Πέρυσι, μια νύχτα του Αυγούστου όταν οι Περσείδες σκόρπιζαν μαγεία στον νυχτερινό ουρανό, ο φωτογράφος Κωνσταντίνος Θέμελης ανέβηκε στο αστεροσκοπείο του Χελμού προκειμένου να αιχμαλωτίσει τους πιο γνωστούς διάττοντες αστέρες της χρονιάς.

Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, ο αστροφωτογράφος αποτύπωσε μια άκρως εντυπωσιακή φωτογραφία, μια από τις αγαπημένες του λήψεις όπως, η οποία κατάφερε να ξεχωρίσει και να συμπεριληφθεί στις καλύτερες του Capture the Atlas, που επιλέγει κάθε χρόνο κορυφαίες εικόνες του Γαλαξία που τραβήχτηκαν σε όλο τον κόσμο.

Παρατηρώντας την «Starry night at Helmos Observatory» από το μυαλό περνούν διάφορες σκέψεις και τα συναισθήματα εναλλάσσονται. Αλλά οδηγούν σε ρομαντικά μονοπάτια και άλλα σε πιο φιλοσοφικά ζητήματα, καθώς σκέφτομαι πόσο μικροί είμαστε όλοι μας μπροστά στο αέναο του σύμπαντος.


Όπως φάνηκε παρόμοια είναι και τα συναισθήματα του φωτογράφου και επίσημου συνεργάτη της Canon Greece Κωνσταντίνου Θέμελη.

H φωτό της έναστρης νύχτας στο Αστεροσκοπείο του Χέλμου δημιουργεί σκέψεις και συναισθήματα σε όποιον την βλέπει.

«Το Starry night at Helmos Observatory αποτελεί μία από τις αγαπημένες μου λήψεις. Την είχα στο μυαλό μου για αρκετό καιρό πριν τελικά την υλοποιήσω. Η ιδέα ήταν απλή, Ένα πανόραμα που θα δείχνει την αψίδα του γαλαξία μας να “βγαίνει” από το τηλεσκόπιο Αρίσταρχος.

Έτσι λοιπόν, η ευκαιρία μου δόθηκε πέρσι τον Αύγουστο, το βράδυ που συνέβη η ετήσια πτώση των Περσίδων. Για να κάνω την στιγμή ακόμα πιο προσωπική, αποφάσισα να μπω και εγώ στο κάδρο, ώστε να τονίσω την κλίμακα μεγέθους μεταξύ των αντικειμένων. Το αποτέλεσμα ήταν μία από τις καλύτερες και αγαπημένες μου φωτογραφίες που αποτυπώνει την περιοχή του Κύκνου πάνω από το τηλεσκόπιο, καθώς και τους πλανήτες Κρόνο και Δία στα δεξιά του κάδρου. Την εικόνα συμπληρώνει το φωτεινό γαλαξιακό μας κέντρο.

Σχεδόν όλες οι φωτογραφίες μου έχουν το ίδιο νόημα για μένα και δεν πιστεύω ότι υπάρχει αγαπημένη λήψη για κάποιον αστροφωτογράφο. Όλες απαιτούν πολύ κόπο και χρόνο. Αυτή την περίοδο όμως σκέφτομαι πάρα πολύ την ακόλουθη εικόνα. Περιέργως δεν περιέχει μέσα τον γαλαξία ή κάποιο επιβλητικό νεφέλωμα, αλλά η στιγμή ήταν τόσο ιδιαίτερη που δίνει τον έξτρα πόντο σε αυτή τη λήψη.


Και μια συμβουλή για το τέλος για όσους θέλουν να φωτογραφίζουν τον Γαλαξία: «Παρόλο που ο εξοπλισμός παίζει σημαντικό ρόλο στην βελτιστοποίηση του τελικού αποτελέσματος, δεν πρέπει να πτοείστε από το να ξεκινήσετε να φωτογραφίζετε τον νυχτερινό ουρανό.

Με πολύ εξάσκηση και έρευνα πάνω στο θεωρητικό κομμάτι, μπορείτε να εξελιχθείτε γρήγορα και να πάρετε εντυπωσιακά αποτελέσματα στις φωτογραφίες σας.

Ακόμα, να προσπαθείτε να γνωρίζετε άτομα που ασχολούνται επαγγελματικά ή ερασιτεχνικά με την αστρονομία ή την αστροφωτογραφία.

Η παρέα κάτω από τον έναστρο ουρανό και οι ατελείωτες συζητήσεις πάνω σε θέματα που αφορούν το Σύμπαν μας, είναι μία από τις καλύτερες εμπειρίες που μπορείτε να βιώσετε. Ένα έξτρα όφελος είναι ότι αυτό σας παρέχει παραπάνω ασφάλεια σε απόμερα μέρη».

Πηγή: ifimerida.gr