Το τελευταίο διάστημα, πέρασε έτσι για λίγο σαν ένα δροσερό αεράκι, από την τηλεοπτική μας οθόνη, σε μία σειρά που σίγουρα έχουμε αγαπήσει, τις "Άγριες Μέλισσες". 

Την Όλγα Σπυράκη το τηλεοπτικό κοινό τη γνώρισε σε ένα μόλις επεισόδιο ως Πηνελόπη Σεβαστού, γυναίκα του Σέργιου Σεβαστού στο φλας μπακ που έκανε η γνωστή σειρά για να προχωρήσει την πλοκή της.

Ήταν η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση. Εμείς δεν αποφασίσαμε να της πάρουμε συνέντευξη επειδή την είδαμε ως Πηνελόπη στις "Άγριες Μέλισσες", ούτε επειδή πέρασε σαν… αεράκι από την μικρή μας οθόνη.

Θελήσαμε τη συνέντευξη αυτή για όλα τα υπόλοιπα που έχει κάνει έως τώρα και που συνεχίζει να πράττει αυτή η γυναίκα, δείχνοντας μια ιδιαίτερη άνεση στο να ενώνει τον χορό και το θέατρο, σε έναν κοινό παραστατικό στόχο.

Στο να μας μετατοπίζει. Γιατί για όσους έχουν δει την Όλγα Σπυράκη πάνω στη σκηνή η παρουσία της δεν είναι απλά ένα αεράκι. Είναι ένας αγέρας δυνατός, τόσο δυνατός που αν αφεθούμε μάλλον θα μας παρασύρει εκεί που η τέχνη μπορεί να κάνει την ανατροπή και ίσως και μία καινούργια αρχή.


Φωτό - Αλέκος Μπουρέλιας

Φωτό - Αλέκος Μπουρέλιας

P.E. Αν σου έλεγαν να φτιάξεις μια χορογραφία που να αποτυπώνει το πνεύμα της εποχής, τι θα έκανες;

O.Σ. Θα ξεκινούσα από την αδράνεια και την επιβεβλημένη ακινησία, με την προσδοκία το σώμα να μετακινηθεί εσωτερικά, να δονηθεί, και αυτό να επιφέρει την κίνηση σαν εκτόνωση. Σίγουρα όλα θα ξεκινούσαν από μια σωματική σιωπή.

P.E. Τι είναι ο χορός για σένα και τι είναι το θέατρο; Τα διαχωρίζεις και πώς στην καρδιά σου;

 O.Σ. Όταν χορεύω νιώθω ότι μέσα από τον χορό μου μιλά το σύμπαν για την τόση ομορφιά που το διέπει και τα τόσα δεινά που παρασιτούν δίπλα στην ομορφιά του. Ο χορός είναι μια άυλη εκφορά της ύπαρξης. 

Το θέατρο, έχει πει ένας σημαντικός δάσκαλος, είναι η επιστήμη της μελέτης της ανθρώπινης φύσης. Για μένα και τα δύο συνδέονται, όταν δρουν για έναν στόχο κοινό, παραστατικά: την έστω και ελάχιστη μετατόπισή μας, εντός μας, έστω και ασυνείδητα, έστω και στιγμιαία.

P.Ε. Πώς βλέπεις τα πράγματα στον καλλιτεχνικό χώρο μετά την πανδημία; Υπάρχει ελπίδα;

O.Σ. Πιστεύω θα υπάρξει ανάγκη για καλλιτεχνική δημιουργία και συνύπαρξη. Υπάρχει δημιουργικά ελπίδα. Αλλά υπάρχει και ο κίνδυνος της εκτόνωσης, και φυσικά ο κίνδυνος που επιφέρουν οι νόμοι του οικονομικού συστήματος στον κόσμο μας όπου και στις τέχνες αυτοί οι νόμοι επιδρούν και συντονίζουν ποιοτικά και ποσοτικά,αλλά και σε πλαίσια προσβασιμότητας, το παραγόμενο καλλιτεχνικό έργο.


