Σε ανακοίνωσή της η Ιερά Μητρόπολη Πατρών αναφέρει τα εξής: «Τήν Κυριακή τῶν Βαΐων, κάθε χρόνο ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, τελεῖ τήν Θεία Λειτουργία στόν Ἱερό Ναό Παναγίας Ἀλεξιωτίσσης Πατρῶν, ὃπου τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ Ἐθνομάρτυρος Ἱερέως Γεωργίου, ὁ ὁποῖος ἐσφαγιάσθη ὑπό τῶν Τούρκων, στίς 3.4.1821, Κυριακή τῶν Βαΐων, τήν ὣρα πού λειτουργοῦσε μπροστά στό Ἃγιο καί Φρικτό θυσιαστήριο.

Τά τοῦ μαρτυρίου τοῦ παπα- Γιώργη καί τά τῆς περιπετείας τῆς οἰκογενείας του, ἐγένοντο γνωστά μόλις τό 1964, ἓνεκα ἐρεύνης στά ἱστορικά Ἀρχεία τοῦ Κράτους, ὑπό τοῦ ἀοιδίμου Ἱερέως Νικολάου Παπαδοπούλου, Ἐφημερίου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Γεωργίου Καρύκη, Ἀθηνῶν.

Διασώζονται τά παρακάτω κείμενα, τά ὁποῖα πιστοποιοῦν, τά τῆς σφαγῆς τοῦ Παπα-Γιώργη ὑπό τῶν ἀπίστων Ἀγαρηνῶν, τά τῆς ἀρπαγῆς καί σκλαβιᾶς τῶν τέκνων του καί τίς περιπέτειες τῆς παπαδιάς, ὣστε νά ψάξῃ γιά νά βρῇ τά παιδιά της, σέ χῶρες καί χωριά τῆς Τουρκοκρατούμενης Ἑλλάδος, μέ ἀποτέλεσμα νά βρῇ μόνο τό ἓνα, τόν Κωνσταντῖνο.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Σεβασμιώτατος ἀνεφέρθη στήν θυσία τῶν Ἐξοδιτῶν τῆς Ἱερᾶς Πόλεως τοῦ Μεσολογγίου καί στούς μεγάλους ἀγῶνες τῶν Μεσολογγιτῶν γιά τήν προάσπιση τῆς Ἱερᾶς Πόλεως, οἱ ὁποῖοι ἀγῶνες ἐσφραγίσθησαν μέ τό αἷμα τῶν ἱερῶν σφαγίων, ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος.

 Κορύφωμα ἡ ἡρωϊκή Ἒξοδος τά ξημερώματα τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων τοῦ 1826.  Ἀφοῦ ἐμνήσθη τῶν θυσιῶν τῶν ὑπερασπιστῶν τοῦ Μεσολλογίου, μέ πρῶτον τόν ἀοίδιμον Ἐπίσκοπο Ρωγῶν Ἰωσήφ, τῶν λοιπῶν Κληρικῶν καί Λαϊκῶν ἡρώων καί μαρτύρων Ἑλλήνων, ἀλλά καί τῶν Φιλελλήνων, κατέλησε μέ τά λόγια τοῦ μπαρουτοκαπνισμένου ἣρωα Χρίστου Καψάλη, ὁ ὁποῖος πρίν ἀνατινάξῃ τόν πύργο, στόν ὁποῖο ἦτο κλεισμένος μαζί μέ  ἂλλους, κρατώντας τόν δαυλό,

Ὁ ἑορτασμός τῆς μνήμης τοῦ Ἐθνομάρτυρος Ἱερέως Γεωργίου τῆς Ἁγια-Ἀλεξιώτισσας Πατρῶν, ἐνετάχθη ἐφέτος στίς λαμπρές ἐπετειακές ἐκδηλώσεις ποῦ προγραμματίσθηκαν ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν, μέ τήν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως 200 ἐτῶν ἀπό τήν Ἐπανάσταση τοῦ 1821.


Στόν αὒλειο χώρο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας Ἀλεξιωτίσσης  Πατρῶν, ὃπου ἀπό τό 1971 ἒχει στηθῆ μνημεῖο εἰς τιμήν τοῦ ἀοιδίμου Ἐθνομάρτυρος Ἱερέως Γεωργίου, ἀπό τήν Ἀχαϊκή Ἑταιρεία Πατρῶν, ἐτελέσθη ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν δέησις ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ μάρτυρος Ἱερέως καί κατετέθησαν στέφανοι, ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου καί τῶν Ἐκπροσώπων τῶν Ἀρχῶν καί Φορέων.

«Ἦτο γραφτό τῆς Ἑλλάδος, ἐσημείωσε ὁ Σεβασμιώτατος, νά ἐλευθερωθῇ ἀπό τό Σταυρό καί τό σπαθί πού κρατοῦσαν στό χέρι, οἱ φέροντες τό αἱματοβαμμένο καί τιμημένο ράσο Πατριάρχες, Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς καί Μοναχοί, πού πίσω τους ἀκολουθοῦσαν μυριάδες Ἓλληνες ἀποφασισμένοι «ἢ γιά τή νίκη ἢ τή θανή».

Ἡ ἐλευθερία τῆς Πατρίδος μας, πέρασε καί λιβανίστηκε, ἁγιάστηκε καί ἒλαμψε μέσα ἀπό τίς Ἐκκλησιές καί τά Μοναστήρια μας.  Οἱ ἑορτασμοί δέν εἶναι ἁπλές τελετές ἢ ἐπετειακές συνάξεις, ἐτόνισε ὁ Μητροπολίτης, ἀλλά οὐσιαστική συμμετοχή στό ποτήριο ἐκείνων πού ἒδωσαν τό αἷμα τους γιά τόν Χριστό καί τήν Ἑλλάδα καί ὑπόσχεση ὃτι θά ἀγωνιστοῦμε νά κρατήσωμε ἀτόφια αὐτή τήν παρακαταθήκη πού μᾶς παρέδωσαν καί ὃτι θά παραδώσωμε στά παιδιά μας τήν λαμπάδα ἀναμμένη, αὐτό τό κερί μέ τό αναστάσιμο φῶς τῆς Ἑλληνορθοδοξίας, τό ὁποῖο εὐχόμεθα νά διατηρηθῇ ἂσβεστο ἀπό γενεά σέ γενεά, ἓως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος».