Η Μυρτώ Καμβυσίδη δεν χρειάζεται και πολλές συστάσεις. Στην Πάτρα είχαμε την ευκαιρία να την γνωρίσουμε και να την απολαύσουμε μέσα από τις live εμφανίσεις που έκανε πριν από την εποχή της πανδημίας.

Πλέον έχοντας περάσει την καραντίνα και τις επιπτώσεις που έφερε αυτή στον καλλιτεχνικό χώρο, η Μυρτώ Καμβυσίδη ετοιμάζεται μαζί με τους Έτερονήμισι να κυκλοφορήσουν τον νέο τους δίσκο.

Ένας δίσκος που αναμένεται να βγει μέσα στο προσεχές διάστημα. Όπως καταλαβαίνετε η υπέροχη αυτή φωνή με καταγωγή από την Μεσσηνία και έχοντας πλέον αποκτήσει μία ιδιαίτερη σχέση με την Πάτρα, δεν κάθισε «φρόνιμο» στους μήνες της πανδημίας.

Και πώς να κάτσει; Ανήσυχο και  δημιουργικό πνεύμα μιλάει στο patrasevents.gr που την πέτυχε στην φάση των γυρισμάτων των βίντεο κλιπ των τραγουδιών της νέας δουλειάς, για την αγάπη της για τη μουσική, για το τραγούδι και φυσικά για τη συνεργασία με τον Νίκο Ζουδιάρη.

-Τι καινούργιο ετοιμάζετε με τους Έτερονήμισυ; Μίλησε μου λίγο για το νέο σας δίσκο και πότε αναμένεται να κυκλοφορήσει;

Ο νέος μας δίσκος είναι ότι καλύτερο έχουμε κάνει μέχρι στιγμής, ό,τι πιο άρτιο καλλιτεχνικά και ό,τι πιο αντιπροσωπευτικό μας. Αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο προσεχές διάστημα.

-Τι είναι αυτό που θα έλεγες ότι τον χαρακτηρίζει στο μουσικό του ύφος και αν υπάρχουν διαφορές με την προηγούμενη σας δουλειά;

Αφενός είναι ο Νίκος ο Ζούδιαρης, ο παραγωγός μας, που έκανε τη διαφορά. Αφετέρου είναι όλη η επίπονη εργασία που κάναμε κυρίως ο καθένας με τον εαυτό του και έπειτα με τον παραγωγό μας για να φτάσουμε στο θεμιτό αποτέλεσμα. Το ύφος είναι έντεχνο, ροκ με έθνικ στοιχεία.


-Πέρα από παραγωγός σας, ο Νίκος Ζούδιαρης έχει γράψει μουσική και στίχους σε αυτόν τον δίσκο; Μίλησε μου λίγο για αυτόν τον συνθέτη και τα τραγούδια του. Πώς συναντήθηκαν οι δρόμοι σας;

Ο Νίκος Ζούδιαρης είναι από τους πιο αξιόλογους και επιτυχημένους στο χώρο μας. Συνηθίζει να ενθαρρύνει, να προτείνει νέους καλλιτέχνες και να τους βοηθάει όσο περισσότερο μπορεί.

Είναι από τους πιο ανιδιοτελείς και ευφυείς καλλιτέχνες που έχω γνωρίσει. Η πιο πρόσφατη δουλειά μας ήταν ένας δίσκος με διασκευές μεταξύ αυτών και του «Μέτρησα» του Νίκου Ζούδιαρη.

Έτσι λοιπόν γνωριστήκαμε και ήταν τρομερή η χημεία, κολλήσαμε καλλιτεχνικά και σχηματίστηκε μια παρέα άκρως δημιουργική. Ο Κώστας Ανετάκης από το σχήμα μας με τον Νίκο Ζούδιαρη δούλεψαν σαν ένα. Υπάρχει αγάπη, εκτίμηση, σεβασμός και φιλία ουσιαστική.

Ο Νίκος αφοσιώθηκε σε εμάς… Περάσαμε ατελείωτες μέρες και νύχτες, μήνες, συζητώντας και δουλεύοντας πολύ σκληρά για να φτάσουμε στο θεμιτό αποτέλεσμα. Και όλοι μας αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη και νιώθουμε πολύ τυχεροί που ασχολήθηκε τόσο επί της ουσίας μαζί μας για να μας βοηθήσει να εξελιχθούμε.

