Μόνο βολική δεν είναι η πόλη για τα άτομα με κινητικά προβλήματα και για να εξάγει κανείς ένα τέτοιο συμπέρασμα του αρκεί να κάνει μα βόλτα στους δρόμους και στις πλατείες της Πάτρας.

Από το κέντρο έως και έξω από αυτό. Παντού «αναρχία», με τις ελάχιστες ράμπες που υπάρχουν για ΑμεΑ στα πεζοδρόμια της Πάτρας να είναι φρακαρισμένες, είτε από δίκυκλα που ανεβαίνουν επάνω του για να σταθμεύσουν, είτε μπλοκαρισμένες από αυτοκίνητα που παρκάρουν παράνομα μπροστά τους.

Σε πολλές από τις θέσεις στάθμευσης ΑμεΑ οι διαχωριστικές γραμμές δεν φαίνονται καν, ενώ εκτός αυτού τις περισσότερες ώρες της ημέρας είναι καταλυμένες από άλλα οχήματα, έστω και αν η τροχαία κυνηγά αυτούς τους παραβάτες και έχει πάψει προ πολλού να τους χαρίζετε. 

Θέλετε να μπούμε και σε άλλα ζητήματα των επιπλέον δυσκολιών που βάζει αυτή η πόλη στην καθημερινότητα της για τα άτομα με κινητικά προβλήματα; Τα πεζοδρόμια για τυφλούς που υπάρχουν σε πολλά σημεία του κέντρου της Πάτρας καταλήγουν είτε πάνω σε περίπτερα, είτε ακόμα και στους δρόμους.

Σημεία της προχειρότητας που αντιμετωπίζει η πόλη το θέμα της πρόσβασης των ατόμων αυτών. Ένας τυφλός που έχει μάθει να κυκλοφορεί με το ειδικό μπαστούνι ρισκάρει περπατώντας στην Πάτρα αφού οι πιθανότητες για να καταλήξει σε ένα νοσοκομείο είναι σίγουρα περισσότερες από το να φτάσει στον προορισμό του.

Πέρα από την άσχημη νοοτροπία που μας διέπει και το θέμα των υποδομών,  υπάρχουν και ζητήματα που έχουν να κάνουν καθαρά με την ίδια την πόλη.

Τα πεζοδρόμια είναι παλιάς κατασκευής τα περισσότερα, σε πολλά σημεία τους υπάρχουν λακκούβες που δυσκολεύουν όχι μόνο τα άτομα με κινητικά προβλήματα ή τους τυφλούς για να κυκλοφορήσουν, αλλά και αυτούς ακόμα που δεν έχουν τέτοια ζητήματα.

Στις δημόσιες υπηρεσίες και στις δομές η νοηματική είναι μία γλώσσα άγνωστη για τους υπαλλήλους, κατά συνέπεια ένα άτομο με προβλήματα ακοής, δύσκολα θα μπορέσει να εξυπηρετηθεί.

Και κάτι τελευταίο: Πολλά από τα σχολικά συγκροτήματα της Πάτρας είναι παλιά, δεν έχουν καν πρόβλεψη για ράμπες και έτσι τα παιδιά με κινητικά προβλήματα δεν έχουν πρόσβαση, ενώ στις παιδικές χαρές της πόλης - αν εξαιρέσεις την Τριών Ναυάρχων - δεν υπάρχουν ειδικά όργανα για να παίζουν παιδιά με αυτού του είδους τη διαφορετικότητα.