Τα πατρινά ηλιοβασιλέματα ποτέ δεν είναι τα ίδια.

Πάντοτε έχουν κάτι διαφορετικό να δείξουν. Άλλωστε, η δύση του ήλιου δεν είναι στατική, το κάθε ηλιοβασίλεμα έχει τον δικό του... καμβά στον πατρινό ουρανό.

Τα σύννεφα παίζουν με έναν ξεχωριστό τρόπο πάντοτε με τον ήλιο και φτιάχνουν κάθε φορά έναν καινούργιο πίνακα ζωγραφικής που μαγεύει τον φωτογραφικό φακό, όταν αυτός βρει το μυστικό και κλειδώνει την κάθε στιγμή σε ένα κλικ.

Ένα κλικ που έχει και αυτό την δική διαφορετικότητα, ανάλογα με τη ματιά του κάθε φωτογράφου και την οπτική του γωνία. Όμως αυτό που μετράει πάνω από όλα είναι ότι το ηλιοβασίλεμα της Πάτρας δεν θα γίνει ποτέ «κονσέρβα».

Το αποδεικνύουν οι φωτογραφίες του Κωνσταντίνου Ραχανιώτη που πήρε τον φακό και πήγε δύο απανωτές μέρες σε δύο διαφορετικά μέρη της Πάτρας για να το φωτογραφίσει.

Στις 12 Γενάρη πήγε στο Νότιο Πάρκο και το... κλίκαρε με φόντο τη θάλασσα και στις 13 Γενάρη ανέβηκε στις Κεραίες της Αρόης και το έβγαλε με φόντο τον απέραντο ουρανό.


Στο Νότιο Πάρκο


Στις κεραίες της Αρόης