Φωτό - Γιώργος Κονδύλης

Φωτό - Γιώργος Κονδύλης

P.E. Ζεις ανάμεσα στην Πάτρα και την Αθήνα. Οι διαφορές στην κουλτούρα του κοινού, αλλά και στην νοοτροπία των καλλιτεχνών;

Ο.Σ. Οι διαφορές συνίστανται στην διαφορά εύρους και εμβάθυνσης στην όποια πρόσληψη πληροφορίας. Στην Αθήνα τα θέατρα είναι πολλά, οι παραστάσεις πολλές, και ο χορός παράλληλα υπαρκτή τέχνη με παραστάσεις και κοινό. Οι καλλιτέχνες είναι επαγγελματίες και μάχονται για τις εργασιακές τους συνθήκες, υπάρχει ενεργό αίσθημα κοινότητας.

Στην επαρχία τα θέατρα είναι λίγα, με διευρυμένη την συμμετοχή ερασιτεχνών στις λίγες παραστάσεις που υλοποιούνται μέσα σε μια θεατρική σεζόν. Ασφαλώς η κουλτούρα κοινού αναπτύσσεται ανάλογα με την τροφοδότηση που έχει. Υπάρχει νέος κόσμος που διψά σαν θεατής, για την παράσταση που θα τον αφορά. Από την άλλη, η πόλη προσφέρει συγκεκριμένο πλαίσιο επιλογών.

Νιώθω, όμως, ότι ίσως αναπτύσσεται το τελευταίο διάστημα, ένα ελπιδοφόρο αίσθημα κοινότητας ανάμεσα στους καλλιτέχνες, στην πόλη της Πάτρας.

Τέλος, χορός στην Πάτρα επί της ουσίας δεν υπάρχει σε μια σταθερή παραγωγή και δράση. Κατά καιρούς φιλοξενούνται παραγωγές χορού ομάδων εκτός Πάτρας ή και κάποιοι χορογράφοι/ χορευτές της πόλης κάνουν μικρής διάρκειας παραγωγές χορευτικών παραστάσεων. Τα πράγματα είναι πιο αισιόδοξα τολμώ να πω, μες την πανδημία.

Επέστρεψαν σημαντικοί καλλιτέχνες στην Πάτρα αποφασισμένοι να είναι δημιουργικοί και να δημιουργήσουν πυρήνες δράσης. Στον χορό είναι πολύ αισιόδοξη η δράση της Λοβέρδου με τα ετήσια φεστιβάλ χορού που διοργανώνει καθώς και η έναρξη του φεστιβάλ P.A.F. από την Ειρήνη Αποστολάτου φέτος το καλοκαίρι, ένα φεστιβάλ επικεντρωμένο τόσο στον χορό όσο και σε άλλες παραστατικές τέχνες.


Φωτό - Χριστίνα Καραγιάννη

Φωτό - Χριστίνα Καραγιάννη

P.E. Στην Πάτρα υπάρχει πράγματι αυτή η θεατρική άνθηση που λέγεται τα τελευταία χρόνια;

O.Σ. Ναι. Έχει αυξηθεί καταρχάς σημαντικά το ποσοστό συμμετοχής επαγγελματιών στις θεατρικές παραγωγές.

P.E.  Ένα μεγάλο μέρος της άνθησης αυτής οφείλεται στην Δραματική Σχολή του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας;

Το μεγαλύτερο, τολμώ να πω. Η σχολή τροφοδοτεί την τοπική κοινότητα με χαρισματικούς νέους ανθρώπους που διψούν για δουλειά συνεργασία και δημιουργία και έχουν πίσω τους σπουδές ουσιαστικού περιεχομένου.

P.E. Πώς βλέπεις όλα αυτά τα νέα παιδιά που έρχονται στην σχολή για να σπουδάσουν θέατρο; Ένα κοινό στοιχείο που να τα διακρίνει;

O.Σ. Νιότη, Δίψα, Ενθουσιασμός, Ελπίδα. Αυτά βλέπω στα μάτια τους και στα σώματά τους. Είναι η άνοιξή μας αυτά τα παιδιά, αυτό είναι το κοινό στοιχείο τους και η κρυφή μου χαρά.

P.E. Διδάσκεις κίνηση στην Δραματική Σχολή. Τι προσπαθείς να περάσεις στους μαθητές σου;

O.Σ. Εμπιστοσύνη στο σώμα τους, εμπιστοσύνη στην διαλεκτική της κίνησης που ο λόγος ίσως και να είναι περιττός. Και φυσικά εμπιστοσύνη στην πειθαρχημένη και στοχευμένη πρακτική.


