Η κατρακύλα που έχει πάρει η εμπορική κίνηση στην αγορά και στα μαγαζιά της Πάτρας το τελευταίο τρίμηνο, από την αρχή του νέου έτους και μετά ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στον τομέα της εργασίας.

Αρκετοί εργοδότες που έχουν μικρομεσαίες επιχειρήσεις απασχολώντας δύο και τρεις υπαλλήλους, σκέφτονται μη έχοντας άλλη λύση να προχωρήσουν σε απόλυση ή και απολύσεις ακόμα, μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο τα έξοδα και τον μηνιαίο προϋπολογισμό τους.

Η εύκολη λύση που ετοιμάζονται να τραβήξουν από το μανίκι τους; Όχι ακριβώς. Ένα σημαντικό ποσοστό των εμπορικών καταστημάτων από την αρχή της πανδημίας και μετά, όλο αυτό το διάστημα δηλαδή που η εμπορική κίνηση δεν ανέκαμψε, παρά τις προσδοκίες που υπήρχαν κάθε φορά, δεν έβγαζαν τα έξοδα τους.

Έμπαιναν μέσα. Οι επιχειρηματίες έκαναν υπομονή θεωρώντας ότι η απόλυση ενός εργαζομένου δεν είναι η λύση και ότι με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά αποδυναμώνουν την επιχείρηση τους.

Όμως η κατάσταση αντί να καλυτερέψει, ολοένα και χειροτέρευε. Ως που ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι για τους επιχειρηματίες, ενώ σε όλη αυτή την αναδουλειά ήρθε να προστεθεί και η ενεργειακή κρίση.

Πλέον το τελευταίο τρίμηνο δεν μιλάμε για αναδουλειά. Μιλάμε για κατρακύλα. «Τα πράγματα σε ότι αφορά την εμπορική κίνηση είναι ακόμα χειρότερα από τα χρόνια της οικονομικής κρίσης τους τελευταίους τρεις μήνες» έλεγε γνωστός έμπορος της Πάτρας που δραστηριοποιείται στην αχαϊκή πρωτεύουσα και έχει και εργαζόμενους.

«Στην καραντίνα με το click away δουλέψαμε καλύτερα από ότι δουλεύουμε τώρα. Οι απολύσεις δεν είναι λύση όμως είναι μία συνέπεια της κατάστασης αυτής που το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να δώσει μία παράταση ζωής στην επιχείρηση.

Άλλωστε, είναι ελάχιστες οι επιχειρήσεις εκείνες που με την ενεργειακή κρίση και την κάθετη πτώση της κίνησης είναι σε θέση να πληρώνουν ακόμα δύο και τρεις υπαλλήλους».

Σύννεφα αβεβαιότητας, φόβος για τη μπόρα

Ήδη ορισμένα από τα εμπορικά μαγαζιά χρωστούν δύο ή και τρεις μήνες στους υπαλλήλους τους, με το σκηνικό που χαρακτήριζε τις σχέσεις εργαζόμενου και εργοδότη να ξεπροβάλλει και πάλι στον ορίζοντα.

«Που θα βρει τα χρήματα μια επιχείρηση να πληρώσει τους εργαζόμενους της; Από που θα κόψει; Από τους μισθούς τους; Ήδη πληρώνονται οι περισσότεροι τα ελάχιστα. Οπότε οι απολύσεις υπάρχουν στο προσκήνιο μαζί φυσικά με τα λουκέτα που αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση θα έρθουν».

Μέχρι ώρας πάντως δεν υπάρχει μπαράζ απολύσεων. Υπάρχει όμως ένα κλίμα μεγάλης αβεβαιότητας, σαν ένα γκρι σύννεφο που μαζεύεται συνεχώς και κάποια στιγμή θα ξεσπάσει σε μπόρα…