Η ώρα έφτασε…

Το γήπεδο των Προσφυγικών παίρνει και πάλι ζωή και από την ερχόμενη εβδομάδα θα έτοιμο να υποδεχθεί για προπονήσεις ομάδες και ποδοσφαιριστές. Σύμφωνα με πληροφορίες οι πρώτοι του αγώνες θα οριστούν ή για τις 22 Ιανουαρίου ή για τις 29 του μήνα.

Αυτό δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. Το σημαντικό είναι ότι το γήπεδο των Προσφυγικών παίρνει και πάλι ζωή και μαζί με αυτό είναι να πάρει ζωή μια ολόκληρη γειτονιά που έχει ταυτιστεί μαζί του.

Όπως και oι ομάδες που έχουν συνδεθεί άρρηκτα μαζί του, με πρώτο καλύτερο τον Ολυμπιακό Πατρών (το σωματείο που κατασκεύασε και δημιούργησε αυτό το γήπεδο), αλλά και τον Άρη Πατρών, οι δύο πιο κλασικές ομάδες της πλατείας Ελευθερίας και των Προσφυγικών. 

Το γήπεδο των Προσφυγικών φιλοξενεί και πάλι αγώνες ύστερα από αρκετά χρόνια. Ο τελευταίος αγώνας που είχε φιλοξενήσει ενώ είχε χλοοτάπητα ήταν το 2006. Στη συνέχεια ο αγωνιστικός του χώρος έγινε ξερός αφού το χορτάρι καταστράφηκε.

Το 2011 το γήπεδο κρίθηκε ακατάλληλο, ενώ το 2013 ήταν η τελευταία που φιλοξένησε αγώνα σε ξερό. Από τότε και μετά το γήπεδο έκλεισε οριστικά. Σταδιακά μετατράπηκε σε χωράφι και στη συνέχεια ήρθαν απανωτές προσπάθειες για την διάσωση και την ανακαίνιση του.

Το γήπεδο αυτό είναι το πιο ιστορικό της Πάτρας και από εκεί μέσα έχουν περάσει οι μεγαλύτερες δόξες του πατρινού ποδοσφαίρου. Η δημιουργία του ήταν ένα από τα πρώτα αιτήματα των προσφύγων που έφτασαν στην Πάτρα από τις χαμένες πατρίδες, ύστερα από την Μικρασιατική Καταστροφή.

Αφού οριστικοποιήθηκε από το επίσημο κράτος που θα εγκατασταθεί ο κόσμος που είχε έρθει στην Πάτρα για να διαμείνει μόνιμα, έχοντας ξεριζωθεί από τα σπίτια του και τις περιουσίες του, οι πρόσφυγες ζήτησαν δύο πράγματα: Μια εκκλησία και ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.


Το γήπεδο των Προσφυγικών ολοκληρώθηκε το 1925 τελικά και τα εγκαίνια του έγιναν το 1927. Από τότε πέρασαν χρόνια. Το 1984 το γήπεδο ήταν να μετατραπεί σε πολυκατοικίες, όμως η τότε ΕΠΣΑ ενέργησε άμεσα και το αγόρασε από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. 

Το 2000 ολοκληρώθηκε η  ανακαίνιση του με χορτάρι, με ηλεκτροφωτισμό, με γραφεία, με σύγχρονα αποδυτήρια  και κερκίδες και από τότε  φιλοξένησε ακόμα και αγώνες Β’ Εθνικής, ενώ το 2004 λίγο πριν την διεξαγωγή του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (Euro),  μέρος της προετοιμασίας της έκανε και η Εθνική Ελλάδος σε αυτό.

Από εκεί και μετά ξεκίνησε η παρακμή του σταδιακά που έφτασε στο κλείσιμο του γηπέδου. Χάρις στις προσπάθειες και την επιμονή των ανθρώπων της νυν διοίκησης της ΕΠΣΑ και όλων των υπόλοιπων φορέων που βοήθησαν στην κατασκευή του (κυρίως του δήμου) το γήπεδο των Προσφυγικών είναι και πάλι μια πραγματικότητα.

Μια πραγματικότητα που δίνει στην ιστορία τη σημασία, το σεβασμό και το δέος που της αξίζει. Μια πραγματικότητα που ήρθε για να μείνει ελπίζουμε…