«Ένας Έλληνας στο Μεντόκ; Αλήθεια;».

Με έκπληξη –και σίγουρα με δυσπιστία– υποδέχτηκε ο κόσμος του γαλλικού κρασιού την πώληση στον Ανδρέα Μεντζελόπουλο, το 1977, του ιστορικού Château Margaux στο φιλέτο των αμπελώνων του Μπορντό.

Ιδιοκτήτης της αλυσίδας καταστημάτων Felix Potin, ο Πατρινός που ήταν εγκατεστημένος στο Παρίσι πήρε τη μεγάλη απόφαση να αγοράσει «έναν εθνικό γαλλικό θησαυρό», όπως τον είχε χαρακτηρίσει ο πρόεδρος Ζισκάρ Ντ’ Εστέν.

Το έκανε μάλιστα σε μια περίοδο που η εμπορική του αξία είχε πάρει την κάτω βόλτα. Αμέσως εφάρμοσε ένα σχέδιο αναβάθμισης σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού και σε μία πενταετία το Château ανέβηκε και πάλι στον χρυσό θρόνο του, μετά από εικοσαετία μετριότητας στην παραγωγή του.

Δυστυχώς, ο συμπατριώτης μας δεν πρόλαβε να χαρεί τον θρίαμβό του. «Έφυγε» γρήγορα από τη ζωή και η κόρη του Κορίνα κλήθηκε να κολυμπήσει στα βαθιά.

Η νεαρή όχι μόνο τα κατάφερε, αλλά μεγαλούργησε. Δικαίως σήμερα θεωρείται η σπουδαιότερη «πρέσβης» της γαλλικής οινικής παράδοσης σε ολόκληρο τον κόσμο.

Με μητέρα Γαλλίδα και πατέρα Έλληνα, θεωρεί ότι έχει πάρει τα καλύτερα στοιχεία από δύο διαφορετικούς πολιτισμούς, τα οποία με τη σειρά της πέρασε στα τρία της παιδιά, τη Ναταλί, την Αλεξάνδρα και τον Αλέξη:

«Όλα τους έχουν και το ελληνικό επίθετο Μεντζελόπουλος. Είναι δύσκολο για τους Γάλλους να το προφέρουν, αλλά ήμουν αποφασισμένη από την πρώτη στιγμή ότι θα το κρατούσαν.

Θυμάμαι, όταν ήμουν μικρή και φώναζαν το όνομά μου στη Γαλλία, γύριζαν δέκα κεφάλια να με δουν. Αυτό με έμαθε από νωρίς ότι ήμουν διαφορετική. Και η ελληνική μου κληρονομιά είναι κάτι που με κάνει εξαιρετικά υπερήφανη!».

Έχοντας επισκεφθεί το υπέροχο αρχιτεκτόνημα και τους αμπελώνες του Château Margaux πριν από μερικά χρόνια, είδα με τα ίδια μου τα μάτια πως η Μεντζελοπούλου αισθάνεται όλους τους εργαζομένους –από τους οινολόγους έως και τους εποχικούς που μαζεύουν τα σταφύλια, τσαμπί τσαμπί– σαν τη διευρυμένη της οικογένεια:

«Είναι η παράδοση της περιοχής αυτής, αλλά και κάτι που νομίζω ότι ταιριάζει με την ελληνική μου πλευρά. Το να είσαι ζεστός, προσηνής είναι κάτι που χαίρομαι τρομερά στους ανθρώπους όταν έρχομαι και στην Ελλάδα κάθε καλοκαίρι.

Το εξοχικό μας είναι στην Ακράτα, που δεν έχει πολύ τουρισμό, και απολαμβάνω την καλοσύνη και την απλότητα των κατοίκων. Θα σας πω και κάτι ακόμα: Μόλις έγινα γιαγιά και ο εγγονός μου θα πάρει το όνομα Ανδρέας. Ονειρεύομαι πως θα μπορέσουμε να φέρουμε στην Ελλάδα το μωρό να βουτήξει τα ποδαράκια του στη θάλασσα. Πώς αλλιώς θα μεγαλώσει σαν Έλληνας;».

Πηγή: kathimerini.gr