Γιόρταζε η Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου Μπάλα – Παλαιομονάστηρο, στην Πάτρα στις 10 Μαΐου και δεν ήταν λίγοι οι πιστοί που ανέβηκαν στο μοναστήρι για να προσκυνήσουν και να ανάψουν ένα κερί.

Σύμφωνα με τα όσα διαβάζουμε σε σχετική ανάρτηση του Σπύρου Κοτοπούλη, η μονή «είναι χτισμένη στους πρόποδες του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο περίπου 350 μ., κοντά στο χωριό Μπάλα, 8 χλμ. βορειοανατολικά της Πάτρας. Το ιστορικό και γραφικό αυτό μοναστήρι ιδρύθηκε κατά τα τέλη του ΣΤ' - αρχές του Ζ' αιώνος, αλλά μέχρι το 1945 καταστράφηκε πολλές φορές.

Μια μαρμάρινη πλάκα στην βόρεια εξωτερική πλευρά του Καθολικού ιστορεί την ανασύσταση της Μονής το έτος 1693. Στις αρχές του ΙΘ' αιώνος η ερειπωμένη Μονή - κατά την παράδοση καταστράφηκε από τους Τούρκους τον ΙΗ' αιώνα - προσαρτάται σαν μετόχι στην Μονή Γηροκομείου με την ονομασία «Παλαιομονάστηρο» ή Μονή Αγίου Νικολάου Μπάλα και παραμένει μετόχι της μέχρι το 1925.

Στις 17/1/1943 υποδέχτηκε προς φύλαξη τα κειμήλια της Μονής Γηροκομείου την οποία οι Γερμανοί έκαναν προσωρινά αποθήκη πυρομαχικών.

Στην κορυφή της πομπής που διήνυσε βαδίζοντας την απόσταση μεταξύ των δυο μοναστηριών ήταν ένας αγιασμένος  ιερομόναχος της Μονής Γηροκομείου: ο π.Γερβάσιος Παρασκευόπουλος. Στη Μονή υπάρχει τεμάχιο Τιμίου Ξύλου και  μικρά τεμάχια λειψάνων (του Αγίου Νικολάου και πολλών αγίων).


Η τεχνοτροπία τους αγιογραφικού εργαστηρίου της μονής συνδυάζει την αυστηρή συμβολική βυζαντινή μορφή του Κόντογλου με την Παλαιολόγεια τέχνη του Θεοφάνους του Κρητός, έχοντας σαν αποτέλεσμα μια βυζαντινή τέχνη που κυριαρχείται από την ευγένεια των προσώπων, το ρεαλισμό και το φως.

Οι μοναχές ψάλλουν χορωδιακά ερμηνεύοντας  με ακρίβεια μουσικά κείμενα.  Η Μονή έχει  ανακαινιστεί, αριθμεί δεκαεννέα μοναχές  και εορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου και 10 Μαΐου.

Κατά την παράδοση, τρία ήταν τα πλοία που αναχώρησαν με το λείψανο του Αγίου Νικολάου από τα Μύρα της Λυκίας της Μ. Ασίας την 1η Απριλίου 1087 και έφθασαν στο Μπάρι την 20η Μαΐου  με ενδιάμεσους σταθμούς ανεφοδιασμού.

Το ιστορικό αυτό γεγονός, κληροδοτήθηκε από τους κατοίκους των περιοχών απ’ όπου περνούσε το σκήνωμα του Αγίου, στους απογόνους τους, ώστε αυτή η ευλογημένη πάροδος (διέλευση) να εορτάζεται πανηγυρικά εις το εξής ανάλογα με τις ημερομηνίες προσέγγισης ή διέλευσης 9, 10 ή και 20 Μαΐου του 1087. Από το λιμάνι της Πάτρας πέρασε στις 10 Μαΐου.

Στη Ζάκυνθο, την Κεφαλονιά, τη Λευκάδα, την Ηλεία και Αχαΐα, εορτάζεται στις 10 Μαΐου».