Η αυτοκτονία της 67χρονης στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας, μπαίνοντας στο νοσοκομείο, χωρίς να έχει εκεί καμία δουλειά, και χωρίς να νοσηλεύεται, έφερε στο προσκήνιο ένα ακόμα θέμα.

Αυτό της φύλαξης των χώρων ενός δημόσιου οργανισμού, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για νοσηλευτικό ίδρυμα. Η 67χρονη επέλεξε το νοσοκομείο του Ρίου για να προχωρήσει στο να βάλει ένα τέλος στην ζωή της.

Είναι άγνωστο γιατί το έκανε αυτό. Όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία που έρχονται στη δημοσιότητα, στο συγκεκριμένο νοσοκομείο, έχουν καταγραφεί πέντε αυτοκτονίες από το 2015 έως και σήμερα.

Όπως αναφέρουν τα στοιχεία του Παρατηρητήριου Αυτοκτονιών του Κέντρου για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας από το 2012 και μετά, από την κορύφωση δηλαδή της οικονομικής κρίσης, όπου υπήρξε μια σημαντική αύξηση του φαινομένου, έχουν σημειωθεί τουλάχιστον 70 αυτοκτονίες στα νοσοκομεία της χώρας.

Από τις 70 αυτές αυτοκτονίες οι εφτά είναι από την αρχή του 2021 και οι μισές σχεδόν σχετίζονται με τον κορωνοϊού, από ανθρώπους δηλαδή που νόσησαν και έβαλαν ένα τέλος στη ζωή τους.

Το 95% θα μπορούσε να προβλεφθεί

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριου Αυτοκτονιών του Κέντρου για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας το 95% των αυτοκτονιών θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί.

Η αυτοκτονία μπορεί να προληφθεί όταν εφαρμόζονται οι κατάλληλες στρατηγικές τόσο σε επίπεδο κοινότητας και δομών, όσο και σε επίπεδο χάραξης πολιτικών παρεμβάσεων.

Με βάση τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών έχουν γίνει 5 αυτοκτονίες από το 2015, στο Γενικό Νοσοκομείο Βόλου 5 αυτοκτονίες από το 2013 και 2 αυτοκτονίες στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας από το 2018.

Σημειώνουμε ότι στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας λειτουργεί ψυχιατρική κλινική, εκεί δηλαδή που νοσηλεύονται τα περισσότερα από τα άτομα που έχουν προχωρήσει σε απόπειρα αυτοκτονίας και ο κίνδυνος για επανάληψη της πράξης τους, είναι συνήθως, αυξημένος.