Είτε τη δεις στην τηλεόραση, είτε στο θέατρο, η εντύπωση που αποκομίζεις για αυτή από την τρόπο του παιξίματος της, δεν αλλάζει. 

Η Ιωάννα Πηλιχού είναι μία από τις πιο ανερχόμενες και ταλαντούχες ηθοποιούς της γενιάς της. Στην Πάτρα έρχεται για να την απολαύσουμε μαζί με τον  Αργύρη Αγγέλου στον «Συλλέκτη», σε μία παράσταση με έντονα τα στοιχεία του  ψυχολογικού θρίλερ, βασισμένη στο κλασικό μυθιστόρημα του Τζων Φωούλς, σε σκηνοθεσία μετάφραση του Αλέξανδρου Κοέν.

Η παράσταση ήδη έχει γνωρίζει μεγάλη επιτυχία όπου και αν έχει παιχτεί. Με αφορμή την εμφάνιση της αυτή η Ιωάννα Πηλιχού παραχώρησε στο patrasevents.gr μια συνέντευξη στην οποία μέσα από τα στοιχεία της παράστασης σκιαγραφεί πτυχές της προσωπικότητας της, αλλά και την σχέση της με το θέατρο, την δουλειά της, τις σκέψεις της για το #metoo, την πανδημία και πολλά ακόμα ενδιαφέροντα.


- Βλέποντας σαν θεατής τον «Συλλέκτη», με τι θα ταυτιζόσουν περισσότερο με το καλό ή με το κακό και γιατί;

Δεν ταυτίζομαι σαν άνθρωπος με το κακό. Επιθυμώ τη ζωή μου να διέπουν αξίες με γνώμονα το γενικότερο καλό. Σαφέστατα ένας άνθρωπος θα κάνει λάθη, αλλά το ζητούμενο είναι να μην έχουν πραγματοποιηθεί με κακή πρόθεση. Στο συγκεκριμένο έργο συμβαίνει αυτό ακριβώς.

Παρόλο που ο ήρωας του έργου έχει φυλακίσει μια κοπέλα, στο μυαλό του αυτό δεν είναι μεμπτό. Είναι ο τρόπος που εκείνος πιστεύει ότι θα κερδίσει την αγάπη της.

Με γνώμονα ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά των δύο  ηρώων, δεν ταυτίζεσαι απόλυτα ποτέ με κανέναν από τους δύο. Συμπαθείς πότε τον έναν και πότε τον άλλον. Και ευελπιστείς να βρεθεί μια ‘λύση’ που θα ‘ικανοποιεί’ και τους δυο, εάν αυτό θα ήταν εφικτό να συμβεί.

 - Η Μιράντα φυλακίστηκε από τον Κλέγκ. Θα μπορούσε ποτέ πιστεύεις αυτά τα δύο άτομα κάτω από διαφορετικές συνθήκες να έρθουν κοντά;

Έρχονται κάπως κοντά, υπό την έννοια ότι μαθαίνουν αρκετά καλά ο ένας τον άλλον. Τα χούγια, της παραξενιές, το χαρακτήρα. Θα ήταν όμως εξαιρετικά δύσκολο να συμπορευθούν αυτοί οι δύο άνθρωποι, γιατί προέρχονται από δύο διαφορετικούς κόσμους.

Έχουν τελείως άλλη αντίληψη της πραγματικότητας, της κοινωνίας και τι σημαίνει το να αποτελείς ενεργό μέλος αυτής. Έχουν άλλο επίπεδο εκπαίδευσης, παιδείας. Τους χωρίζουν πολλά…


- Εσένα σαν Ιωάννα, ένα άτομο σαν τον Κλεγκ, θα μπορούσε να σου ασκήσει το ενδιαφέρον ως προσωπικότητα;

Όχι ,δεν θα ήταν εφικτό κάτι τέτοιο. Δεν θα επέλεγα εκ των πραγμάτων ανθρώπους στη ζωή μου, που επιβάλλουν τη θέλησή τους με τη βία.

Αν ήμουν ψυχολόγος όμως, θα με ενδιέφερε πιστεύω μία τέτοια περίπτωση ανθρώπου, να ανακαλύψω τι ακριβώς συμβαίνει στην ψυχή του, που είναι οι αιτίες του προβλήματος και με ποιον τρόπο μπορώ εγώ να τον βοηθήσω, αν μπορώ…!

