Είναι πρωταθλήτρια στο τριπλούν, μια από τις ανερχόμενες δυνάμεις στο αγώνισμα της  που έχει όλες τις δυνατότητες για να πάει ψηλά.

Η Δάφνη Ντουλαπτσή ήταν μία από τις αθλήτριες της Αχαΐας που πήρε μετάλλιο στο πρόσφατο πανελλήνιο πρωτάθλημα, δείχνοντας την αξία της και επιβραβεύοντας όσους την εμπιστεύτηκαν.

Η αθλήτρια του Κούρου είναι μόλις 22 ετών και εκτός από τον στίβο είναι βιολόγος, σπουδάζοντας στο αντίστοιχο τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών. Στο patrasevents.gr μιλάει για τα όνειρα και τα σχέδια που έχει στον στίβο, αλλά και γενικότερα στη ζωή της.  


-Τι είναι αυτό που σε έκανες να ασχοληθείς με τον στίβο;

Όταν ήμουν μικρή ήμουν πολύ δραστήρια, έτρεχα και χοροπήδαγα συνέχεια. Έτσι αφού πέρασα από κάποια άλλα αθλήματα που δεν μου άρεσαν, οι γονείς μου αποφάσισαν στην Τετάρτη δημοτικού να με στείλουν  στίβο. Εκεί γνώρισα την πρώτη μου προπονήτρια, την κ. Τσιάλα, που με έκανε να αγαπήσω το άθλημα ακόμη περισσότερο. Από τότε κόλλησα και δεν έφυγα ποτέ από το γήπεδο.

- Γιατί διάλεξες το συγκεκριμένο αγώνισμα το τριπλούν; 

Ξεκίνησα με το άλμα εις μήκος το όποιο και έκανα για πολλά χρόνια.  Όταν πήγα φοιτήτρια και το σώμα μου είχε δυναμώσει αρκετά ώστε να αντέξει την ένταση, είπαμε με τον προπονητή μου, τον κ. Παπανδρεόπουλο, να δοκιμάσουμε το τριπλούν το οποίο και ερωτεύτηκα. Πιστεύω ότι είναι το αγώνισμα που μου ταιριάζει περισσότερο από όλα και το απολαμβάνω πολύ.

- Πες μου ένα στοιχείο που σε συναρπάζει σε αυτό;

Η τεχνική του. Είναι ένα πολύ τεχνικό αγώνισμα, με αρκετές λεπτομέρειες και πολλά περιθώρια βελτίωσης σε κάθε άλμα. Είναι δύσκολο να τα κάνεις όλα σωστά σε ένα άλμα άλλα είναι αυτό που χρειάζεται για να πετύχεις την βέλτιστη επίδοση. Γενικά νιώθω ότι μπορώ να βελτιωθώ πολύ στο κομμάτι αυτό.


- Πρόσφατα πήρες το μετάλλιο στο πανελλήνιο. Πώς ένιωσες;

Ένιωσα πολύ μεγάλη χαρά!  Μετά από τόσα χρόνια προπόνησης και προσπάθειας  μπόρεσα επιτέλους να δω αποτέλεσμα μιας και δεν έχω ξανά ανέβει σε βάθρο πανελλήνιου πρωταθλήματος. Παρόλο που η επίδοση μου δεν ήταν πολύ καλή για τα δεδομένα μου, μου δίνει την δύναμη να συνεχίσω ακόμα πιο δυνατά και να έχω περισσότερες ελπίδες για κάτι ακόμα καλύτερο στο μέλλον.

- Ποιοι είναι οι επόμενοι αγωνιστικοί σου στόχοι;

Φέτος ήθελα πολύ να πιάσω το όριο για το Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ23, δυστυχώς όμως το έχασα για 2 εκατοστά και έτσι τελείωσε και η αγωνιστική μου χρονιά πιο νωρίς από ότι ήλπιζα. Τώρα και μέχρι το φθινόπωρο τα πράγματα είναι λίγο πιο χαλαρά, με λίγο πιο αραιές προπονήσεις που επικεντρώνονται στην ενδυνάμωση και στην συντήρηση. Από Σεπτέμβρη θα ξεκινήσουμε πιο δυνατά στο κομμάτι της προπόνησης και θα αρχίσουμε σταδιακά να προετοιμαζόμαστε  για τους αγώνες της χειμερινής περιόδου.

- Πες μου ένα όνειρο τρελό που έχεις για τον στίβο;

Δεν έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου, εκτός από το να μπορέσω να αγωνιστώ σε όσο υψηλότερο επίπεδο μπορώ. Γενικότερα όμως ο στόχος μου είναι να φτάσω στο μέγιστο των δυνατοτήτων μου, ενώ παράλληλα να συνεχίσω να το απολαμβάνω όπως τώρα. 

- Ένα εμπόδιο στη ζωή σου και θες να το ξεπεράσεις με άλμα;

Μαθαίνεις πολλά από τον χώρο, αλλά το σημαντικότερο για εμένα είναι να ξεπερνάω όποιο εμπόδιο ή δυσκολία συναντάω μπροστά μου γνωρίζοντας ότι τα καλύτερα έρχονται ακόμα και αν φαίνονται μακρινά και ότι η μία επιτυχία, όποια και αν είναι αυτή, μπορεί να διαγράψει τις εκατό αποτυχίες.


- Ποιες δυσκολίες έχεις αντιμετωπίσει στον πρωταθλητισμό;

Πέρα από τους τραυματισμούς και τις πολλές θυσίες που γίνονται σε καθημερινή βάση, το πιο δύσκολο είναι να συνεχίζεις να προσπαθείς στον ίδιο βαθμό χωρίς να αποθαρρύνεσαι ακόμη και όταν για πολύ καιρό δεν έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα.

