O Γιώργος Σουξές είναι γεννημένος για την υποκριτική.

Ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε για το πώς προέκυψε η πρόταση για τις «Άγριες μέλισσες» και για το σοβαρό ατύχημα που είχε με τη μηχανή στο παρελθόν.

Θέλω να γυρίσουμε τρία χρόνια πίσω και να μου πεις πώς προέκυψε η πρόταση για τις «Άγριες μέλισσες»;

Επειδή όμως το σίριαλ πήγαινε πολύ καλά, αποφασίσανε να πάρει παράταση για άλλα τόσα επεισόδια. Εγώ όμως στην πλοκή είχα πεθάνει οπότε αναγκαστικά έμεινα εκτός. Κάποια στιγμή συνάντησα στα γραφεία τον κύριο Καραγιάννη και του είπα χαριτολογώντας ότι με πεθάνατε στη σειρά και με κόψατε επειδή δεν με θέλετε. Εκείνος μου απάντησε αμέσως πως δεν είναι έτσι και με ενημέρωσε από τότε ότι του χρόνου ετοιμάζουν μία νέα σειρά εποχής που θα συμμετέχω κι εγώ. Έτσι λοιπόν γνώριζα για τις «Άγριες Μέλισσες» πολύ πριν ξεκινήσει αυτή η δουλειά. Όταν διάβασα τον συγκεκριμένο ρόλο του «Προύσαλη», είδα ότι καθορίζει αρκετά την πλοκή του έργου και ενθουσιάστηκα.

Μπορούμε να πούμε ότι αυτός ο ρόλος είναι ένας σημαντικός σταθμός στην καριέρα σας;

Είχα βγει ήδη στη σύνταξη και ο ρόλος αυτός μου άνοιξε πάλι τον δρόμο για τη ζωή. Πολύς κόσμος μου στέλνει μηνύματα αγάπης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ειδικά οι άνθρωποι της επαρχίας που είναι πιο ανοιχτοί, με αγκαλιάζουν και μου μιλούν με λόγια αγάπης. Με καλούν στα σπίτια τους για φαγητό κλπ. Είναι ένας ρόλος που με έβαλε στα σπίτια των ανθρώπων πολύ έντονα.

Είχατε ένα ατύχημα με τη μηχανή στο παρελθόν που σας σημάδεψε. Τι ακριβώς είχε συμβεί;

Είχα ένα σοβαρό τροχαίο με τη μηχανή μου. Ένα αυτοκίνητο παραβίασε το στοπ και με χτύπησε και κόντεψαν να μου κόψουν το πόδι. Οι γιατροί το άφησαν στην τύχη του, γιατί είχαν μια εμπειρία με έναν εισαγγελέα τον οποίο η 17 Νοέμβρη τον είχε πυροβολήσει στα πόδια και είχε σχεδόν ίδια τραύματα με εμένα. Εκείνος δυστυχώς πέθανε. Αποφάσισαν λοιπόν οι γιατροί με βάση εκείνη την εμπειρία, να μην μου κάνουν τίποτα από όσα είχαν κάνει και άφησαν τον οργανισμό να λειτουργήσει από μόνος του, όπως και ευτυχώς έγινε. Εκείνο όμως το διάστημα που κατάλαβα ότι μπορεί να μου έκοβαν το πόδι, είχα αποφασίσει ότι θα αυτοκτονούσα. Ότι θα πηδούσα από το μπαλκόνι. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο για μένα. Τώρα, κατόπιν πιστεύω ότι και χωρίς πόδι, δεν πρέπει να αυτοκτονούν οι άνθρωποι, πρέπει να παλεύουν για να καλυτερεύσουν τη ζωή τους. Ήταν μία σκέψη που είχα κάνει, αλλά πήρα δύναμη από τον Θεό που πιστεύω πολύ και τελικά όλα πήγαν καλά.

Πηγή:Xάι