Προξενεί θαυμασμόν η παρουσίαση στην Νοηματικήν Γλώσσαν των εκκλησιαστικών ακολουθιών, τώρα την Μεγάλην Εβδομάδα, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις.

Ολόκληρην την διάρκειαν των Ακολουθιών είναι μόνος χωρίς αντικαταστάτην, όπως συμβαίνει στις ομιλίες στην Βουλήν, όπου οι εναλλαγές παρουσιαστών γίνονται σε σύντομον χρονικόν διάστημα. Ο παρουσιαστής από τον Καθεδρικόν Ναόν Αθηνών είναι ο ίδιος σε όλην την διάρκειαν της Ακολουθίας. Πέραν αυτού παρουσιάζει ότι ακούγεται χωρίς να αποφεύγει κάτι. Από το «Ευλογητός ο Θεός ημών» μέχρι τα «Κύριε Ελέησον» τον Εξάψαλμον, τους λοιπούς ψαλμούς, τα Τροπάρια, τα Θεοτοκιά, τους Αποστόλους, τα Ευαγγέλια τα πάντα. Πέραν του ότι είναι λίαν παραστατικός και προσαρμοσμένος με την ιερότητα των περιπτώσεων, πρέπει να είναι και άριστος γνώστης της Ελληνικής Γλώσσης. Φιλόλογος και Θεολόγος. Γιατί μόνον ένας κάτοχος αυτών των ιδιοτήτων δύναται να αντιληφθεί αμέσως τα όσα ψάλουν οι ψάλτες. Δεν είναι εύκολον σε κάθε εκκλησιαζόμενον να εννοήσει, να ερμηνεύσει τα ψαλλόμενα, αλλά και να συνειδητοποιήσει το νόημα αυτών. Πλείστοι έχουν συνόψεις και βλέπουν ακριβώς ότι ακούγεται. Πόσοι όμως καταλαβαίνουν το νόημα των κειμένων; Περιορισμένοι και έτι λιγώτεροι σε βάθος.

Ο παρουσιαστής χωρίς να έχει τα κείμενα γραπτά, ενημερώνει αμέσως το δικόν του ακροατήριον! το οποίον μαθαίνει αμέσως ποιός είναι ο μυρεψώς, τι σημαίνει πράσις, τι σημαίνει «Ζήλος λήψεται…..έδεται» και χιλιάδες άλλες λέξεις τις οποίες ακούμεν καθημερινώς και δεν γνωρίζομεν τι σημαίνουν.

Ο παρουσιαστής δεν χρησιμοποιεί ποτέ το «απορία ψάλτου βηξ» αλλά ενημερώνει απροσκόπτως. Και σήμερα που θα ψαλεί το τροπάριον της Κασσιανής το οποίον είναι αργόν, δεν θα παρουσιάσει κενά αλλά θα ενημερώνει συνεχώς.

Τον θαυμάζω υπερβαλλόντως και του απευθύνω δημοσία εγκάρδια συγχαρητήτρια για την υψίστην προσφορά που προσφέρει από τους κύκλους της Εκκλησίας στους αδυνάτους πλην διακαώς επιθυμούντας να μάθουν τι λέγεται στις Ιερές ψαλμωδίες.