Ω ένδοξε πεφωτισμένε μας ποιητή
Στο σπίτι που γεννήθηκες, εκεί
Στης Πάτρας την πόλη τη λαμπρή
Λουλούδια ανθίζουν κάθ’ ανατολή.

Μα κι απέναντι, στο Μεσολόγγι
Ακούγεται της γενιάς σου η φωνή
Σε υμνούν τα βουνά κι οι λόγγοι
Και περήφανα πετούν οι αετοί.

 Των Ολυμπιακών αγώνων εσύ
Τον ύμνο έπλασες με μαεστρία
Που απέραντα μαγεύει και δονεί
Αχτίδα αθάνατη και πανδαισία.

Μες στης κατοχής τη σκοτεινιά
Στο γέρμα κείνου του Φλεβάρη
Πένθιμα ηχούσαν τα καμπαναριά
Και χλωμό δάκρυζε το φεγγάρι.

Του λαού μας η θλιμμένη καρδιά
Χτυπούσε πάνω στο φέρετρό σου
Σκόρπιες δάφνες κι άνθη πολλά
Πανύψηλο το μπόι το δικό σου.

Παντοτινά εσύ θα είσαι ζωντανός
Μέσ’ απ’ το έργο σου το σπουδαίο
Που σαν του ήλιου το χρυσό φως
Αναβλύζει της τέχνης το ωραίο.

Βιογραφικό σημείωμα

Ο Ισίδωρος Καρδερίνης γεννήθηκε στο Χαϊδάρι το 1967. Είναι μυθιστοριογράφος, ποιητής και αρθρογράφος. Έχει σπουδάσει οικονομικές επιστήμες και έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στην τουριστική οικονομία. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες, περιοδικά και sites σε όλο τον κόσμο. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά και έχουν δημοσιευθεί σε ποιητικές ανθολογίες και λογοτεχνικά περιοδικά. Έχει εκδώσει οκτώ ποιητικά βιβλία και τρία μυθιστορήματα. Βιβλία του έχουν εκδοθεί στις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ιταλία και την Ισπανία.