Μπορεί η Αχαΐα να βρίσκεται στον κλοιό της έξαρσης του κορωνοϊού και η Όμικρον να επελαύνει, όμως παρά την χρήση της μάσκας υποχρεωτικά και στους εξωτερικούς χώρους, δεν είναι λίγοι εκείνοι που περπατούν στους δρόμους και στις πλατείες χωρίς καν να τη φορούν.

Το φαινόμενο αυτό το διαπιστώσαμε τις γιορτινές μέρες πηγαίνοντας μια βόλτα σε μέρη στο κέντρο, στην πλατεία Γεωργίου, αλλά και σε μέρη που είχαν αρκετό κόσμο. Είδαμε πεζούς χωρίς μάσκα στον πεζόδρομο της Ρήγα Φεραίου, χωρίς μάσκα στο Χριστουγεννιάτικο χωριό στην πλατεία Γεωργίου και άλλους να κάνουν και πάλι χωρίς μάσκα την βόλτα τους αμέριμνοι στην αγορά.

Το κλίμα των γιορτών μας έκανε να ξεχάσουμε τα κρούσματα που ξεπέρασαν τα 1.000 στην Αχαΐα; Το ότι μπορεί να έχουμε ολοκληρώσει τον εμβολιασμό μας και να νομίσαμε ότι εμάς δεν μας πιάνει πια ο ιός και δεν χρειαζόμαστε αυτό το βασικό μέτρο της μάσκας για να προστατευτούμε;

Ποιος ξέρει; Πάντως το αντιφατικό είναι ότι την ίδια ώρα που οι «ουρές» κάθε μέρα μεγαλώνουν στους δειγματοληπτικούς ελέγχους που γίνονται από τα συνεργεία του ΕΟΔΥ, υπάρχει αυτή η σχετική χαλαρότητα με τη μάσκα.

Όχι από όλους, από μερικούς, αλλά υπάρχει. Αυτοί που δεν την φορούν στους κοινόχρηστους και στους εξωτερικούς χώρους, την φορούν αναγκαστικά στους εσωτερικούς αφού τους γίνονται συστάσεις από τους υπευθύνους των καταστημάτων που τρέμουν τα πρόστιμα.

Πάντως, ακόμα και αυτοί που την φορούν τη μάσκα έχει παρατηρηθεί ότι παρόλο που έχει περάσει 1,5 χρόνος από την εμφάνιση της πανδημίας, δεν τη φορούν σωστά, αλλά την βάζουν κάτω από τη μύτη τους.

Μια δικαιολογία είναι ότι η ΚΝ95 που η χρήση της είναι υποχρεωτική για τα σούπερ μάρκετ και τους κλειστούς χώρους και την οποία πλέον τη φορούν αρκετοί και στους εξωτερικούς δεν είναι βολική στο περπάτημα αφού στην ουσία δεν μπορείς με ευκολία να αναπνεύσεις.

Όμως το να υπάρχουν ακόμα άτομα που να μην φορούν μάσκα καν, τη στιγμή που τα κρούσματα είναι εκατοντάδες και η έξαρση θερίζει, είναι τουλάχιστον αδιανόητο.