Φωτό - Παύλος Μαυρίδης

Φωτό - Παύλος Μαυρίδης

P.E. Ο καλλιτέχνης την έχει στην φύση του κυρίως να εδραιώνεται μέσα από την σταθερότητα των πραγμάτων ή να εξελίσσεται μέσα από την κίνηση τους, έστω και αν έχει ρίσκο;

O.Σ. Δεν είμαι σίγουρη αν ο καλλιτέχνης ορίζεται από μια διαδικασία πορείας προς την εδραίωση. Ένας επαγγελματίας καλλιτέχνης κάνει μια συνειδητή επιλογή: να ζήσει την ζωή του, ακόμα και εργασιακά, μέσα από την πρακτική της τέχνης του. Η διαδρομή λοιπόν είναι συνολικά ο βίος που ζούμε, είτε μέσα σ’ αυτόν η πρακτική μας και τέχνη μας είναι να κάνουμε θέατρο, είτε είναι να χορεύουμε, είτε να φτιάχνουμε και να πουλάμε ψωμί στο φούρνο, είτε να καθαρίζουμε την κεντρική πλατεία της πόλης στο ξημέρωμα ως εργαζόμενοι στο δήμο.

Η ρευστότητα είναι στοιχείο συνώνυμο της ύπαρξής μας, δεν πιστεύω ότι υπάρχουν σταθερές. Ενδεχομένως πλάθουμε σταθερές αξίες και αρχές, αλλά και η πιο σταθερή μας πορεία είναι απόρροια συνεχούς και ίσως μορφολογικά σπειροειδούς κίνησης. Η πρόοδος δεν είναι μια γραμμική διαδικασία (ευτυχώς!)

P.E.  Τελικά πόσο μεγάλη διαφορά έχει το να δραματουργείς πάνω στη σκηνή από το να χορεύεις σε αυτή;

Ο.Σ. Θα προσπαθήσω να απαντήσω ως εξής: η διαφορά είτε πρόκειται για υποκριτική διαδικασία, είτε για χορό είτε για χορογραφία, βρίσκεται κάθε φορά στον τρόπο και στον ρόλο και τις ευθύνες που αναλαμβάνω ως συμμέτοχη σε μια δημιουργική διαδικασία συνόλου.

Ο στόχος δεν αλλάζει. Κάθε φορά επιθυμώ μέσα από την συμμετοχή μου και την πρακτική μου να συμβάλλω και γω στην κοινή δημιουργία που ίσως και στιγμιαία να επιφέρει μια ελάχιστη μετατόπιση στον θεατή (όπως ανέφερα και παραπάνω).

P.Ε. Πρόσφατα σε είδαμε στις Άγριες Μέλισσες ως Πηνελόπη Σεβαστού. Ήταν η πρώτη τηλεοπτική σου εμφάνιση; Μίλησε μας για την εμπειρία σου αυτή.

Ο.Σ. Ήταν η πρώτη μου τηλεοπτική εμφάνιση, ναι. Ήταν μια όμορφη και έντονη εμπειρία, απαιτητική αλλά και πολύ ευχάριστη.


Φωτό - Παύλος Μαυρίδης

Φωτό - Παύλος Μαυρίδης

P.Ε. Πες μου μία παράσταση που θα ήθελες να συμμετάσχεις με κάθε τρόπο και γιατί;

Ο.Σ. Την επόμενη στην οποία θα συμμετάσχω. Γιατί, αν δεν έχω μέσα μου αυτό τον διακαή πόθο για αυτό που έχω τώρα να πράξω, μάλλον δεν έχει και πολύ νόημα…

P.Ε. Ένα ποίημα ή ένα κείμενο που θα ήθελες να έχει μουσική για το περάσεις προς τα έξω μέσω του χορού;

Ο.Σ. Μα η ποίηση είναι (και) μουσική..

… σκέφτομαι από τον Καιόμενο του Τάκη Σινόπουλου, κάποιους στίχους, το ποίημα αυτό το διάβασα στο σχολείο, παιδί, και πολλές φορές το μνημονεύω:

«…Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.

Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.

Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές

άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.

Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο».

P.Ε.  Ένα φαινόμενο της εποχής που να σε έχει συγκλονίσει και να σε έχει οδηγήσει στο να θέλεις να μιλήσεις για αυτό, περνώντας μηνύματα μέσα από τον χορό; 

Ο.Σ. Η Απώλεια. Το βίωμα της απώλειας.