Τι κοινά στοιχεία μπορείς να έχεις στον χαρακτήρα σου με την Μιράντα;

Είναι έντονη προσωπικότητα ,αγαπάει με πάθος, υποστηρίζει σθεναρά τις απόψεις της, προσπαθεί όσο μπορεί να μην το βάλει κάτω, δεν της αρέσει να την αδικούν, ούτε να την καταπιέζουν, την έλκει η τέχνη. Όλα αυτά σίγουρα βρίσκουν χώρο ύπαρξης και στη δική μου προσωπικότητα!


- Συμβιβάζεσαι εύκολα με τις νοοτροπίες των ανθρώπων γύρω σου ή καλύτερα με αυτό που λέμε αναγκαστική συνύπαρξη;

Όλοι είμαστε διαφορετικοί. Το νόημα είναι να υπάρχει σεβασμός στην προσωπικότητα του άλλου, και η ελευθερία μας να σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου, όπως ορίζει το Σύνταγμα! 

Με κάποιους θα ταιριάξουμε και θα είμαστε και φίλοι. Με άλλους μπορούμε να συνυπάρχουμε, και αν ο γνώμονας είναι το καλό της δουλειάς, και όχι το προσωπικό εγώ τότε όλα μπορούν να γίνουν με αρμονία. 

- Ποια θεωρείς ότι είναι πιο ισχυρή στη άσκηση εξουσίας. Η δυνάστευση της σωματικής ελευθερίας ή η επιβολή αυτής μέσω της νοημοσύνης;

Νομίζω πως κάθε μορφή επιβολής εξουσίας είναι εξίσου δυσβάστακτη και κατακριτέα. Δεν θεωρώ πως το νόημα της ζωής είναι η επιβολή του ενός ανθρώπου στον άλλον. Νομίζω πως το νόημα είναι η αρμονική και ειρηνική συνύπαρξη. Και η αυτοδιάθεση του ατόμου.


- Διαβάζοντας το έργο πιστεύεις ότι είναι μία λύση αυτή που «προτείνει» ο συγγραφέας για τέτοιες καταστάσεις ή θέλει να μας πει κάτι άλλο;

Δεν νομίζω πως προτείνει κάποια λύση ο συγγραφέας. Θεωρώ πως περισσότερο περιγράφει καταστάσεις που υπάρχουν μέσα στη ζωή, ανθρώπινες σχέσεις και πως αυτές εξελίσσονται, τι μπορεί να συμβεί όταν οι άνθρωποι δεν είναι κοινωνικοποιημένοι, πως τα θέλω των ανθρώπων συγκρούονται, και ίσως ότι πρέπει να έχουμε περισσότερο τον νου μας σε προβληματικές περιπτώσεις ανθρώπων, που χρήζουν βοήθειας, προτού κάνουν κακό σε κάποιον συνάνθρωπό μας..

 - Εσύ πως αντιδράς στο θέμα της εξουσίας; Είσαι από τα άτομα που να εξουσιάζουν ή εξουσιάζονται;

Δεν μου αρέσει ούτε να εξουσιάζω, ούτε να εξουσιάζομαι. Αγαπώ τις υγιείς σχέσεις, με ισορροπίες.

- Ο Κλέγκ μάζευε πεταλούδες. Εσένα τι σου αρέσει να συλλέγεις μέσα από την πορεία σου στο χώρο;

Βιβλία και εμπειρίες που θα με εξελίξουν και θα με βελτιώσουν ως άνθρωπο και ως ηθοποιό.

- Ο συλλέκτης της ιστορίας μας νομίζεις ότι είναι συλλέκτης για να ξεφύγει από την όποια φυλακή του. Τι θα πρότεινες για να δραπετεύσουν σε άτομα που βρίσκονται στις δικές τους φυλακές;

Να ζητήσουν βοήθεια. Να κάνουν ό,τι μπορούν για να είναι ελεύθεροι να ζήσουν τη δική τους ζωή, όπως την ονειρεύονται.


- Πες μου δυο λόγια για το #metoo. Τι συναισθήματα σου γεννά αυτή η υπόθεση και πώς βλέπεις την όλη εξέλιξη της μέσα από τις συζητήσεις και τις αναφορές που γίνονται στα τηλεοπτικά παράθυρα. Σου έχει τύχει εσένα κάτι ανάλογο;

Το #metoo ήταν ώρα να έρθει. Χρειαζόταν. Για να φανερωθούν πτυχές της πραγματικότητας που κανονικά δεν έπρεπε ποτέ να έχουν υπάρξει. Για να αλλάξουν συμπεριφορές, αντιλήψεις, αντιμετώπιση. Για να δικαιωθούν τα θύματα. Για να σωθούν οι όποιοι επόμενοι θα βίωναν αντίστοιχες συμπεριφορές. 

