Ένα ακόμη “μνημόνιο συνεργασίας” από αυτά που βλέπουμε να φυτρώνουν καθημερινά μεταξύ τμημάτων του Πανεπιστημίου και επιχειρήσεων, ΜΚΟ, φορέων, είδαμε να υπογράφεται τις προηγούμενες ημέρες. Πιο συγκεκριμένα στις 19 Ιούλη υπεγράφη μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών και της 117ης Πτέρυγας Μάχης της Πολεμικής Αεροπορίας. Πρόκειται για μία συμφωνία που δεν πληροφορεί την ακαδημαϊκή κοινότητα, τους εργαζόμενους και τους φοιτητές του πανεπιστημίου για το περιεχόμενο και τις προϋποθέσεις αυτής, δημιουργώντας σοβαρή ανησυχία για τον σκοπό και τους στόχους.

Μάλιστα δεν είναι πρώτη φορά που υπογράφεται μια τέτοια συνεργασία του συγκεκριμένου τμήματος. Η ακαδημαϊκή κοινότητα, οι εργαζόμενοι και οι φοιτητές του πανεπιστημίου έχουν χρήσιμη πειρα απο τις αντίστοιχες συνεργασίες του τμήματος με την ΕΑΒ (Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία Α.Ε) αλλά και την πιο πρόσφατη συνεργασία με την γαλλική NAVAL GROUP για τον εξοπλισμό γαλλικών φρεγατών με drones.

Καμία από τις συνεργασίες αυτές δεν αναβάθμισαν και ούτε θα αναβαθμίσουν ουσιαστικά τις σπουδές των φοιτητών. Οι φοιτητές δεν είδανε καμία αναβάθμιση του παλαιωμένου και πολλες φορές με βλάβη εργαστηριακού εξοπλισμού, εκείνου που χρησιμοποιείται ευρέως από τους φοιτητές για τις εργαστηριακές ασκήσεις. Αντιθέτως είδανε να δίνονται εκατομμύρια για να εξοπλιστούν κομμάτια εργαστηρίων που συνεργάζονται με επιχειρήσεις, στα οποία η πλειοψηφία των φοιτητών δεν έχει πρόσβαση. Μάλιστα, ακόμα και κατά την περίοδο της πανδημίας, που κατά τα άλλα το πανεπιστήμιο και το τμήμα ήταν κλειστά (μόνο για τις ανάγκες των φοιτητών από ότι φαίνεται), οι μπίζνες σε αυτούς τους τομείς προχωρούσαν κανονικά.

Είναι υποκριτικές οι φιέστες που στήνονται για δήθεν αναβάθμιση των σπουδών των φοιτητών του τμήματος, την ίδια ώρα που το τμήμα πραγματικά στενάζει από τις ελλείψεις καθηγητικού, ερευνητικού και τεχνικού προσωπικού. Τη στιγμή που κάθε τμήμα προσπαθεί να μπαλώσει τα δικά του κενά λόγω της συνεχούς υποχρηματοδότησης, προβάλλεται από την Πρυτανεία, τις διοικήσεις και ορισμένους καθηγητές σαν λύση η επιχειρηματική λειτουργία των τμημάτων. Αυτο έχει σαν αποτέλεσμα, η ερευνητική δουλειά και ο κόπος των φοιτητών και των ερευνητών να αξιοποιούνται -και μάλιστα σε τιμή ευκαιρίας- για να αυξάνουν τα κέρδη τους οι επιχειρηματικοί όμιλοι, ακόμα και για πολεμικούς σκοπούς.

Μάλιστα, είναι προκλητική και ταυτόχρονα επικίνδυνη για το λαό της περιοχής, η συμφωνία που εμπλέκει περισσότερο το Πανεπιστημίο σε πολεμικούς σχεδιασμούς. Ειδικά σε μία περίοδο που γίνεται όλο και συχνότερη η παρουσία του αμερικανού πρέσβη στο Πανεπιστήμιο και την ευρύτερη περιοχή, που έχει ανοίξει η συζήτηση για τη μεταφορά πυρηνικών στην βάση του Αράξου αλλά και για την αεροπορική βάση στην Ανδραβίδα όπου στεγάζεται η 117η Πτέρυγα Μάχης και έχει προσελκύσει το αμερικανικό ενδιαφέρον.

Καλούμε λοιπόν την ακαδημαϊκή κοινότητα, τους εργαζόμενους, και συνολικά το λαό της περιοχής να μην δείξει εφησυχασμό στις επικίνδυνες εξελίξεις, να καταδικάσει αυτές τις συμφωνίες, να απαιτήσει την ακύρωση τους και να παλέψει για την απεμπλοκή της χώρας από τους ΝΑΤΟϊκούς σχεδιασμούς.

Οι νέοι επιστήμονες, οι φοιτητές και οι ερευνητές οφείλουν να βαδίσουν στο δρόμο του αγώνα με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, για το πανεπιστήμιο των σύγχρονων αναγκών, για μια κοινωνία όπου το όραμα και η αποστολή της επιστήμης και της τεχνολογίας με επιστημονικό Κεντρικό Σχεδιασμό θα προσφέρει στην ανάπτυξη της κοινωνίας, στο ανέβασμα του βιοτικού επιπέδου του λαού, στην ειρήνη, στη φιλία και τη συνεργασία των λαών.