έχουν να κάνουν με συγκεκριμένη μορφή εστίασης που δεν προσφέρουν τόσες πολλές θέσεις εργασίας» τονίζει ο ίδιος και συνεχίζει λέγοντας:

«Το γεγονός ότι ανοίγουν τέτοιου είδους καταστήματα δεν σημαίνει ότι ο κλάδος ανθεί και ότι όλα στην εστίαση είναι καλά. Άλλωστε ένα σημαντικό ποσοστό από αυτά δεν έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής και μετά από λίγους μήνες ή έναν χρόνο κλείνουν.

Αρκετός κόσμος ενδιαφέρεται να ανοίξει ένα μαγαζί εστίασης, χωρίς να έχει συγκεκριμένο πλάνο, χωρίς να έχει σχέδιο, χωρίς να προσφέρει κάτι καινούργιο. Η τάση αυτή έχει να κάνει με την γενικότερη κατάσταση που υπάρχει στην αγορά και στην κοινωνία, θεωρώντας ότι ο κλάδος θα του προσφέρει ένα μεροκάματο.

Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι και αυτό το διαπιστώνει κανείς στη συνέχεια όταν έχει να πληρώσει τόσες υποχρεώσεις. Ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων που αποφασίζουν να ασχοληθούν με την εστίαση, κλείνουν εντέλει το μαγαζί τους και βγαίνουν χρεωμένοι.

Άλλωστε, στις συζητήσεις που γίνονται μεταξύ μας, ακούμε περισσότερο για μαγαζιά που κλείνουν ή για καταστήματα που μπαίνει πωλητήριο, παρά για επιχειρήσεις που ανοίγουν».