P.E. Το περασμένο καλοκαίρι ήσουν αρκετά δραστήρια. Φέτος που λένε ότι τα πράγματα θα είναι καλύτερα τι ετοιμάζεις για Πάτρα και τι για Αθήνα. Ποια είναι τα σχέδια σου δηλαδή;

Ο.Σ. Ετοιμάζω ένα σόλο που θα παρουσιαστεί στην Πάτρα και στην Αθήνα και θα παρουσιαστεί και σε εκδοχή dance film. Συμμετέχω στην επιμέλεια κίνησης σε θεατρικές παραγωγές στην Αθήνα που θα υλοποιηθούν με την έναρξη της ερχόμενης σεζόν.

Είμαστε σε αναμονή για την τελική διαβεβαίωση ότι προχωράμε με κάποιες παραγωγές το καλοκαίρι, όπου συμμετέχω ως χορεύτρια. Τέλος, ξεκινάω σπουδή ως υποψήφια διδάκτωρ, στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του πανεπιστημίου Ναυπλίου, με θέμα έρευνας το Σώμα ως Ντοκουμέντο.

Εν μέσω βέβαια επανεκκίνησης του Παλαιστινιακού, ύστερα από μια χρονιά επιβεβλημένου εγκλεισμού, και με καθημερινά γεγονότα στην χώρα μας, που το βίωμά τους έχει καταστήσει επιτακτική ανάγκη την παρουσία μας σε διαδικασίες συλλογικής δράσης και κινητοποίησης για κάθε σχέδιο που κάνω υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι μπορεί να χρειαστεί να πάρει αναβολή μέχρι ανατροπής των πάντων.


Φωτό - Ζέτα Σπυράκη

Φωτό - Ζέτα Σπυράκη

Μίνι βιογραφικό

Η Όλγα σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή Αθηνών «Γ. Θεοδοσιάδης» και χορό, στην Επαγγελματική Σχολή Χορού της Ραλλού Μάνου, με συμπληρωματική σπουδή στην «Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Το 2019 ολοκλήρωσε και τις μεταπτυχιακές σπουδές χορογραφίας στο Codarts University of the Arts, NL. Είναι αριστούχος απόφοιτος του τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών (πτυχίο 2016).

Επιλέχθηκε και παρακολούθησε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Ex-In” πάνω στις τεχνικές Flying Low & Passing through, το οποίο διεύθυνε ο David Zambrano(2018).

Έχει συνεργαστεί ως performer/ χορεύτρια , ανάμεσα σε άλλους: στο θέατρο με τους Romeo Castellucci, Μιχαήλ Μαρμαρινό, Ευγενία Τζιρτζιλάκη, Rob Rosnowski, Θανάση Παπαγεωργίου/ θίασο Στοά, φεστιβάλ Αθηνών, Πειραματική Σκηνή Εθνικού Θεάτρου, μουσείο Μπενάκη , κ.α. , στον χορό με τους Ermira Goro / Arc for Dance festival,Yelp Dance Company/ Μαριέλα Νέστορα, Nigel Charnocκ, Ana Sanchez Colberg /Theatre en Corps Dance Company, ομάδα χορού Αερίτες/ Πατρίσια Απέργη , Κώστα Τσιούκα/Έαρ,Διεθνές Φεστιβάλ χορού Καλαμάτας, Athens Biennale, Λύκειο Επιδαύρου/ Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Athens Dance Video Project Festival-Promenade,κ.α., ως χορογράφος στο θέατρο/όπερα με τoυς: Γ. Χουβαρδά, Θοδωρή Αμπαζή, ΔHΠΕΘΕ Πατρών, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, tedex Πάτρα, βραβεία Ίρις Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου (χορογραφία εναρξης) κ.α. 

Δικές της χορογραφίες, έχουν παρουσιαστεί: COMMA festival NL, Beton7, Reborn in Athens Festival, Acropoditi Dance Fest, Feedback In Progress Kinitiras festival, και έχει λάβει οικονομική στήριξη για τα έργα της από: ίδρυμα Κωστόπουλος,  ΥΠΠΟΑ. Αυτή την περίοδο διδάσκει κίνηση και σύγχρονο χορό στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή του ΔΗΠΕΘΕ Πατρών και στο «Κέντρο Χορού Ντάνκαν», στην Αθήνα. 


Φωτό - Ειρήνη Κρίκου

Φωτό - Ειρήνη Κρίκου