- Η πολιτεία βοηθάει τους αθλητές στίβου και σωματεία τους;

Πιστεύω ότι η πολιτεία κάνει ενεργή προσπάθεια να βοηθήσει σε όσους τομείς μπορεί και γνωρίζει ότι χρήζουν στήριξης, ωστόσο προκύπτουν καθημερινά νέα ζητήματα και προκλήσεις οι οποίες πρέπει να αντιμετωπίζονται.

-  Έχεις σκεφτεί ποτέ να τα παρατήσεις και τι σου δίνει δύναμη;

Το έχω σκεφτεί στιγμιαία σε κάποιες δύσκολες στιγμές τραυματισμού ή αποτυχίας , αλλά ξέρω ότι μόνο συνεχίζοντας την προσπάθεια θα μπορέσω να φτάσω εκεί που θέλω. Δύναμη μου δίνουν οι δικοί μου άνθρωποι, η οικογένεια μου, οι φίλοι μου και το σωματείο μου, όπου μου συμπαραστέκονται σε κάθε δυσκολία.


- Πώς συνδυάζεις τον πρωταθλητισμό με τις σπουδές σου;

Είναι ένας αρκετά δύσκολος συνδυασμός, δεδομένου ότι η σχολή μου έχει και αρκετά εργαστήρια πέρα από μαθήματα. Ουσιαστικά στερούμαι  άλλους τομείς της ζωής μου μιας και δεν έχω αρκετό χρόνο. Παράλληλα είναι μια δυναμική κατάσταση όπου ανάλογα την χρονική περίοδο εστιάζω σε ένα από αυτά, χωρίς όμως να αμελώ κανένα από τα δύο. Ευτυχώς και ο προπονητής μου ο κ. Παπανδρεόπουλος δείχνει τρομερή κατανόηση και με βοηθάει στην κατάλληλη προσαρμογή του προγράμματος.

- Τι βρίσκεις συναρπαστικό στην επιστήμη της βιολογίας;

Τον θεωρώ έναν πολύ συναρπαστικό κλάδο της επιστήμης, μιας και ασχολείται με ότι είναι ζωντανό. Παράλληλα πιστεύω ότι είναι και το μέλλον μας,  μιας και υπάρχουν ακόμα πολλά ερωτήματα τα όποια μένουν αναπάντητα, και τα οποία θα ήθελα να βοηθήσω να απαντηθούν.

- Ποια είναι τα σχέδια για την πορεία των σπουδών σου; 

 Δεν έχω σκεφτεί το μακρινό μέλλον, για αρχή θέλω αφού τελειώσω τις προπτυχιακές σπουδές μου να κάνω ένα μεταπτυχιακό πάνω στο αντικείμενο που με ενδιαφέρει και να μπορέσω να ασχοληθώ με την έρευνα.


- Τι είναι αυτό που σε φοβίζει για το αύριο;

Ο κυριότερος μου φόβος είναι το ενδεχόμενο του να μην είμαι χαρούμενη. Από την στιγμή που κάνω πράγματα που με γεμίζουν είμαι χαρούμενη και άρα δεν ανησυχώ πολύ.

- Πως έχει βοηθήσει ο αθλητισμός τον χαρακτήρα σου;

Με έχει βοηθήσει να έχω περισσότερη επιμονή, υπομονή, πειθαρχία, να είμαι πιο αποφασιστική και σίγουρη για τον εαυτό μου και τα θέλω μου.

- Ποια στοιχεία σε διακρίνουν ως προσωπικότητα;

Η αφοσίωση μου στους ανθρώπους μου και στους στόχους μου.


- Είσαι 22 ετών. Τι θυσίες έχεις κάνει τον στίβο και τις σπουδές σου;

Δεν θα τις χαρακτήριζα ως θυσίες αλλά ως προσαρμογές για να μπορώ να προλαβαίνω όλα όσα θέλω.  Προφανώς και οι έξοδοι μου είναι περιορισμένες όπως και ο χρόνος που βγαίνω, αλλά δεν μου λείπει κάτι, θεωρώ ότι όλα γίνονται με μέτρο.

- Σε ενοχλεί που δεν ζεις τόσο ανέμελα σαν άλλα παιδιά της ηλικίας σου;

Η αλήθεια είναι ότι δεν με ενοχλεί σε μεγάλο βαθμό γιατί γενικότερα μου αρέσει να έχω πρόγραμμα. Καμία φόρα μόνο που προκύπτει κάτι πιο αυθόρμητο και δεν μπορώ επειδή έχω προπόνηση ή διάβασμα με ενοχλεί λίγο, αλλά ξεχνιούνται όλα στην προπόνηση.

- Πες μου δύο λόγια για το σωματείο σου τον Κούρο. Οικογένεια;

Το σωματείο μου είναι σαν μια δεύτερη οικογένεια στην Πάτρα. Έχουμε δεθεί πολύ μεταξύ μας και ο ένας στηρίζει τον άλλο, κλίμα και οι συνθήκες είναι ιδανικές. Η οικογένεια μου, οι δικοί μου άνθρωποι, με βοηθούν και με στηρίζουν περισσότερο από όσο μπορούσα να ζητήσω και είναι ο λόγος που προσπαθώ και κάνω ότι κάνω. Νιώθω πολύ τυχερή για τους ανθρώπους που έχω δίπλα μου.