Για αμέτρητους λόγους λοιπόν... Μου έχουν συμβεί διάφορες καταστάσεις ,εντός και εκτός χώρου. Δεν έχω αποφασίσει να μιλήσω γι’αυτές. Κάποια στιγμή σε μια συνέντευξη είχα αναφέρει μια περίπτωση σεξουαλικής παρενόχλησης από γιατρό που με είχε χειρουργήσει.

Είδα μετά σε πρωινή εκπομπή σε κανάλι τον κύριο Λιάγκα να ειρωνεύεται, να κοροϊδεύει και να γελάνε όλοι μαζί με τους συνεργάτες του, γι’αυτό που δήλωσα στη συνέντευξη.

Το μετάνιωσα που μίλησα τότε. Αντίθετα θα έπρεπε να μετανιώνουν όλοι αυτοί που προκαλούν ενδοιασμούς στα θύματα να μιλήσουν, με τέτοιου είδους συμπεριφορές. Χαίρομαι λοιπόν που ήρθε το #metoo. Ήταν επιτέλους η ώρα του. Είναι η κοινωνία έτοιμη να ακούσει τώρα.


- Τα κλειστά θέατρα άνοιξαν. Πώς αντιμετώπισες όλη αυτή την κατάσταση εσύ στο διάστημα της καραντίνας που ήταν κλειστά;

Η αλήθεια είναι πως είχα την ευλογία να δουλεύω κατά τη διάρκεια της δεύτερης καραντίνας. Είχαμε τα γυρίσματα για την «Τούρτα της Μαμάς». Οπότε ήταν πιο ήπιο το φαινόμενο καραντίνα, το χειμώνα που πέρασε. 

Το έζησα βεβαίως κατά τη διάρκεια της πρώτης  καραντίνας, που σταμάτησαν όλες μας οι δουλειές, τα πάντα. Ήταν περίεργο και δύσκολο να το διαχειριστούμε όλοι μας. Το θέατρο σαφώς μας έλειψε. Η μαγεία της σκηνής και της επαφής με το κοινό. Νομίζω και στο κοινό έλειψε..!

- Πώς βλέπει το όλο θέμα με τους εμβολιασμένους – ανεμβολίαστους, τα μέτρα προστασίας και τα απαγορευτικά που ισχύουν και για τους πολιτιστικούς χώρους. Βαδίζουμε σε έναν διαχωρισμό πολιτών;

Όλο το θέμα του ιού με έχει προβληματίσει. Όπως φαντάζομαι και όλους τους συνανθρώπους μας. Δεν είμαι γιατρός προφανώς και δεν μπορώ να έχω ειδικές γνώσεις επί του θέματος.

Αυτό που ξέρω είναι ότι βιώνουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, με νέα δεδομένα, και είναι περίεργο να μην μπορείς ξαφνικά να πας για φαγητό με έναν φίλο σου επειδή κάποιος από τους δύο σας μπορεί να μην έχει εμβολιαστεί, όπως και είναι ακραίο να έχει πρόσβαση ο οποιοσδήποτε στα προσωπικά σου δεδομένα, και μάλιστα ιατρικά, όπως είναι ένα εμβόλιο.

Από την άλλη ζούμε μια τελείως νέα συνθήκη, με το δεδομένο μιας παγκόσμιας πανδημίας. Δεν ξέρω τι είναι λογικό να συμβαίνει και τι όχι. Εποχές δύσκολες αυτό ξέρω.


- Πού αλλού θα σε δούμε την φετινή χρονιά και ποια είναι τα σχέδια σου;

Φέτος γυρίζουμε τη δεύτερη σαιζόν «η Τούρτα της Μαμάς» και έχουμε και κάποιες παραστάσεις τον «Συλλέκτη» μας. Μιλάω για κάποια πράγματα ακόμη, αλλά δεν είναι κάτι ανακοινώσιμο σε αυτή τη φάση.

Πες μου κάτι για την πόλη, το κοινό της και αν έχεις ξεχωρίσει κάτι σε αυτό;

Η πόλη έχει μια ιδιαίτερη σημασία για εμένα, γιατί είναι η καλύτερή μου φίλη από την Πάτρα. Χαίρομαι που ερχόμαστε στην πατρίδα της να παίξουμε ένα έργο που ξέρω πως αγαπάει πολύ, μια και το έχει παρακολουθήσει ήδη δεκαπέντε φορές.

Εύχομαι να το αγαπήσουν και οι συμπατριώτες της, και να τους χαρίσουμε ένα όμορφο θεατρικό βράδυ, που θα τους γεμίσει συναισθήματα..!