Είναι οικογένεια με παιδιά; Είναι αλλοδαποί; Είναι άτομα που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και βρέθηκαν στον δρόμο;

Δεν αλλάζει κάτι στα ερωτήματα αυτά όποιες και αν είναι οι απαντήσεις. Το ζήτημα είναι ότι το ζευγάρι που ζει σε μόνιμη βάση πλέον στην πλατεία Πίνδου, έχοντας φτιάξει τη σκηνή του εκεί, έχει μετατραπεί σε ένα σκηνικό ρουτίνας για τους κατοίκους και τους καταστηματάρχες της περιοχής που ψάχνουν τρόπους για να τους βοηθήσουν, αλλά δεν βρίσκουν.

Σύμφωνα με πληροφορίες στη σκηνή αυτή μένει ένας άνδρας αλλοδαπός που έχει προβλήματα με το αλκοόλ και μία γυναίκα που και αυτή φέρεται να αντιμετωπίζει θέματα εθισμού σε ουσίες.

Ζουν στην σκηνή αυτή και στη συγκεκριμένη πλατεία εδώ και πάνω από τρεις μήνες, ενώ όταν φεύγουν κατά διαστήματα μετά από λίγο επανέρχονται. Κάτοικοι και καταστηματάρχες που τους έχουν δώσει κουβέρτες για το κρύο και τους έχουν βοηθήσει δίνοντας τους ένα πιάτο φαγητό, έχουν αγανακτήσει με αυτή την κατάσταση.

Πέρα από το ανθρωπιστικό κομμάτι της όλης υπόθεσης η πλατεία έχει υποβαθμιστεί πλήρως, καθώς κατά διαστήματα έρχονται και μένουν εκεί και άλλοι άστεγοι, ενώ ο περιβάλλοντας χώρος έχει μετατραπεί σε εστία μόλυνσης αφού κάνουν την ανάγκη τους από εδώ και από εκεί.

Κι κάτι τελευταίο. Ούτε και αυτοί θέλουν να πάνε στις δομές του δήμου. Προτιμούν την πλατεία. Όμως και να ήθελαν, εφόσον έχουν προβλήματα χρήσης και εθισμού, ακόμα και οι δομές του δήμου δεν θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν ουσιαστικά.

Χρειάζονται ιδρύματα, κλειστές εξιδεικευμένες δομές, με το αντίστοιχο επιστημονικό προσωπικό. Και πάνω από όλα χρειάζονται να το θέλουν και οι ίδιοι...

(Οι φωτογραφίες του Ανδρέα Αποσκίτη).