Έχοντας γεννηθεί και μεγαλώσει στην Πάτρα, αγάπησε το θέατρο και αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο της καρδιάς της.

Ο δρόμος αυτός την οδήγησε στην Αθήνα, σπουδάζοντας στο πρώτο έτος στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη και στη συνέχεια στη Δραματική Κεντρική Σκηνή.

Μιλάμε ασφαλώς για τη Δήμητρα Θεοδωροπούλου, ένα δικό μας κορίτσι, από την Πάτρα που την τελευταία δεκαετία έχει κάνει μία αξιόλογη θεατρική πορεία, παίζοντας σε σημαντικές σκηνές της Αθήνας, αλλά και σε όμορφες δουλειές της γενέτειρας της, με την οποία διατηρεί άρρηκτες σχέσεις, παρόλο που για αρκετά χρόνια είχε φύγει από αυτή.

Πλέον έχει επιστρέψει. Στην Πάτρα ην έχουμε δει στο «Μάντεψε ποιος θα πεθάνει απόψε» των Ρέππα – Παπαθανασίου, ενώ στην Αθήνα ξεχώρισε η παρουσία της στην «Εποχή του Κυνηγιού» του Γιάννη Σκαραγκά στον ρόλο της Πηνελόπης Δέλτα.

Στην Πάτρα ή μάλλον καλύτερα στο διαδίκτυο, καθώς λόγω κορωνοϊού η παράσταση θα είναι διαδικτυακή (θα προβληθεί μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Πατρινού Καρναβαλιού carnivalpatras.gr) θα την δούμε στο "Μια καρναβαλική ιστορία" στο πλευρό του Δημήτρη Βαμβακά, σε μία πρωτότυπη δουλειά, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Ζαπάντη.

Μια παράσταση που σε εποχές κορωνοϊού θα μας δώσει τη δυνατότητα να μπούμε στη μαγεία του Πατρινού Καρναβαλιού, σε μία καρναβαλική μηχανή του χρόνου, μέσα από την οποία θα κερδίσουμε σίγουρα πολλά. Μια παράσταση που ανεβαίνει στο πλαίσιο του προσανατολισμού του Πατρινού Καρναβαλιού 2021 «Τέχνες-Θεάματα» που συνδέει το καρναβάλι με τις τέχνες και το θέατρο.


P.E. Πείτε μας δύο λόγια για την παράσταση...

Η παράσταση μας είναι μια ιστορική διαδρομή. Σ’ ένα καρναβάλι 80 χρόνων περίπου από τις αρχές του 1900 έως και το 1978 περίπου. Όλο αυτό το ταξίδι στο χρόνο έγινε έπειτα από έρευνα του σκηνοθέτη μας Δημήτρη Ζαπάντη σε άρθρα εφημερίδων της εποχής.

Είναι ένα ταξίδι στο χρόνο με μυρωδιές, αρώματα και αναμνήσεις της κάθε εποχής, που με την εξαιρετική δουλειά της ενδυματολόγου μας Ελένης Ασλανίδη αποτυπώνονται στο ακέραιο.

Καθώς επίσης ο Ιωάννης Κοψίνης που εικαστικά έχει δημιουργήσει μια ονειρεμένη αποτύπωση της κάθε εποχής! Και τέλος επειδή Καρναβάλι χωρίς χορό δεν μπορεί να υπάρξει η χορογράφος μας Αγγελική Σίνου έβαλε την πινελιά της στο αγκάλιασμα όλων των υπολοίπων.

Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικότητα χωρίς τους σημαντικούς συνεργάτες μας τον Μάνο Μπουσέ στην τηλεοπτική κάλυψη, τον Αθανάσιο Ευστρατιαδη στη μουσική κάλυψη και τον Χρήστο Αναγνωστοπουλο στην τεχνική υποστήριξη που μαζί με τους ηθοποιούς και τον αφηγητή μας Διονύσιο Καπρούλια το όραμα του σκηνοθέτη μας πραγματοποιείται.


P.E. Τι είναι για σας καρναβάλι;

Για μένα το Καρναβάλι είναι οι αναμνήσεις μου, η παιδική, εφηβική, φοιτητική ζωή μου! Το Καρναβάλι είναι στο DNA των Πατρινών, γεννιόμαστε και πορευόμαστε με το ρυθμό του.

P.E. Πώς θα το συνδέατε με το θέατρο, με τη δική σας ματιά;

Το Καρναβάλι είναι η ταυτότητα της Πάτρας και αυτό την κάνει ξακουστή στα πέρατα του κόσμου. Αυτό που αναδεικνύεται μέσα από την παράσταση μας ουσιαστικά είναι η Αρχόντισσα Πάτρα διαχρονικά!

P.E. Μέσα από το έργο ποιας εποχής το καρναβάλι θα θέλατε να ζήσετε;

Θα ήθελα να ζήσω το Καρναβάλι της δεκαετίας 1900-1910 γιατί τότε υπήρχε μια άλλη κοινωνία. Μια κοινωνία όπου οι αστοί ήταν περιποιημένοι, νεοκλασικά σπίτια, πρωτοτυπία, οι σχέσεις ήταν ουσιαστικές και όχι επιφανειακές, υπήρχε ένα μυστήριο και ένα τακτ ακόμη και στο φλερτ!


P.E. Πώς ήταν για σας όλο αυτό το διάστημα της πανδημίας;

Όλο αυτό το διάστημα που όλος ο πλανήτης ταυτόχρονα έμελλε να αντιμετωπίσει κάτι τόσο μεγάλο ήταν και είναι δύσκολο. Έχει αλλάξει η καθημερινότητά μας σε όλους τους τομείς ακόμη και σ' αυτά που πριν ένα χρόνο θεωρούσαμε δεδομένα (όπως το να αγκαλιάσουμε,να πιούμε έναν καφέ με μεγάλες παρέες).

P.E. Τι θα κρατάγατε από αυτή την περίοδο όλων αυτών των μηνών;

Είναι μια περίοδος που ο χρόνος είναι σαν να χει σταματήσει και να ζούμε τη μέρα της Μαρμότας, όμως, είναι και μια χρυσή ευκαιρία να κάνουμε ενδοσκόπηση, να δώσουμε ουσία στα σημαντικά όπως οι ανθρώπινες σχέσεις, η σχέση με τον απέναντι, τον γονιό, το παιδί μας και να μπούμε στα παπούτσια του!


P.E. Από όλες αυτές τις καταγγελίες που ζει το θέατρο, τι σας πληγώνει;

Με πληγώνει το ότι υπάρχουν τόσα θύματα που υποφέρουν τόσα χρόνια, με πληγές που δεν θα κλείσουν ποτέ! Και όλο αυτό από μια μερίδα ανθρώπων που πίστευαν ότι ποτέ δεν θα έρθει η Θεία Δίκη. Το θέατρο απαρτίζεται από φωτεινούς ανθρώπους που αγαπούν τους συναδέρφους και τον συνάνθρωπό τους.

P.E. Πιστεύετε ότι μέσα από όλο αυτό θα έρθει η "κάθαρση" κάποια στιγμή; 

Η υποκριτική δεν έχει καμία σχέση με την υποκρισία. Η κάθαρση πάντα έπεται, άρα αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να κρατήσουμε την ουσία όλου αυτού που συμβαίνει...

Υ.Γ. Θερμές ευχαριστίες στην κ. Κουρή πρόεδρο της ΚΕΔΗΠ (παραγωγή) και στους κ.κ. Σάρλη και Τσιλήρα από την εταιρεία Mosaic που έχει αναλάβει την εκτέλεση της παραγωγής.