Ο Ανδρέας Νικολακόπουλος, Περιφερειακός Σύμβουλος Δυτικής Ελλάδος, σε ανακοίνωσή του, αναφέρει τα εξής:

"Προ ολίγων ημερών ο κος Περιφερειάρχης μετέβη στην Εισαγγελία Εφετών Πατρών. Ο λόγος αυτής της επίσκεψης όπως ανακοινώθηκε δεν νομίζω ότι μπορεί να γίνει κατανοητός και αποδεκτός από κανένα άνθρωπο με κοινό νου. 

Η Περιφέρεια κίνησε τη διαδικασία μιας διαδικτυακής πλατφόρμας του Υπουργείου Ανάπτυξης, που θα επέτρεπε τη στήριξη επιχειρήσεων της Δυτικής Ελλάδος που επλήγησαν από τον COVID-19 ύψους 30 εκατ. ευρώ και ακολουθεί επιπρόσθετο πακέτο 20 εκατ. ευρώ. 

Η διαδικασία κύλησε ομαλά με αποστολή των ηλεκτρονικών στοιχείων των επιχειρήσεων στην ΑΑΔΕ για την διασταύρωση τους και τις σχετικές διαδικασίες, ώστε να ορισθούν οι δικαιούχοι. 

Η προσφυγή στη Δικαιοσύνη απέβλεπε κατά δήλωση του, να αποδειχθεί κατόπιν έρευνας του Εισαγγελέα, ότι η διαδικασία ήταν σύννομη και αδιάβλητη.

Δεν υπάρχει νομίζω προηγούμενο στην Ελλάδα να έχει προσφύγει κάποιος στην Εισαγγελία για να τον επιβεβαιώσουν ότι θέματα που διαχειρίστηκε ο ίδιος, πραγματοποιήθηκαν με αμερόληπτες και διαφανείς διαδικασίες. Μάλλον πρόκειται για πατέντα παγκοσμίου ενδιαφέροντος να ζητάει κάποιος να αθωωθεί, χωρίς να υπάρχει κατηγορητήριο εις βάρος του. 

Το ζητούμενο είναι γιατί ο Περιφερειάρχης προέβη σε μια τέτοια ακατανόητη, αψυχολόγητη και πρωτοφανή κίνηση;

Κατά την άποψή μου σε μια στιγμή παρορμητικότητας έσπευσε να προβληθεί ως ο νομιμόφρων πολίτης, που δεν δέχεται να ακουμπήσει μύγα στο σπαθί του, πολλώ μάλλον να ακουσθούν θόρυβοι, ψίθυροι ούτε καν υπονοούμενα που να αμφισβητούν την εντιμότητά του. 

Ταυτόχρονα γνωρίζει ότι η Εισαγγελία δεν ασχολείται με προσφυγές για φήμες και υπονοούμενα  ούτε υποκαθιστά οποιαδήποτε επιβλέπουσα υπηρεσία.

Ασχολείται με αξιόποινες πράξεις, επιμερίζει τις ευθύνες και η Δικαιοσύνη επιβάλει τις ποινές.

Είναι απορίας άξιον πως συμφωνήθηκε με τους στενούς συνεργάτες του, μεταξύ των οποίων ο Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου που τον συνόδευσε και διαθέτει εργασιακή εμπειρία σε τέτοιου είδους σοβαρά ζητήματα, να προβεί σε μια τέτοια κίνηση. 

Επέδειξε μια αποστροφή της πραγματικότητας, επέλεξε μια στρατηγική παθογένειας όπου σε κρίσιμα ζητήματα και καταστάσεις θα δυσκολευτεί πολύ να λάβει ορθολογικές αποφάσεις. 

Εκτιμώ ότι όταν η πραγματικότητα αντιβαίνει στα σχέδιά του, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.

Μέχρι εκεί μπορώ να έχω άποψη, χωρίς να υποτιμάω και τον παράγοντα ιδεοληψία.

Ο Θουκυδίδης δείχνει τον δρόμο: «κράτιστος είναι όποιος μαθαίνει από τα δύσκολα ή εκπαιδεύεται σ’ αυτά».