Η ανέγερση του 12ου Δημοτικού Σχολείου, δίπλα από την πλατεία Βουδ, στην Πάτρα, είναι μάλλον ένα έργο που δεν θα γίνει ποτέ.

Αυτό δεν το λέμε εμείς, το λένε τα χρόνια που έχουν περάσει από τότε που κατεδαφίστηκε το σχολικό κτίριο το οποίο είχε κριθεί σεισμόπληκτο, με σκοπό βέβαια να κτιστεί στη θέση του ένα άλλο.

Από τότε έχουν συμβεί πολλά. Το κονδύλι για την χρηματοδότηση του έργου, λέγεται ότι εξαφανίστηκε ως δια μαγείας, το σχολείο δεν έγινε και ο χώρος εκεί παραμένει γιαπί.

Και επειδή στην Ελλάδα ζούμε, θαύματα δεν ζητάμε για να γίνει πραγματικότητα το σχολικό κτίριο, τουλάχιστον ας συμβιβαστούμε με κάτι πιο απλό.

Αυτός ο χώρος που είναι ένα εγκαταλειμμένο γιαπί στο οποίο δεν πατάει άνθρωπος θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα μικρό πάρκο αναψυχής.

Ένας χώρος που θα έπαιρνε ζωή και θα έδιωχνε μακριά αυτό το σκηνικό της εγκατάλειψης και της παρακμής που χαρακτηρίζει το συγκεκριμένο σημείο μιας πυκνοκατοικημένης περιοχής της Πάτρας.

Δείτε στις φωτογραφίες του Ανδρέα Αποσκίτη την παρακμή του.