Ο Γιώργος Τρίγκας ήταν για χρόνια η πιο χαρακτηριστική φιγούρα της πλατείας Γεωργίου. Η ιστορία της ζωής του θα μπορούσε να γίνει μάθημα για όλους αφού όλες αυτές οι δυσκολίες που αντιμετώπισε δεν τον έκαναν πότε να χάσει το χιούμορ και την όρεξη του για δουλειά.

Ο Ανδρέας Ανδριόπουλος συγκέντρωσε στοιχεία και γράφει ένα κείμενο αφιέρωμα στη μνήμη του Γιώργου Τρίγκα που έφυγε από κοντά μας:

«1975 στο καφενείο του Κουτρουμπάνου στην Πλατεία Γεωργίου. Ο Γιώργος Τρίγκας γεννήθηκε το 1935 στο Βερίνο Αιγίου και από νωρίς η μοίρα του έδειξε το σκληρό της πρόσωπο.

 Σε ηλικία 3 ετών έχασε τον πατέρα του, η μητέρα του την οποία υπεραγαπούσε ξαναπαντρεύτηκε και τον άφησε σε έναν παππά συγγενή του πατέρα του. Την ξαναείδε σε ηλικία 25 ετών όταν παντρεύτηκε γιατί την κάλεσε στο γάμο του για να παρουσιάσει και αυτός έναν συγγενή του.

Στα 12, χωρίς ποτέ να έχει πάει στο σχολείο, τον έστειλαν να δουλέψει σε μία ταβέρνα στην Γερμανού. Ο μικρός Γιώργος μόνος και πάμφτωχος ξεκίνησε με όπλα την αξιοπρέπεια και τα όνειρα του το ταξίδι για την Πάτρα. Φτάνοντας ένα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ στην ταβέρνα του είπαν ότι δεν τον θέλουν.

Είχε έλθει από το Βερίνο μόνο με τα εισιτήρια του, δεν είχε χρήματα να γυρίσει πίσω ούτε άλλους συγγενείς ή γνωστούς εδώ για να τον βοηθήσουν. Εκείνο το πρώτο βράδυ του στην Πάτρα κοιμήθηκε πεινασμένος σε ένα παγκάκι στην Πλατεία Ομονοίας.

Το επόμενο πρωΐ ξαναπήγε και ζήτησε δουλειά και τον έστειλαν σε μία άλλη ταβέρνα. Εκεί τον πήραν και του έδωσαν ένα δωμάτιο για να μείνει, με ένα κρεβάτι, στο οποίο έλειπε το μισό ταβάνι.  Δούλεψε μετά στο Sweet Palace στα Ψηλά Αλώνια.

Σε ηλικία 25 ετών το 1960 γνώρισε σε ένα μπουρμπούλι την γυναίκα του την oποία και παντρεύτηκε σύντομα. Το 1979 ο γυιός του, που ήταν ο πρώτος που πετούσε με παραπέντε στην Πάτρα, έχασε την ζωή του σε δυστύχημα σε ηλικία 19 ετών στον λόφο του Ομπλού ενώ λίγα χρόνια αργότερα το 1987 πέθανε και η  γυναίκα του.

Αργότερα δούλεψε σαν σερβιτόρος στο καφενείο «Το Κέντρον» κάτω από τον εμπορικό σύλλογο, στο «Εν Πάτραις» του Κουτρουμπάνου στον μέσον της Πλατείας Γεωργίου και στο «Κέντρο» του Μεντζελόπουλου στο κάτω μέρος της Πλατείας.

Υπερκινητικός και εξωστρεφής όπως ήταν και δουλεύοντας σε όλη του την ζωή όλοι νόμιζαν ότι τα μαγαζιά που δούλευε ήταν δικά του ενώ δε ήταν.  Με την άνθηση του τουρισμού στις αρχές της δεκαετίας του 70 τουρίστες κάθονταν στο καφενείο που δούλευε και  έτσι ο Γιώργος είχε καταφέρει και μιλούσε, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, όλες τις γλώσσες.

Με την φήμη του να έχει εξαπλωθεί σε όλη την Γαλλία είχε έλθει ένας Γάλλος συγγραφέας του είχε πάρει συνέντευξη η οποία μαζί με την φωτογραφία του Γιώργου είχε μπει σε έναν γαλλικό τουριστικό οδηγό με την υποσημείωση «αν πάτε στην Πάτρα να βρείτε τον Γιώργο θα σας πει ότι θέλετε».

Έρχονταν μετά τουρίστες και τον ρωτούσαν που είναι το τάδε ξενοδοχείο ή που θα βρουν το ένα ή το άλλο. Λάμβανε δεκάδες κάρτες από το εξωτερικό τις οποίες είχε ταξινομήσει σε δεκάδες άλμπουμ.

Ήταν η πίο αναγνωρίσιμη φιγούρα της Πλατείας Γεωργίου των νεοτέρων χρόνων, πάντα με την άσπρη ποδιά και τον δίσκο στο χέρι. Δούλεψε περίπου μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 90 οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Γιώργος Τρίγκας έφυγε για το μεγάλο ταξίδι στις 30 Ιανουαρίου, πήγε να συναντήσει τους αγαπημένους του τον γυιό του Κωνσταντίνο και την γυναίκα του Ελευθερία. Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του γυιού του Πάρη τον οποίο και ευχαριστούμε όπως επίσης και την κόρη του Λίλυ για τα υπόλοιπα βιογραφικά στοιχεία που μας έδωσαν».