Το να δουλεύεις με τον Νίκο είναι από μόνο του συναρπαστικό, εμβαθύνει τόσο πολύ στο νόημα της γλώσσας μας, με την καθοδήγησή του ξετυλίγεις ένα κουβάρι προς έναν πραγματικό θησαυρό. Θα μπορούσα να σου μιλάω ώρες για το φαινόμενο Νίκος Ζούδιαρης. Θεωρώ ότι είναι πρότυπο ανθρώπου και καλλιτέχνη.

-Πόσο δύσκολο είναι να κάνεις έναν δίσκο, μια ολοκληρωμένη δουλειά κάτω από συνθήκες πανδημίας;

Θεωρώ η καραντίνα ήτανε μία πολύ δύσκολη περίοδος για όλους μας. Όταν στερείσαι ελευθερίας και επικρατεί ένα καθεστώς πανικού δε πιστεύει κανείς ότι αυτές είναι ιδανικές συνθήκες για να δημιουργηθεί κάτι όμορφο...  ωστόσο στην απομόνωση η μόνη μας διέξοδος ήταν τα τραγούδια μας.

Συζητούσαμε συνήθως διαδικτυακά κάναμε ομαδικές videoκλήσεις και όποτε βρισκόμασταν αισθανόμασταν τελείως παραβάτες λόγω της απαγόρευσης της κυκλοφορίας και όλων των σχετικών μέτρων. 


-Το καλοκαίρι ξέρω ότι είχατε και μία συνεργασία σε live εμφανίσεις με τον Σταύρο Σιόλα. Πώς πήγαν οι εμφανίσεις και ποιο ήταν το μήνυμα που πήρατε από τον κόσμο;

Με τον Σταύρο Σιόλα συνεργαζόμαστε πολλά χρόνια σε συναυλίες… έχει τραγουδήσει και τα σύννεφα στο προηγούμενο δίσκο μας. Ταιριάζουμε πολύ με τον Σταύρο και είναι εξαιρετικά ταλαντούχος σε ότι κάνει. Στις συναυλίες μας ο κόσμος από κάτω τραγουδούσε τα τραγούδια μας και αυτό ήταν πολύ συγκινητικό.

-Με τους Έτερονήμισυ νομίζω ότι είσαι στο πέμπτο έτος συνεργασίας. Τι είναι αυτό που θα έλεγες ότι δένει αυτή την ομάδα;

Πράγματι διανύουμε το πέμπτο έτος συνεργασίας με τους Έτερονήμισυ. Πέρα από το ότι ταυτιζόμαστε καλλιτεχνικά και είναι αυτό που ήθελα μία ζωή να κάνω. Μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες, επιλέγουμε την καλοσύνη, την ανιδιοτέλεια, συνειδητά, δεν τα θυσιάζουμε όλα στο βωμό του κέρδους ή της επιτυχίας.

Φαίνονται μάλλον απλά όλα αυτά, άλλα δεν είναι καθόλου δεδομένα στην πράξη και είναι πραγματικά ευλογία να έχουμε διατηρήσει τον αλληλοσεβασμό, την αλληλοεκτίμηση αναλλοίωτη όλα αυτά τα χρόνια.

-Γενικότερα σου αρέσουν οι συνεργασίες. Υπάρχει μία τάση όμως και από άλλους καλλιτέχνες στις συνεργασίες εκεί που τα πράγματα κάποια χρόνια πριν ήταν πιο ατομικά ή όχι; 

Δεν έχω ιδέα… Θυμάμαι τα καλύτερα χρόνια της ελληνικής μουσικής που ήταν μόνο συνεργασίες και μπορούσε κάποιος να ακούσει πέντε κορυφαία ονόματα σε μία μουσική σκηνή ή μπουάτ.

Μπορεί, ναι, τα τελευταία χρόνια να υπήρχε προτίμηση στο one man/one woman show, αλλά έχεις δίκιο, εγώ είμαι γενικά ομαδικός παίκτης.


-Τι είναι αυτό που σου έλειψε κυρίως από το τραγούδι κατά τη διάρκεια της καραντίνας, πέρα από τα live;

Μου έλειψε τρομερά η ανθρώπινη επαφή. Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που τραγούδησαμε μετά την καραντίνα και δεν το πίστευα ότι τραγούδησαμε μπροστά σε κόσμο. Μάλιστα ήμασταν με τον Σταύρο Σιόλα και το είχε σχολιάσει και ο ίδιος, ήταν κοινή εντύπωση όλων μας.

