Σε αναζητούμε Αλέξη Γρηγορόπουλε κάθε Δεκέμβρη δεκατρία χρόνια τώρα.

Αναζητούμε τα στρατόπεδα που ανέδειξε η εξέγερση του Δεκέμβρη, αυτά που χάραξες με το δικό σου αίμα.

Αντικρίζουμε το θεριό του νεοφιλελεύθερου ολοκληρωτισμού και του νεοφασισμού στην διακυβέρνηση της Ν.Δ. που επελαύνει τρομοκρατώντας, διαλύοντας την κοινωνία της εργασίας και την νεολαία σε όλους τους τομείς στην υγεία, στην παιδεία, στην εργασία, στην ασφάλιση, , στα δημοκρατικά δικαιώματα, στην ίδια την ζωή.

Η βαρβαρότητα έγινε νοσηρή καθημερινότητα.

Αδιάφθοροι αστυνομικοί σκοτώνουν εν ψυχρώ με 38 σφαίρες τον δεκαοκτάχρονο Νίκο Σαμπάνη.

Λίγες μέρες μετά, πολλοί «άνθρωποι» μαζί, συνθλίβουν σε δημόσια θέα ένα οκτάχρονο κοριτσάκι την Όλγα στην πόρτα του εργοστασίου Σαραντόπουλου-Αλλατίνη στο Κερατσίνι, έτσι γιατί η ζωή των Ρομά συνεχίζει να μην έχει καμία αξία. Η δικαιοσύνη των καθαρμάτων θριαμβεύει, ενώ η κραυγή, το ουρλιαχτό για πραγματική ΔΗΚΕΟΣΙΝΗ στοιχειώνει τον ύπνο μας σαν κοινωνία.

Σήμερα δεκατρία χρόνια μετά φαίνεται καθαρά ότι οι προβληματισμοί, οι ερωτήσεις της εξέγερσης του Δεκέμβρη, απευθυνόταν όχι μόνο στο κυρίαρχο σύστημα αλλά στο σύνολο μιας τελματωμένης και παράλυτης κοινωνίας όπως και τώρα.

Σήμερα χωρίς καθυστέρηση χρειάζεται να ορθώσουμε τείχος αντίστασης γιατί το θεριό δεν χορταίνει και καταπίνει τα πάντα στο πέρασμα του.

Οφείλουμε ν’ αρνηθούμε ολοκληρωτικά και χωρίς όρους αυτό το μίζερο, αρρωστιάρικο παρόν που και τώρα στο καιρό της πανδημίας του ολοκληρωτισμού ζέχνει θάνατο και υπαρξιακή ασφυξία για το ανθρώπινο είδος.

Χρειάζεται να θυμηθούμε τα στρατόπεδα που ανέδειξε η εξέγερση του Δεκέμβρη για να έχουμε ανάσα ελπίδας ότι θα τα καταφέρουμε και θα νικήσουμε.

Όλοι στις εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για τον Αλέξη Γρηγορόπουλο