Τα συστημικά ΜΜΕ, «καλοπετσωμένα» και καλομπουκωμένα, πάντα όμως πειναλέα, βουλημικά  και άπληστα, μας σερβίρουν ανά τακτά διαστήματα δημοσκοπήσεις-αγιογραφίες του Μωυσή.

Ο γράφων ομολογεί με παρρησία ότι κάθε φορά που διάβαζε αυτές τις δημοσκοπήσεις είχε αμφιβολίες για την δική του προσωπική πνευματική υγεία. Αναρτιόταν πως είναι δυνατόν να βιώνει ο ίδιος μια ζοφερή πραγματικότητα, να επιβεβαιώνεται αυτή η αίσθησή του από τους πάντες με όσους συνομιλούσε και τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που δημοσιεύονταν να προβάλουν μια εικόνα αισιοδοξίας, ευδαιμονίας και επιβράβευσης της κυβέρνησης. Ήταν σαν να ζούσε ο ίδιος σε άλλη χώρα ή οι δημοσκοπήσεις να αφορούσαν κάποια άλλη κοινωνία.

Ευτυχώς όμως δημοσιεύτηκε το Ευρωβαρόμετρο του Απριλίου και κάθε αμφιβολία έπαψε να υπάρχει. Η εικόνα που αποτυπώνεται σε αυτό είναι ταυτόσημη με την δική του και των συνομιλητών του.

Έτσι σύμφωνα με τα αποτελέσματα από το ΕΥΡΩΒΑΡΟΜΕΤΡΟ 94:

  • Το 78% των πολιτών στην Ελλάδα πιστεύουν πως η γενική κατάσταση στην χώρα είναι κακή.
  • Το 92% των πολιτών πιστεύουν πως η κατάσταση στην απασχόληση είναι κακή. (2η χειρότερη επίδοση στην Ε.Ε.)
  • Το 76% των πολιτών στην Ελλάδα πιστεύουν πως η παροχή των δημόσιων υπηρεσιών είναι κακή (η χειρότερη επίδοση στην Ε.Ε.)
  • Το 81% των πολιτών πιστεύουν πως τους επόμενους 12 μήνες η κατάσταση στην οικονομία δεν θα βελτιωθεί.
  • Το 77% των πολιτών στην Ελλάδα πιστεύουν πως τους επόμενους 12 μήνες η γενική κατάσταση στην χώρα δεν θα βελτιωθεί. (3η χειρότερη επίδοση στην Ε.Ε.)
  • Το 81% των πολιτών στην Ελλάδα πιστεύουν πως τους επόμενους 12 μήνες τα οικονομικά του νοικοκυριού τους δεν θα βελτιωθούν. (3η χειρότερη επίδοση στην Ε.Ε.)

Βεβαίως δεν ρωτήθηκαν οι πολίτες για τα προσόντα του κ. Μητσοτάκη, προσωπικά και πολιτικά. Στο Ευρωβαρόμετρο δεν ρωτάνε τέτοια πράγματα, δεν νιώθουν την ανάγκη γιατί είναι ικανοί να βγάζουν τα συμπεράσματά τους. Εδώ όμως, σε αυτή την χώρα,  ξεκινάμε μια δημοσκόπηση έχοντας ήδη αποφασίσει  ποια  θα πρέπει να  είναι τα αποτελέσματα.  Για να το βοηθήσουμε λοιπόν, διατυπώνουμε πονηρά τις ερωτήσεις μας και κάνουμε και αυτές που θέλουμε αλλά και διαμορφώνουμε τις εναλλακτικές απαντήσεις που πρέπει να δοθούν. Αλλιώς κάνουνε δουλειές οι Ευρωπαίοι, αλλιώς εμείς. Ο δικός μας βέβαια είναι λίγο ακριβότερος για μας και πιο προσοδοφόρος για τους άλλους.