-Τη στάση της πολιτείας απέναντι στους τραγουδιστές, τους μουσικούς και γενικότερα τον πολιτισμό, σε όλο αυτό το διάστημα πως θα την χαρακτήριζες ;

Ήταν πολύ σκληρή αυτή η περίοδος για μας γιατί η μουσική και οι τέχνες δεν είναι  μόνο ο τρόπος έκφρασης μας, αλλά για τους περισσότερους είναι η μόνη πηγή εσόδων μας.

Οι συνάδελφοί μου ακροβατούσαν μεταξύ πραγματικότητας και παραφροσύνης και δεν μπορούσαν να δεχτούν ότι δεν είχαν το δικαίωμα να εργαστούν και να προσφέρουν στην οικογένειά τους τα βασικά.

Ήταν τρομερό το ότι δεν μπορούσαμε να δουλέψουμε εμείς έστω με αυστηρά μέτρα την ίδια στιγμή που οι νέοι στη χώρας μας στοιβάζονταν ανεξέλεγκτα σε πάρκα, παραλίες και πλατείες…


-Ξέρω ότι ως άνθρωπο σε έχουν συνταράξει τα εγκλήματα και η βία κατά των γυναικών που έχει συμβεί το τελευταίο διάστημα. Θεωρείς ότι υπήρχε πριν και απλά τώρα την ανακαλύψαμε;

Νομίζω ότι ζούμε σε μια κοινωνία όπου η γυναίκα ήταν και εξακολουθεί να είναι τρομερά υποτιμημένη. Πολλάκις αντιμετωπίζεται είτε ως παιδοποιητική μηχανή είτε ως μέσο ικανοποίησης. Αυτό απορρέει της νομοθεσίας, του σχολείου, της οικογένειας κ.α.

Είναι πολλές οι φορές που στέκει απροστάτευτή και αυτό δεν είναι καθόλου καινούριο. Κατά τ’ άλλα είμαι σε σοκ από αυτά τα απανωτά εγκλήματα. Δεν μπορώ να τα εξηγήσω ούτε καν να τα συλλάβει ο νους μου.

-Εσύ ως γυναίκα, πάνω στη δουλειά σου, έχεις εισπράξει βία και αν ναι ποιας μορφής; Πώς έχεις αντιδράσει; 

Έχω υπάρξει εξωφρενικά αφελής αλλά ευτυχώς δεν το έχω πληρώσει. Όλο και κάτι θα μου έχει συμβεί αλλά όχι άξιο αναφοράς, επίσης, ήμουν και είμαι επιεικής με τους ανθρώπους, συγχωρώ πρόσωπα και ξεχνώ καταστάσεις. Μάλλον είμαι υπερβολικά τυχερή.


- Θα σε δούμε φέτος σε κάποια μουσική σκηνή στην Πάτρα, στην Αθήνα ή και κάπου αλλού;

Προς το παρόν έχουμε αφοσιωθεί στην ολοκλήρωση των videoclip μας αλλά θα εμφανιστούμε το προσεχές δίμηνο σε δύο μουσικές σκηνές της Αθήνας.

-Πες μου ένα βιβλίο που έχεις διαβάζει τελευταία και ένα τραγούδι σου έρχεται αυτόματα στο μυαλό, μέσα από το μήνυμα που πήρες από την ανάγνωση του;

Τελευταία, εκτός των άλλων, μελετάω το «Εκκρεμές του Φουκώ» του Ουμπέρτο Έκο… Δεν μου έρχεται κάποιο τραγούδι όμως…

Ωστόσο, συνηθίζω να φαντάζομαι βιβλία με μουσική υπόκρουση κι εν προκειμένω βάζω κλασική μουσική να παίζει σα χαλί...Είναι ένας συνδυασμός που απολαμβάνω ιδιαίτερα. 


Μέτρησα - Έτερονήμισυ (live)


Έτερονήμισυ & Σταύρος Σιόλας στον Δήμο Ιλίου


Γκιουλ Μπαχάρ Μυρτω Καμβυσιδη-Στην υγειά μας 19-12-15